Weet je hoe het voelt om weer terug te komen in Nederland na al die jaren?
*start tirade*
Simpel:
Alsof je het instructieboekje kwijt bent.
“Hoe overleef ik Nederland. In 3 stappen naar efficient burgerschap.”
Of misschien heb ik het gewoon nooit ontvangen.
Ze zijn vergeten om het op te sturen.
Het zat niet in de mooie tas met informatie die ik kreeg toen ik ons weer inschreef in Nederland bij mijn nieuwe gemeente.
De ervaring is dus eigenlijk precies hetzelfde als wanneer je in het buitenland gaat wonen. Alleen dan overwachter.
Zo begrijp ik niet precies hoe het nou zit met dat nieuwe afval scheiden.
Welk plastic mag nou in die plasticbak? En wat doen we met de yoghurtbekers en de melkpakken? Hebben mensen tegenwoordig dan ook andere keukens met andere vuilnisbakken? Of heeft iedereen net als wij allemaal losse vuilniszakken en tasjes met lege flessen en plastic? Wat doe je met blik en metaal (wat in andere landen vaak al heel lang wordt ingezameld)?
Ik snap er niets van. Waar is het boekje?
Ik begrijp ook niet precies hoe het zit met Nederlandse zwemles.
Waarom hebben de zwemleraren een iPad, vroeg ik me af (ik heb inmiddels ontdekt dat ik in kan loggen op een systeem en dat ik dan zie wat mijn kinderen wel of niet kunnen, zoals de ‘beginnende borst crawl’)?
Maar wat is het systeem eigenlijk? Wat zijn de principes van die zwemles en de achterliggende gedachte? Zwemles in Nederland is namelijk anders dan in alle landen waar ik gewoond heb. Er zal wel een gedachte achter zitten. Maar welke? En hoe weet ik hoe lang het meestal duurt voor kinderen naar een volgende groep mogen? En hoeveel groepen zijn er dan?
Vragen, vragen.
Ik begreep, helaas, helaas, de OV-chipkaart ook niet.
Het begint inmiddels te wennen. Ik heb er twee geregeld. Alleen lukte het *iemand* maar niet om hem te activeren. Ook al had hij instructies via de mail. Het zal wel aan hem liggen…
Maar lastiger vind ik het om te weten waar ik nou incheck en uitcheck en wanneer. Als je in Rotterdam van de sneltram (of is het een trein??) naar de metro overstapt, bijvoorbeeld, moet je dan eerst uitchecken bij de tram-trein? Snap ik niet.
Toen ik dit land verliet, had je geen trein-tram-sneltram-sneltrein. Ook geen Fira of Freia dus, kortom, ik heb gewoon geen idee waar mensen het over hebben als ze grappen maken en klagen over al die OV-dingen. Ik heb het idee dat het allemaal gewoon goed voor elkaar is, in Nederland, eerlijk gezegd.
En dan ‘golfen’.
Ik golf niet. F. wel. Het liefst met mijn zwager. Maar hij mag niet golfen met mijn zwager want ‘hij heeft geen GVB’. Hij moet het eerst aanvragen.
Excuse me?
Is er een ander land in de wereld waar je moet aantonen dat je enthousiast bent over je hobby, in drie landen gegolfd hebt, maar toch moet bewijzen dat je mag spelen? Een diploma om je hobby uit te oefenen? Nee, precies, zo’n land is er niet. Is er ergens een boekje met de reden hierachter? Hoe zit dat dan met buitenlanders en toeristen die een balletje willen slaan? “Please give me your GVB or else…”? Huh?
Ook op voedselgebied ben ik de weg kwijt.
In mijn hoofd was Nederland het ideale land voor voedsel. Lage prijzen, hoge kwaliteit. Maar de tomaten zijn neprood (want keihard en zonder smaak). Gadverdamme. Hoe kunnen ze nou rood zijn als ze niet rijp zijn? Klopt toch niet?
De EU staat op het punt om walgelijke bedrijf Monsanto toegang te geven tot Europa met hun smerige patenten op planten en dieren. Gezien hun verleden wijst dat op smerige spelletjes. In Europa?! Ik nam, naïef, aan dat we hier veilig waren voor dat soort smerigheid.
En alles heet ‘bruin brood’ zonder dat er een korreltje in zit van wat we vroeger als ‘bruin’ beschouwden (namelijk volkoren!). Om van de kazen niet te spreken – daar wordt gerotzooid bij het leven met termen als ‘Beemster’ die kennelijk helemaal niets meer betekenen. Onbegrijpelijk vind ik ook de honing die heet naar een Nederlands merk en waar een prachtig verhaal op staat over de Hollandse bedrijfswaarden van het merk maar die volgens het label ‘uit niet-EG’ komt.
