Ik maakte tegen vrienden gisteren een grapje dat ik al al 5 hele dagen officieel niets te doen heb. Het kwam omdat ik me voorstelde aan iemand en ze vroeg wat voor werk ik deed. Nou: geen!
Maar gaandeweg het eten kwam ik er achter dat het niet helemaal klopte.
Dat kwam vooral doordat ik mezelf telkens hoorde verwijzen naar dingen die ik de afgelopen weken gehoord had. En dan hard moest nadenken waar en van wie ook alweer.
Zoveel gesprekken! Zoveel inspiratie! Zoveel onderwerpen die overal terugkomen:
- Chatbots voor de overheid en de uitdagingen van systemen die niet 100% correct antwoorden;
- ‘Cognitive offloading’: als mensen mentaal ‘lui’ worden en dingen niet meer zelf kunnen door AI;
- Inclusieve AI; en AI voor een inclusievere, toegankelijkere samenleving;
- AI en werk: wat doet het? Wat moeten mensen weten? Wat is ‘AI geletterdheid’ (een verkeerd gebruikte term vind ik vaak) en willen we niet verder kijken naar ‘AI Skilling’?
- Onbetrouwbaarheid van generatieve AI, hallucinaties als fesature ipv bug, en de drogreden ‘mensen maken ook fouten’ (argh);
- AI voor juristen, beleidsmakers, leerlingen, juristen;
- Mensen meekrijgen in het gebruik van generatieve AI; hoe neem je organisaties mee in het gebruik van generatieve AI tools? Hoe stem je de boodschap af op verschillende groepen? De rol van governance en hoe onderschat die is binnen organisaties;
- Is (gen) AI wel de juiste oplossing voor een probleem?
- Het verhaal van de man die trouwde met AI – en wat het betekent als iedereen zich door ChatGPT laat adviseren ipv door experts;
- Samenwerking wetenschap/overheid op het vlak van responsible AI.
Zoveel om over na te denken! Het is genieten. Als je even de onzekerheid over mijn toekomst wegdenkt dan, hè. Het is wel een beetje spannend.
Al die inspiratie betekent ook dat ik langzaamaan een nieuwe verhaal begin te ontwikkelen over wat ik vind van AI. Waar ik denk dat er iets moet gebeuren. Wat we nog niet doen, als samenleving en als overheid, rondom (verantwoorde) AI.
Ik geloof en weet nog dezelfde dingen. Maar ik voel wat meer vrijheid in wat en hoe ik het vertel. En ik heb meer ruimte om aandacht te geven aan onderwerpen die in de politiek minder belangrijk zijn.
Gewoon: mijn eigen verhaal.
Best lekker.
217/1000
Dat lijkt me een lastige vraag. Het ‘meeste impact’ legt een soort van lam, want hoe weet je nou ooit waar je de meeste impact kan toevoegen?
Een paar andere vragen ter overweging:
– wie of welke organisatie zou baat kunnen hebben bij de specifieke kennis die ik heb?
– welke vaardigheden van jezelf vind je het leukste om in te zetten?
– in welke vorm bied je kennis/inzichten het liefste aan?
– vanuit waarden en drijfveren werk je?
– vanuit welke waarden en drijfveren werkt de persoon/de organisatie die baat zou kunnen hebben bij jouw specifieke kennis?
– is er een match?
Als ik al jouw onderwerpen lees waar jij dus gedachten over hebt, heb je er wel eens aan gedacht om weer ondernemer te worden en dan op het gebied van AI en Governance diensten de wereld in te slingeren?
Zeker! Niet de afgelopen jaren, maar wel de afgelopen weken 🙂 De vraag is vooral: hoe en waar heb ik de meeste impact? Dus daar ben ik nu vooral over aan het nadenken.