Ik wou dat ik Zen was (dacht ik vandaag). Dat ik kon loslaten. Accepteren. In het moment kon leven. Mijn kinderen gewoon kon laten Zijn, in het vertrouwen dat ze er uiteindelijk wel uit komen. Het is niet zo dat ik geen vertrouwen in ze heb. Het is meer dat ik ze de pijn van […]
De kunst van de linkweergave
Ik deelde vandaag een link op LinkedIn, naar een artikel van eenLinkedIndame. Het was een speciaal LinkedInartikel, met een video er in. Zo’n artikel dat je kunt maken in plaats van een gewoon bericht: De video uit het artikel zie je prominent in de linkweergave. Het is niet helemaal te zien in onderstaand screenshot, maar […]
Vertrouwen komt te voet
Ik zit te denken over vertrouwen en indrukken, aan de vraag aan wie je je geldt wilt geven, wat je koopt en waarom, en hoe beinvloedbaar wij mensen zijn. En vooral over hoe gek het is dat je vertrouwen in mensen en organisaties zo sterk beinvloedt kan worden door ogenschijnlijk kleine details. Dat geldt zeker […]
Administratieve excellence
Als iemand overlijdt, ontstaat een enorme administratieve rompslomp. Die extra stom is, omdat de mensen die er mee te maken krijgen in het beste geval aan het rouwen zijn en in het slechtste geval achterblijven met financiële problemen. Het is dan ook gek om te ervaren hoe verschillende organisaties hier mee om gaan. De ABNAMRO […]
De onverwachte voet tussen de deur
Ik was aan de telefoon met de nabestaandendesk van een van de banken van mijn moeder. Emotionele administratie Het is een proces, het overnemen van die rekeningen. Je moet een bewijs van overlijden en een erfrechtverklaring hebben om te bewijzen dat ze op je naam mogen. Het is allemaal te doen, maar een het is […]




