Management. Leiderschap. Managementmodellen en leiderschaptheorie … Ik ben op leiderschapstraining en ik vind het ingewikkeld. Mijn hoofd voelt ongeveer zoals de kop van de griffioen op de foto hierboven.
Ik was dolgelukkig toen ik vandaag leerde dat er besluitvormingsmodel bestaat dat BOB heet. Ik heb mijn aantekeningen hier niet dus ik weet niet meer precies waar het voor staat. Net als ik totaal niet meer weet waar al die andere afkortingen van al die andere modellen voor staan (RET was er eentje geloof ik, en iets van PIT?). Maar ik was wel dolgelukkig dat ik in het BOB-model opeens herkende wat er in mijn recente managementboek bedoeld wordt als ze het over ‘generate options‘ zeggen.
In dat boek is dat de O van MOVE. Helaas weet ik niet meer precies waar de M, V en E voor staan. Althans, van 2 letters weet ik waar ze voor staan maar niet meer waar ze voor staan, zeg maar.
In theorie begrijp ik het (niet)
Hoewel er in mijn training veel mensen zitten die al die theorie prima begrijpen, die eigenlijk zelfs vinden dat we te weinig theorie krijgen, heb ik zelf moeite om al die theorieën die we in de afgelopen 7 cursusdagen (verspreid over 3 perioden) hebben gehoord, te begrijpen.
Waar de een moeite heeft om het bij te houden, gaat de ander juist lekker op modellen en minder op de praktijk. (dat heb ik ook geleerd van deze training!)
Zoals de vaste lezer weet heb ik ook al moeite om alle modellen uit mijn boek te begrijpen (niet het cursusboek, mijn andere boek).
Een mens zou er van kunnen gaan twijfelen aan zichzelf! Ligt het aan mij?? Ben ik slim genoeg voor die theorie? En zo nee, ben ik dan wel slim genoeg om ‘leider’ te zijn?
Ik blijf mezelf vertellen dat het antwoord ‘ja’ is.
Ben jij confused?
Ik heb een geluidsopname van een van mijn kinderen. Die was een jaar of 3, denk ik, op dat moment. Hij sprak destijds Engels en Nederlands door elkaar, want hij leerde praten op de Amerikaanse creche. Met zijn schattige Amerikaanse babystemmetje vraagt hij in tijdens een gesprek waarin ik kennelijk domme vragen stel: ‘Mama, ben jij confused?’.
Ik moest er aan denken vandaag, al bloggende. Want het antwoord is: ja!
Ik ben inderdaad redelijk confused. Welke theorie ging ook alweer op in welke situatie? Waar stonden al die afkortingen eigenlijk voor?
Tot overmaat van ramp gingen we vandaag, aan de start van de 3e 3-daagse, alle flipovervellen van de vorige 6 dagen, met daarop alle theorieën, weer ophangen in de ruimte waar we zitten (toepasselijk ‘Vernieuwing’ genaamd).
Die vellen zijn de samenvatting van een gedeelte van de eerder besproken modellen en theorieën. We gingen ze ook nog even snel doornemen. Maar kennelijk was dat voor mij toch niet genoeg. Ik kon het niet meer volgen.
Confusion is nothing new
‘Leiderschap is het ongemak omarmen’. Dat heb ik geleerd op deze training en tot mijn motto gemaakt.
Dus: verwarring is OK.
We zoeken in onze trainingsgroep allemaal naar manieren om grip te krijgen of te houden op ons werk en op onszelf. Maar op andere manieren. Sommige mensen met modellen. Sommige mensen door anderen te observeren. Sommige mensen door vragen te stellen en te toetsen of ze het goed begrepen hebben. Sommige mensen door 1 op 1 feedback te vragen of iets door te spreken.
Ik?
Ik omarm het ongemak.
52/1000
Reageren?