Ik was naar een prachtige fototentoonstelling, vandaag. Er waren ook twee video’s, met interviews met de fotografe. Een terugblik.
Er was nog een tentoonstelling, van een jonge fotograaf die haar familie portretteerde.
Ik keek ook de Netflixserie waarin Kylie terugkijkt op haar carrière. Ook prachtig. Mede doordat ze kennelijk altijd zelf video’s heeft gemaakt van haar leven, lang voordat dat met je telefoon kon. Daarom zie je haar van heel dichtbij ouder worden.
En opeens dacht ik: wat houdt ons tegen, jou en mij?
Wat als je vandaag besluit om kunstenaar te zijn? Fotograaf? Schrijver? Choreograaf? Filosoof? Dat wat jij doet belangrijk is? Dat het waarde heeft?
Dat je het niet wordt maar bent?
Wat als je gelooft, vanaf nu, dat wat jij maakt, denkt, schrijft of bedenkt ooit als ‘je vroege werk’ beschouwd zal worden?
Wat als je er van uit gaat dat duizenden mensen – nee miljoenen – je werk ooit zullen zien, lezen of voelen? Zich er mee zullen verbinden?
Dat mensen later zullen smeken om je aantekeningen en je foto’s? Je oude buurmeisje de ansichtkaart die je haar stuurde toen je 10 was voor veel geld zal verpatsen aan verzamelaars?
Dat interviewers je op je 80e nog zullen vragen wat je dacht?
Wat zou je anders doen, als je al wist dat je succes zult hebben?
Wat zou je doen, dat je nu laat zitten?
…
Precies. ❤️
Reageren?