Het is vandaag een jaar geleden dat ik mijn moeder voor het laatst sprak. Al wist ik dat op dat moment niet, het doet er niet minder pijn om. Wat mij veel bezig houdt is het besef dat verdriet zo individueel is. Ik vind rouw een eenzame ervaring. Misschien ook omdat het voelt alsof je […]
Voor alles is een laatste keer
Er is een laatste keer voor alles. Alleen zijn sommige laatste keren positief, of in ieder geval zelf gekozen. En sommige laatste keren zou je liever niet meemaken. Zo was er een moment dat ik besloot dat het genoeg was, op kantoor. Ik pakte mijn tas en liep naar buiten. En toen ik bij de […]
Een mensvormig gat in de 360-graden foto van je leven
Het is mijn moeders geboortedag, morgen. Heb je nog wel een verjaardag als je niet meer verjaart? Het is het soort vraag dat door mijn hoofd speelt. Net als de vraag hoe ik me voel, 10 maanden verder. Sinds de Kerstdagen is mijn verdriet wat minder, lijkt het. Wat minder direct. Minder aanwezig. Ik denk […]
Verstild
Ik was van de week naar de begraafplaats om een nieuw plantje op mijn moeders graf te zetten. Winterheide. Had ze mooi gevonden. En terwijl ik er heen reed en er naar toe liep en weer terug (plantje vergeten) en weer heen en weer terug en toen weer naar huis reed, dacht ik: het is […]
Krukje
We zijn allemaal een krukje met drie poten, zei AM. tegen me. We steunen op drie poten: identiteit, werk en familie/gezin/vrienden. Zodra er een gaat wiebelen, gaat alles wiebelen. Ik belde haar op weg naar de begraafplaats waar de as van mijn moeder ligt. Het was Allerzielen en de monumentale begraafplaats staat er om bekend […]
Grote schoonmaak
Ik was vandaag het huis van mijn moeder aan het schoonmaken. Raar hoor. Er staan alleen nog grote meubels en een paar accessoires. Lastig voor te stellen hoeveel spullen we hebben weggedaan en opgeruimd. Mijn broer heeft de afgelopen maanden dingen opgeknapt en opgeruimd. En nu is het klaar. Ik weet niet hoe ik me […]