Met je neus op een Van Gogh, waar kan dat nog?

Ik heb van de week 10 minuten lang met mijn neus op een paar Van Goghs gestaan. Letterlijk. Misschien was het langer, want er waren er 3. Ik ben een paar keer heen en weer gegaan tussen al dat moois.

Met mijn leesbril op, op 10 cm van het doek naar wereldberoemde kunstwerken kijken. Gewoon 5 minuten voor een schilderij staan, zonder dat anderen staan te dringen om een selfie te nemen. Waar kan dat nog?

Niet in het Van Gogh museum, kan ik je vertellen, want daar is het megadruk. Niet in het Kröller-Müller, ook vrij druk, zelfs als het geen drukke dag is. Hoewel je daar meer kans hebt dan in Parijs. Want geloof me, in Musée d’Orsay kun je het vergeten! Aiii. Zo druk. Terecht natuurlijk. Alleen betekent het dat rustig zo’n Van Gogh bekijken onmogelijk is, in Parijs.

Maar in het Kunstmuseum in Den Haag kan het wel.

Dat komt omdat de Van Goghs wat minder beroemd zijn. En omdat de vaste collectie van het museum een beetje verstopt zit. Ik vermoed ook dat het komt omdat het museum een beetje onoverzichtelijk is, ook al dacht Berlage daar schijnbaar anders over*.

Het is ook veel groter dan je denkt.

Dat betekent dat je, als je goed zoekt of even aan de suppoost vraagt waar je moet zijn, zo veel verrassingen kunt vinden. Zoals 3 Van Goghs.

Als het een werkdag is, en je even voorbij de vele klassen peutertjes en kleutertjes navigeert, kun je je in je eentje wanen. Sterker nog, soms ben je dat ook. Soms ben je er de enige in de zaal. Dan is het jij en Kandisky, Van Gestel, Toorop, Picasso… En jij en Van Gogh.

Misschien komt het ook omdat de grote tentoonstellingen in het Kunstmuseum echte publiekstrekkers zijn. Daar is het vaak juist heel druk. Ik begrijp heel goed dat mensen na zoiets indrukwekkends als ‘London Calling’ geen energie meer hebben voor de rest.

Maar jammer is het wel, want ze missen prachtige Van Goghs.

En Mondriaan natuurlijk, waar het museum een grote collectie van heeft (daarvoor moet je naar beneden, volg de bordjes ‘De Stijl’). Mijn favorieten zijn de landschappen uit 1907/1908. Zo mooi. En in alle keren dat ik er het afgelopen half jaar geweest ben, ben ik nog nooit andere mensen tegengekomen terwijl ik voor mijn favoriete werken stond. Die staan vooral bij de Victorie Boogie Woogie. Ook mooi, maar anders.

Ik zou zeggen, neem een ochtendje vrij en ga doordeweeks. Of, als je in Den Haag werkt, pak een keer een lange lunchpauze in de zomer – in een uurtje kun je heel veel zien. Of ga aan het einde van de middag … waarom niet?

Pak gewoon eens je kans om een keer met je neus op Van Gogh te gaan staan.

Ik kan het je aanraden.

PS Tips voor als je naar het Kunstmuseum gaat:

1. De trappenhuizen aan de zijkanten van het museum zijn ook kunstwerken, die af en toe wijzigen. Heb ik geleerd in de leuke NPO-serie ‘Het geheim van het museum‘. Momenteel is dat o.a. deze, zie ook de video onderaan de pagina.
2. Boven vind je een verborgen kamer achter gordijnen, helemaal gemaakt in Art Nouveau stijl. Het heet de Dijsselhofkamer. Er is nooit iemand, het ruikt er oud en de vloer kraakt. Alsof je even ergens anders bent.
3. Zoek het poppenhuis! Moet altijd aan mijn moeder denken want die was dol op het poppenhuis, o.a. die in het Frans Hals. Maar deze is ook prachtig.
4. Met kinderen zijn de wonderkamers een hit, in de kelder. Interactief en bijzonder kennis maken met kunst, met Berlage, met Mondriaan, met mode. Zonder kinderen trouwens ook leuk, als je van interactief houdt. Maar wel een beetje een dagdeelprogramma, dus ik sla ze over.
5. Ik zag dit keer ook de mooie tentoonstelling ‘Mix & Match’, samengesteld door een Haagse juf en kinderboekenschrijfster. Ook een beetje verstopt, maar erg leuk.
6. London Calling was natuurlijk ook prachtig. Wel heel druk: de moeite waard om hier vrij voor te nemen. Ik ben dit keer alleen even naar David Hockney gaan kijken. Ik moest vorige keer wel even wennen, geef ik toe. Maar nu ik er weer doorheen loop kon ik het meer waarderen.
7. In mijn ervaring zijn dinsdagochtenden vaak rustig in musea, direct bij opening. Dat is natuurlijk prime kantoorvergaderdag. Zeg maar dat je naar de tandarts moet! Het is een unieke mogelijkheid om bijvoorbeeld al die Britse schilderijen om Nederland te zien.
8. Kom je niet uit Den Haag? Het is vanaf het museum 5 min lopen naar de in Den Haag beroemde ‘Fred’, de Frederik Hendrikstraat. Boordevol plekken voor lunch en koffie. En lekker Haags! Voor de Haagse totaalervaring
9. Naast het Kunstmuseum vind je het fotomuseum. Als je een Museumkaart hebt, kun je daar net zo goed ook even in en uit lopen, want ze hebben altijd verschillende tentoonstellingen dus voor ieder wat wils. Ik zag weer prachtige dingen.
10. Ik zag gisteren ook de Inez & Vinoodh-tentoonstelling (fotografie) in het Kunstmuseum. Ik volgde ze vroeger op Instagram, dus was bekend met hun werk. Voer voor modeliefhebbers, maar ik werd niet zo geraakt. Weet niet waarom. Zo gaat dat soms, met kunst. Wat me wel raakte was de (lange!) film, speciaal gemaakt voor de tentoonstelling, die ik prachtig vond.

* Hoorde ik in de audioguide. Die kun je gewoon luisteren, want die zit in de Bloomberg Connects app (die kwam ik laatst ook tegen, in Londen) met een aparte rondleiding alleen over Berlage’s ontwerp.