Zo mensen. Kantoordagje gehad gisteren? Ik vroeger wel, op donderdag. Maar deze donderdag sliep ik uit, bakte wat pannenkoeken als brain food voor mijn kinderen en ging onder het genot van een podcast naar de moestuin.
Ik had vroeger alleen tijd voor podcasts als ik in de bus zat, 20 minuten naar mijn werk. Niet genoeg om echt alles te luisteren dat ik wilde. Maar nu heb ik tijd. En je kunt heel goed moestuinieren met een podcast in je oren.
Paar AI-podcasts om te luisteren
Onder het mom van ‘als jullie dan allemaal moeten werken en geen tijd hebben voor podcasts, luister ik ze wel’, luisterde ik vandaag naar:
- How to become an algorithmic problem (Tech Policy Press), een geweldig gesprek over hoe generatieve AI alles hetzelfde maakt en we moeten proberen om het algoritme te verwarren;
- Mysteries of Claude (Search Engine), een genunaceerd verhaal over Anthropic en Amodei’s ‘AGI is slecht en daarom is het beter dat wij het maken’-narratief;
- Why teaching AI right from wrong could get everyone killed (80.000 hours) (die heb ik nog niet af want hij is lang) over de vraag of je een AI-systeem normen en waarden kunt meegeven.
Ik moest af en toe mijn tuinhandschoenen uitdoen om snel wat quotes op te schrijven. Zodat ik het hier weer kan delen.
Het lijkt me niet dat jij ze allemaal gaat luisteren. En dit blog is geen samenvatting. Die komt nog wel. Maar er zitten wel stukjes podcast in dit verhaal.
Zo gaat dat. Hoe meer perspectieven, hoe meer informatie, hoe meer je begrijpt. Ik weet niet precies waar dit allemaal toe gaat leiden, qua werk, maar ik zie het maar als een soort fellowship of residency. Maar dan een die ik zelf betaal van mijn spaargeld.
We worden continu geclusterd tot we het cluster zijn
Ik heb veel geleerd van podcasts de afgelopen week. Inclusief gekke kleine feitjes die ik voor je bij heb gehouden zodat ik ze in mijn nieuwsbrief kan zetten, dit weekend. Zoals het gegeven dat Netflix gebruikers indeelt in zo’n 2000 ’taste clusters’. Helaas weten we niet wat ieder cluster betekent, al zijn er kennelijk mensen die proberen om dat te achterhalen.
Het probleem met de hele wereld indelen in 2000 groepen is natuurlijk dat alle variëteit, creativiteit en wat ons uniek maakt wordt weggevaagd. Sterker nog, hoe langer we er in meegaan door te kijken wat Netflix ons voorschotelt, hoe meer Netflix gaat maken om in specifieke clusters te passen en hoe meer we op die clusters gaan lijken.
Dat geldt ook voor al jouw uren op Instagram, LinkedIn en TikTok. We zijn niet meer dan tags en clusters, die steeds meer krijgen van hetzelfde en steeds meer worden waar we bij zijn ingedeeld.
Jaja. Denk daar maar eens over na!
Wat we nodig hebben is onverwacht gedrag. ‘Disrupt the data’, zei een vriend ooit tegen mij, halfgrappend over Facebook. Dat zou een leuke aanpak zijn. Als we allemaal standaard als we een social media app of zoekmachine (of chatbot) gebruikten, iets deden dat buiten de verwachting ligt. ‘Outliers’ creëren – dingen waar die algoritmes niets mee kunnen.
Misschien bestaat het al?
Je favoriete chatbot is nog erger
Dat is ook precies wat er gebeurt als je je teksten maakt met behulp van ChatGPT, LeChat of Claude. Die systemen geven je als een soort ‘auto-correct’ precies het gemiddelde van alles dat ze hebben gevonden op het internet. En hoe meer je ze gebruikt, hoe meer gemiddeld alles wordt.
Ik denk dat dit ook is wat veel van jullie proberen onder woorden te brengen bij jullie weerstand tegen die chatbots: dat alles hetzelfde wordt en dat alle creatviteit vervalt en wegvloeit. En dat is ook echt zo.
Gelukkig zijn er mensen die er op studeren en promoveren en dit overal uitleggen in podcasts, papers en aan tafel bij beleidsmakers.
Daarom komt het goed! Die mensen doen precies wat ik gisteren beschreef (en in een podcast had geleerd!).
Bloggen als werk
Tot zo ver de update van vandaag. Zoveel om over na te denken …
Iemand vroeg me of ik mijn blog nu vooral gebruik als therapie en uitlaatklep. Dat is gedeeltelijk zo. Maar het voelt ook steeds meer als mijn werk. Mijn plicht. Als mijn openbare verkenning van een thema.
Of mijn reden van bestaan? Haha. Waarde!
Als het me nu ook nog geld en/of een baan oplevert … dan zijn we rond! Ha!
Sommige mensen opperen een koffietip 😉 ik blijf erbij dat je zelf je teksten schrijft, maar die kat is aardig goed in het herkennen van inconsistentie. En da’s prima, geen haar op m’n hoofd die hem de teksten laat schrijven.
Haha! Ja wij moeten iets in de agenda zetten!!