Lege fabrieken en zo

urbexSommige mensen hebben mijn verhaal van gisteren opgevat als een verhaal over hoe hard je wel of niet moet werken als ondernemer. Of als een verhaal over de vraag of het terecht is dat we overal en altijd service verwachten, alles altijd bereikbaar en beschikbaar en te koop moet zijn.

Dat lag aan mij, natuurlijk.

Dat ik mijn idee niet over weet te brengen. En natuurlijk zijn dat belangrijke vraagstukken: moet je altijd alles geven als ondernemer? Hoe zit het met de werk-privé-balans? En hoe zit het met ons als consument, mogen en moeten we altijd maar alles kunnen en mogen?

Maar zoals altijd is het meer de marketing, de innovatie en de cultuuruitdaging die me bezig houdt terwijl ik nadenk over toerisme in Frankrijk.

Dat komt omdat ik zoveel lege fabrieken zie overal in deze streek.

Gigantische, van een oude mijn, tot best grote, tot kleine. Overal. Ik ben een soort van stiekeme urbex bewonderaar en droom bij iedere fabriek van een kans om er te fotograferen. Maar dat is het niet alleen.

Als ik overal die lege fabrieken zie denk ik:

  • Waarom zijn ze gestopt? Wat is er gebeurd met die industrie in dit gebied?
  • Wat is er gebeurd met de werkgelegenheid? Zijn al die mensen iets anders gaan doen? Waar verdienen mensen hier hun geld mee, in deze mooie, toeristische maar afgelegen gebieden waar veel nog gaat als vroeger (stoken op hout, dat soort dingen)?
  • En waarom blijven al die fabrieken, op goede locaties, als littekens staan? Waarom haalt niemand ze neer? Verbouwt ze? Gebruikt de grond? Maakt er appartementen van?

Tel daar bij op dat veel van de kleine bedrijven in handen lijkt te zijn van mensen die al ver over de pensioenleeftijd zijn maar nog steeds hele dagen in hun bakkerijtjes, koffietentjes en café’s staan.

En neem dan dat verhaal van gisteren erbij, van de veranderende behoeftes van vakantiegangers en toeristen.

Dan vraag je je af hoe het gaat met zo’n regio en met zo’n land. Want hoewel veel dorpjes er goed uit zien, zijn we ook door gebieden gekomen waar de armoede van de huizen afstraalde.

En als ik dan in zo’n stadje loop met een boel andere toeristen, verloren, op zoek naar het doel, het leuke, het bijzondere, iets te eten, een uitleg, dan denk ik: waar liggen de kansen? En waarom worden ze niet gepakt?

Er is zoveel moois in een streek als de streek als deze, in Frankrijk.

Maar hoe ga je mee met de tijd? Moet je een hele cultuur veranderen om dat voor elkaar te krijgen? En wat is er nodig voor innovatie?

Wat is er nodig voor verandering?

Of is verandering helemaal niet nodig?

 

 

 

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

2 Opmerkingen

Discussieer mee en vertel ons uw mening.

Aleidantwoord
5 mei 2016 om 23:02

Als je antwoorden op dat soort vragen wilt, moet je economische geografie gaan studeren. Er is bij mij in het master programma nog wel een plek!

Elja Daaeantwoord
9 mei 2016 om 11:48
– Antwoord aan: Aleid

Ik vind het wel echt heel interessant…hoe zit dat nou he. Met cultuur en economie en arbeidswetgeving…?

Reactie achterlaten

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.