Het was de hoogste tijd om weer eens naar een museum te gaan. Dus ging ik twee uur rijden heen. En twee uur rijden terug. En het was het helemaal waard.
Figuratief in Zutphen
Ik ging eerst naar Zutphen, naar het museum Henriette Polak. Ik had gelezen dat ze daar een verzameling Nederlandse moderne kunst hadden. En dat bleek ook zo te zijn. Mevrouw Polak kwam er via een bevriende kunstenaar achter dat hij en zijn vrienden geen werk meer verkochten omdat figuratieve kunst niet populair was. Iedereen wilde abstract en modern. Dus ging ze hun werk opkopen.
Het zijn geen kusntenaars waar ik eerder van gehoord had, maar ik heb er wel van genoten. En het is een vaste collectie met wisselende samenstelling, dus vaker te zien.
Voor de echte kunstliefhebber: er is ook een tentoonstelling met etsen/prints van Rembrandt. Dus als je daar van houdt moet je voor 14 juni naar Zutphen.
En door naar More
Ik wist eigenlijk niet dat ik zo dicht in de buurt was van Museum More. Ik wist wel dat ik daar al jaren (jaren!) naar toe wilde. Maar ik wist ook niet meer precies waarom.
Maar nu weet ik dat wel. Net als mevrouw Polak richt het museum More zich op ‘realistische’ kunst. Dat is lang niet zo saai als het klinkt. Realistisch kan ook abstract zijn, bijvoorbeeld en net zo verrassend.
Het was een heerlijk museum! Ik heb genoten van de collectie. En ik begin nu zo iemand te worden die verwijzingen naar andere kunst en kunstenaars herkent. Het maakt alle kunst in 1 keer nog leuker.
Zoals deze:
De schilder kocht een keer per ongeluk waskrijt en vond het zo leuk dat hij niets anders meer gebruikt. Dat zie je eigenlijk vooral van dichtbij. Maar wat mij direct opviel, was dat het precies lijkt op dat schilderij van Hockney uit de tentoonstelling London Calling van het Kunstmuseum (zie bovenaan dit artikel). In de audioguide hadden ze het daar ook over, dus ha. Score kunstkenner Elja!
Grappig toch? Alles begint met elkaar verbonden te lijken. Of te blijken.
Er was zoveel mooist te zien. Waaronder de schilderijen van Jan Mankes:
Als je deze link opent op je smartphone, kun je drie verschillende audiotours luisteren met daarbij grote afbeeldingen van de kunstwerken. Mocht je niet in de gelegenheid zijn om naar Gorssel te rijden de komende tijd. Gelukkig is dit de vaste collectie, en hoewel die wisselt, is de kans dat je al deze werken nog een kunt zien vrij groot lijkt me.
Op de terugweg heb ik de podcast over Mankes geluisterd op Spotify. weer iets bijgeleerd, zoals dat die typerende kleuren komen door een proces van laagjes olieverf dat de oude meesters ook gebruikten.
Over Kunst
In de podcast las een expert een quote voor over kunst. Uit een beroemd boek. Een Rusissisch boek geloof ik?
Iets van Dostojesvki? “Schoonheid zal de wereld redden?”.
Reageren?