‘Iedere dag bloggen, dat lukt mij niet.’, zeggen mensen tegen mij, “Geen inspiratie!’. Dat zeggen ze nu ik daar weer mee begonnen ben. Maar dat zeiden ze ook toen ik jaren geleden jaren achter elkaar iedere dag blogde (zie archief). Maar ze hebben ongelijk: hoe meer je blogt, hoe meer inspiratie je hebt. Een dagelijkse creatieve gewoonte maakt je juist creatiever.
Een dagelijkse creatieve gewoontes leidt tot meer, niet minder, inspiratie
Ik was op zoek naar voorbeelden, want ik heb vaak gelezen over bekende schrijvers die weigerden af te wijken van hun dagelijkse schrijfschema. En kunstenaars die er op stonden iedere dag in hun studio te werken, welke dag van de week of welke feestdag dan ook. Maar ik kan ze niet vinden.
Dan maar vanuit mijn eigen ervaring: door jezelf te dwingen iedere dag te schrijven (en te publiceren), merk je dat er altijd wel iets te vermelden is. Dat je altijd inspiratie hebt. Creativiteit is niet alleen iets dat je kunt aanleren, het is iets dat je kunt oefenen.
Ik denk dat mensen er voor kiezen niet iedere dag te schrijven (of tekenen, of haken, of schilderen, of wat het ook is) om hele andere redenen: geen tijd, geen prioriteit, hun gezin, of 100 andere redenen die gewoon belangrijker zijn. En dat is prima. Er is geen goed of slecht. Je moet doen waar je gelukkig van wordt.
Waarom blog je niet iedere dag?
Maar voor de bloggers onder jullie die het eigenlijk wel leuk zouden vinden om meer te bloggen maar er niet toe komen, zijn er denk ik een paar dingen zijn die je moet loslaten, om iedere dag te kunnen bloggen.
- Het loslaten van je perfectionisme
Als je het gevoel hebt dat wat je naar buiten brengt ook ‘goed’ of ‘goed genoeg’ moet zijn, wordt het lastig. Helemaal als je een specifiek idee hebt van wat goed is. Bijvoorbeeld omdat je blog bij een bepaald onderwerp of thema moet horen, omdat het heel goed geschreven of gestructureerd moet zijn, omdat een artikel altijd tips moet bevatten of moet getuigen van goed onderzoek. Dat soort dingen. - Het loslaten van je ambitie om gelezen te worden
Ik kan niet geloven dat jullie nog meelezen – ik beschouw het als een enorme eer en het maakt bloggen extra leuk. Maar het is niet de reden dat ik blog. Ik ga er iedere dag van uit dat niemand dit leest (en ook dat niemand reageert, zoals bij de meeste artikelen het geval is. Met nogmaals enorme dank voor wie dat wel doet!). - Het loslaten van de afstand
Als je iedere dag blogt, word je vroeger of later steeds persoonlijker. Het gaat niet anders: je kunt niet iedere dag een inhoudelijk, zakelijk verhaal produceren. Nou ja, tenzij je daar heel veel tijd voor hebt. Maar dat is meestal natuurlijk niet zo. En ook al heb je tijd, je zult zien dat je inspiratie verschuift, je toon verandert en de onderwerpen verandert. De afstand tot je lezer – tot de rest van de wereld – moet je bereid zijn los te laten.
Waarom publiceren uitmaakt
Ik denk dat ik hier vroeger al heel vaak over geblogd heb. Ik zou het ChatGPT even moeten vragen, eigenlijk, leuk experiment. Namelijk de vraag waarom je, als je meer en beter wilt schrijven, niet gewoon op je computer of in je schrijft kunt schrijven. Dan ben je ook creatief. Dan dwing je jezelf ook om iets te schrijven. Dan dwing je de inspiratie ook af.
Maar ik denk dat het niet zo werkt.
Juist doordat je schrijft voor de buitenwereld, dwing je jezelf in een soort keurslijf met regels. Je vergroot de druk op jezelf. Mijn artikelen hoeven niet perfect te zijn, maar jullie moeten ze wel kunnen lezen, kunnen volgen wat ik bedoel. En ik moet wel op publiceren klikken, iedere dag.
Wat ik schrijf delen met de buitenwereld is voor mij een essentieel onderdeel van het creatieve proces. Ik ga er niet van uit dat ik gelezen word, maar ik wel gelezen kunnen worden.
Ik kan het niet helemaal verklaren. Het is de stok achter de deur, niet alleen voor het schrijven zelf maar ook voor wat ik schrijf en hoe ik schrijf. En verder is het ego. Iedereen wil gezien, gehoord, gelezen worden in het leven. Ik ook. Mijn favoriete foto’s deel ik met niemand. Die staan voor mijn eigen plezier op mijn computer. Maar mijn blog wel. Het is gewoon veel leuker om dit met mensen te kunnen delen. Simpel.
Creativiteit is creativitijd
Niemand hoeft te bloggen, natuurlijk. En zeker niet iedere dag. Helemaal nu de schaarse menselijke schrijvers op het internet alleen nog dienen als trainingsvoer voor generatieve AI-systemen.
Maar als je het leuk vindt, en je zou het vaker willen doen, kan ik je garanderen: als je jezelf dwingt om gewoon te beginnen, om er tijd voor te maken en het te doen, komt de inspiratie vanzelf.
47/1000
- AI en creativiteit - 13 maart 2026
- Tussen twee banen in: een plan van aanpak - 12 maart 2026
- Bloggen met AI maakt meer kapot dan je lief is* - 10 maart 2026
Dank je wel voor je blog (in algemeenheid). Daar raak ik altijd weer geïnspireerd door. Maar dit blog: loslaten van perfectionisme en het denken dat ik geen inspiratie heb om meer te schrijven. Maar ook het publiceren ervan. Spijkers op zijn kop, of beter gezegd op mijn kop!
Dank voor het compliment! Wat leuk om te horen. Het kan natuurlijk zijn dat je blogt om andere redenen dan ik, bijvoorbeeld zakelijk. Dan is kwaliteit of originaliteit misschien belangrijke. Maar dan nog zijn bloggers vaak te perfectionistisch denk ik, waardoor ze minder publiceren dan ze willen.
Ik denk dat je daar best gelijk in hebt. Het geldt in ieder geval voor mij.
Bloggen en publiceren doe ik veel minder dan ‘bimmen’. Dat is mijn eigen woord voor het verschijnsel Blog In Mind. Er zijn heel veel dingen die me afhouden van daadwerkelijk bloggen. Het heeft vooral met tijd te maken. Ik kom altijd op de beste blog ideeën als ik niet in de buurt van mijn pc ben. Als ik wel in de buurt ben van de pc dan ben ik vaak vergeten waarover ik het wilde hebben.
Ik ben blij met je opmerkingen dat je moet loslaten of je gelezen wordt en dat je moet doen waar je je goed bij voelt qua vorm of frequentie.
Ik volg juist bewust geen dagelijkse blogs. Uitzonderingen daargelaten. Op mijn blog heb ik een pagina met allerlei blogs waar ik maar af en toe bij lees. Ook dat heeft met tijd te maken.
Zo is het, je moet doen waar je je goed bij voelt.Ik herken dat probleem van inspiratie die je hebt als je inet achter je scherm zit. Soms lukt het me dan om even een aantekening te maken, maar meestal niet!