Ik hoop maar dat die honing dan uit Turkije komt. Misschien dat die nog echt betrokken zijn bij hun bijen, die Turkse imkers. En ik hoop maar dat ze er een goede prijs voor hebben gekregen maar dat verwacht ik niet, gezien de prijs die ik betaal.
(ik wil niet vervelend zijn, maar waar zijn de actievoerders? De beschermers van kwaliteit? Staan er nog mensen op de barricades (als ik het geweten had, was ik mee gaan doen! Stomme Monsanto)? Of vinden we het wel prima met de aldi’s, het smerige fabrieksbrood zonder voedingswaarde, de primarks en actions en andere troep, als we maar kunnen kopen wat we willen? Na ons de zondvloed? Maar onze kinderen dan??)
En over kinderen gesproken,
Ik snap ook al niets meer van kinderfietsen.
Die zijn onbetaalbaar geworden. Iedereen moet een hip krat voorop en glitters of zo. Mijn originele oma-fiets uit het jaar 2000 is praktisch hip en retro. En niemand die ik ken kan meer nieuwe fietsen voor zijn kinderen kopen want ze zijn te duur en gaan binnen een paar jaar kapot. Nog los van het feit dat geen kind zuinig is op fietsen en je dus 300 euro betaalt voor iets wat binnen een week toont alsof het retro is. Vandaar dat iedereen ze maar op marktplaats koopt?
(plus: was het altijd al zo dat kleine kinderen zoveel scheldwoorden gebruikten? Mijn kinderen kenden voorheen alleen ’the f-word’ dat ze niet gebruikten maar sinds ze in Nederland zijn hebben hun vriendjes – allemaal onder de 8 – ze even feilloos verteld hoe het zit. Dat schijnt te mogen, van de ouders.)
Ook zoiets: verward zoek ik online naar informatie over mijn gemeente en wat daar allemaal gebeurt.
Het grote proefevenement dat hier komend weekend plaatsvindt, staat niet vermeld onder ‘evenementen’, niet onder landgoederen (mijn gemeente heeft wel een pagina ‘landgoederen’, ja, rarara waar woon ik?!) waar het plaatsvindt, nergens. Niet te vinden op de site van de gemeente of op die van ons plaatselijke krantje. Ik dacht dat we dat soort dingen in Nederland wel geregeld hadden. Turkije blijkt qua ‘online’ een maatstaf te zijn waar Nederland waanzinnig slecht van af komt. Wie had dat gedacht?
Echt waar.
Waar ben ik?
Heeft iemand een instructieboekje ‘Hoe overleef ik mijn terugkeer naar Nederland’??
*einde tirade*
*over en uit*
- 50 worden: het alternatief is minder - 11 augustus 2024
- Vakantie - 1 augustus 2024
- Achieve more - 25 mei 2024
Ja, ik kan me heel erg goed voorstellen dat je je dit allemaal afvraagt. Ik heb op het grootste deel dan ook geen antwoord. De OV-chipkaart snap ik trouwens wel, dus als je daar een uitleg over wilt, let me know! 🙂
Hahaha dank! Ik begin het te begrijpen, zo langzamerhand!
Mijn kinderen zitten al een jaar op zwemles en ik snap er geen drol van, ov chipknip: breek mijn bek niet open. Heb laatst een boete gekregen omdat ik verkeerd plastic had verzameld…. pfieuw, golf doe ik niet. Mijn kinderen mogen die woorden niet gebruiken, zo wel dan geen tablet tijd die avond, wat die andere ouders er ook van vinden. Inmiddels staan we bekend als het huis waar ‘shit nog ergers is dan gvd’ en voor Britten is dat ook zo 😉
Volkoren brood zelf bakken en groente en fruit bij de Eko-noom bestellen. Ik heb geprotesteerd tegen, ga je volgende keer mee?
btw, ik woon alweer 15 jaar aan een stuk in Nl, kan duidelijk ook wel een boekje gebruiken 🙂
Doe mij ook zo’n instructieboekje, want alles wat je hier opsomt is ook voor mij een groot raadsel.
Als ik het ooit vind, krijg jij het ook!
Me tooooo
Hoe herkenbaar.
Brood bak ik zelf en tomaten zaai ik ook. Tegenwoordig zien ze de zon en voelen ze de grond, lees aarde, niet eens meet jaks.
Gelukkig heeft bijna elke regio of gemeente een koop of rui site op facebook.
Ik vind je blog wel herkenbaar, kijkend door mijn eigen ogen enkele jaren terug 😉
🙂 ja enerzijds goed, we moeten heel wat mensen voeden. maar soms zo weinig respect voor natuur en alleen die focus op winst ten koste van alles.
Gek he. Ik vind dat ik er iets aan moet gaan doen. Maar wat…?
Je MOET helemaal niets duss 😉
:))