Ik heb kennelijk een virusje opgepikt in het vliegtuig vanuit Geneve, want ik ben verkouden. Heel irritant.
En toch biedt het ook inzichten.
Vandaag constateerde ik dat er dingen zijn die ik niet kan als ik ziek ben. Ingewikkelde mails lezen, bijvoorbeeld, ging niet zo goed. Ik begreep gewoon niet wat er stond.
Ingewikkelde podcasts in het Engels luisteren met iemand die heel snel praat over ingewikkelde onderwerpen (in dit geval de toekomst van Apple, Microsoft en OpenAI en AI) lukte ook niet echt. Na twee keer terugspoelen om nog een keer te luisteren, gaf ik het op.
Oh en het is geen goede dag als ik mijn leesbril sochtends al op moet.
Zwemmen vanochtend vroeg was een totale no-go.
Tsja. Verkouden zijn maakt alles heel duidelijk. Wat je kan. Wat je nodig hebt. Wat wel en niet lukt.
Wat wel lukte was de twee uur durende diploma-uitreiking van mijn oudste. Ruim 100 mooie jong-volwassenen, ruim 100 speeches, met die van ons als nummer 91. Het was een feest om 100 mensen te zien vieren wat ze hebben gepresteerd en te bedenken wat ze gaan doen in de toekomst.
Een verkoudheidje, ach.
Een virusje mag de pret niet drukken.
146/1000
- Voor alles is een laatste keer - 16 maart 2026
- AI en creativiteit - 13 maart 2026
- Tussen twee banen in: een plan van aanpak - 12 maart 2026
100 speeches… feestelijk! Felicitaties aan de 91e.
Take care!
Ja het was erg schattig vond ik. De nieuwe generatie die de wereld in gaat. Tussenjaren, naar hun land van herkomst, studeren in het buitenland, studeren in Nederland … zo leuk. En dank!