Ik zat er al langer over te denken, maar ik heb gisteren de switch gemaakt van ChatGPT naar Google Gemini. Niet dat ik Google nou zo’n warm hart toedraag. Maar als je wilt blijven leren en experimeneren met taalmodellen en chatbots – wel zo handig voor mijn werk – moet je keuzes maken.
Het bevalt me nog niet zo erg. Ik heb er nog niet zo veel tijd in geïnvesteerd, maar ik moet erg wennen aan de interface. En aan het niveau van het Nederlands. En aan de lange bedenktijd van de antwoorden (misschien een teken van duurzaamheid?).
Misschien was ik te vroeg met mijn overstap.
(ik gebruik het sowieso nauwelijks. Ik moet van mezelf experimenteren. maar ik heb geen behoefte om sollicitatiebrieven of blogs met zo’n tool te gaan schrijven)
De reden was dat ik me af begon te vragen of het nou wel verstandig was om mijn geld te besteden bij een bedrijf dat zo onvolwassen is dat het niet weet wat het doet. Dat aan wat knoppen draait om zo met de mentale gezondheid van miljoenen mensen te experimenteren – zonder te begrijpen dat dat is wat het doet. Alsof je een klein kind de knoppen van de kerncentrale geeft, zeg maar.
Ik wist natuurlijk wel dat het allemaal een beetje dubieus was, de manier waarop OpenAI te werk gaat. Als je Empire of AI hebt gelezen, wordt heel veel duidelijk.
Maar ik las een artikel dat voor mij het laatste zetje was. Het gaat over de vraag waarom er zoveel problemen kwamen met mensen die zichzelf iets aandeden na gesprekken met ChatGPT. Het bleek te komen door een update.
“We need to solve it frickin’ quickly,” Mr. Turley said he recalled thinking. Various teams examined the ingredients of HH and discovered the culprit: In training the model, they had weighted too heavily the ChatGPT exchanges that users liked. Clearly, users liked flattery too much.
OpenAI explained what happened in public blog posts, noting that users signaled their preferences with a thumbs-up or thumbs-down to the chatbot’s responses.
Uit What OpenAI Did When ChatGPT Users Lost Touch With Reality
Bovenstaande quotes ging over het moment dat de mensen van OpenAI zich gingen realiseren dat de versie van ChatGPT die ze begin dit jaar hadden geintroduceerd te ver ging. Het systeem was zo klantvriendelijk dat het kostte wat het kost goedkeuring van de gebruiker wilde en dus met tips kwam bij vragen die niet legaal, niet goed of zelfs gevaarlijk waren voor gebruikers. Een soort ‘meepraten’ maar dan extreem.
Wie dit artikel en het boek ‘Empire of AI’ leest en al een tijdje meegaat in de online wereld, herkent veel van de eerste jaren van Facebook. ‘Build fast and break things’, gesteund door rijke investeerders die de dollartekens in de ogen hebben. Ook daar zijn boeken over, waaronder Careless People.
Ik wil niet zeggen dat een meer volwassen constructie en solide governance met o.a. aandeelhouders dit had kunnen voorkomen – of dat het uberhaupt zo’n ideale constructie is. Maar ik denk wel dat de vele regels die gaan gelden als een bedrijf aan de beurs wordt genoteerd iets toevoegen. Net als ervaring iets toevoegt.
Maar goed, het maakt niet zo uit van wie je zo’n generatieve AI-tool afneemt. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik het uberhaupt nog gebruik en er voor betaal. Ik kan het missen als kiespijn.
Wie weet, stop ik ooit met alles …? Maar tot die tijd twijfel ik nog. Google of OpenAI?
130/1000
- Pragmatisch - 30 januari 2026
- Waar zitten de Mondriaans van nu? - 28 januari 2026
- Exit, Substack. Also: you rock - 27 januari 2026
De antwoorden die ik van Google krijg, laten mij dus fronsen. Soms vraag ik me af of hij nog in de kleuterklas rondloopt en de nodige training gemist heeft.
ChatGPT daarentegen geeft me meestal gedegen antwoorden (behalve als ik een reis wil plannen met maximaal 200 km per dag – 600 km over de weg is hetzelfde als 200 door de lucht 😏). En vaak ook tips waar ik op verder kan borduren. Maar ik gebruik het niet om brieven of teksten te schrijven, puur voor onderzoek. En dan krijg ik dus de bronnen erbij.
Ja eens. Hoewel het volgens experts andersom zou moeten zijn, lijkt ChatGPT beter.