Het verdriet nadat iemand van wie je houdt is overleden is als een grote, grote brok. Zo groot dat je die niet in 1 keer kunt verwerken. Je moet de brok, zei H. tegen me, in kleine hapjes opeten. In kleine stukjes verwerken. Het deed me denken aan dit artikel over primaire en secondaire emoties […]
Goede dagen, slechte dagen
Je hebt goede dagen en slechte dagen. Sowieso heb je die maar in rouw helemaal. Soms weet ik niet waar ik me druk over maak. Maar ‘snachts word ik telkens weer wakker. In mijn achterhoofd denk ik aan alles dat ik nog moet doen om alles te gaan regelen. Emails die ik al had moeten […]
De rauwheid van rouw
Je hoort mensen wel eens zeggen dat het verdriet nog rauw is. Het is een beetje een gekke manier om uit te drukken hoe je je voelt. Maar het is precies hoe ik me vandaag voelde toen ik opstond. Ik had de hele nacht gedroomd over ouderfiguren en volgens mij ook over mijn moeder. Misschien […]
Alsof je terugkomt van een stomme vakantie
Ik ben weer aan het werk. En dat is heerlijk. Mondelinge kamervraag, reorganisatievraagstuk, nieuw/oud team, strategische stukken waar input op nodig is, bijeenkomsten, overleggen en vooral: collega’s om me heen. Het is fijn om weer aan het werk te zijn. Het enige probleem is dat ik ZO MOE ben. Dat komt ook omdat ik sinds […]
De eerste moederloze moederdag
Een paar van mijn vriendinnen zijn hun moeder net als ik verloren, sommige al jaren geleden. Maar ik had me nooit echt gerealiseerd dat moederdag een moeilijke dag voor ze kon zijn. Ik vraag me met terugwerkende kracht sowieso een beetje af of ik er wel echt voor ze was, in die tijd. Bij moeilijke […]
Stuurloos
Hoe het gaat? Nou. Beter. Maar ik voel me een beetje stuurloos. Het was goed om afgelopen vrijdag met collega’s te gaan eten en dansen. Zo kwam ik weer een beetje in contact met de mensen met wie ik normaal mijn hele week doorbreng en nu opeens 4 weken niet. Verder is het gewoon een […]