Vandaag hadden we afgesproken met vrienden uit Istanboel die hier een paar dagen zijn. Ze zijn Amerikaans/Canadees en zelf ook expat. Ze waren natuurlijk heel benieuwd hoe het was om terug te zijn. Na een paar dagen Amsterdam hadden ze geconcludeerd dat ze daar graag zouden wonen. Zo relaxed, zo leuk. Nou… zei ik. Nou. […]
De verdwaalde repat
Dit wordt een serie mensen. De mislukte repat. De blije repat. De gelukkige repat. De verwarde repat. En vandaag in de serie ‘De rare repat’ de aflevering: de verdwaalde repat. Dat gaat zo: dat je naar een plek rijdt waar je in je leven al tientallen keren bent geweest. In je oude leven, dan. En dat je faliekant […]
Als de vakantie voorbij is
Weet je hoe ik me voel? Alsof de vakantie voorbij is. Niet de zomervakantie. De expatvakantie van 7,5 jaar. Heel gek. Moeilijk uit te leggen. Als expat leef je toch een beetje met het gevoel dat je speciaal bent. Dat alles mogelijk is. Dat je er zo weer mee kunt stoppen, de dingen die je […]
Repatwarrigheid
Het zal wel een repatkwaaltje zijn, maar ik ben af en toe zo warrig. Dat je het hebt over bagels, met een nieuwe Amerikaanse vriendin, en moet denken aan bagels, en hard moet nadenken – waar zag je die ook alweer? – en dan weer weet dat je met een andere vriendin in Istanbul ook […]
Ik wilde dat
…de geur van Nederlandse regen, zo groen ruikt dat …naar de afvalstort rijden en verrast worden door koeien in het ochtendlicht …onderweg naar een afspraak, sochtends, met de radio aan, tussen al die andere auto’s in de excitement van een afspraak …bellen met vriendinnen uit de auto, geinen, plannen …met andere ouders in de chaos van […]
Repatvraag 1: handen uitsteken op de fiets
Vraagje. Na 8 jaar niet fietsen in Nederland (OK: na 8 jaar nauwelijks fietsen, waar dan ook) weet ik het niet meer. Hoe zit dat met die hand? Je moet hem uitsteken als je afslaat, als een soort van persoonlijke, menselijke richtingaanwijzer. Snap ik. Slim en veilig. Op de radio hoorde ik live een verslag […]