Ik deed ooit een training in niet westerse cultuur.
Van Hans Kaldenbach. Die doet dat erg goed. Heel veel eye openers.
Over verschil tussen individuele en collectieve cultuur bijvoorbeeld. Hij begon met ons te verdelen: wie is er in een dorp opgegroeid en wie in een stad. In het klein zag je daar al dezelfde cultuurverschillen.
Maar dat is niet waarom ik er aan denk. Dit wel:
Na afloop vroeg een deelnemer aan Hans wat zijn favoriete cultuur was. We hadden allemaal iets exotisch verwacht.
Amerika! zei hij.
Dat is een land waar je je zo welkom voelt. Al dat sociale is misschien wel oppervlakkiger dan hier, het is niet minder gemeend. Ik voel daar dat ik mag zijn wie ik ben.
Ik vond dat een heel verrassend en mooi antwoord. Steeds als ik jou lees over Amerika moet ik daar aan denken.
Ik deed ooit een training in niet westerse cultuur.
Van Hans Kaldenbach. Die doet dat erg goed. Heel veel eye openers.
Over verschil tussen individuele en collectieve cultuur bijvoorbeeld. Hij begon met ons te verdelen: wie is er in een dorp opgegroeid en wie in een stad. In het klein zag je daar al dezelfde cultuurverschillen.
Maar dat is niet waarom ik er aan denk. Dit wel:
Na afloop vroeg een deelnemer aan Hans wat zijn favoriete cultuur was. We hadden allemaal iets exotisch verwacht.
Amerika! zei hij.
Dat is een land waar je je zo welkom voelt. Al dat sociale is misschien wel oppervlakkiger dan hier, het is niet minder gemeend. Ik voel daar dat ik mag zijn wie ik ben.
Ik vond dat een heel verrassend en mooi antwoord. Steeds als ik jou lees over Amerika moet ik daar aan denken.
Wat mooi. Ik herken het en ik ervaar het ook zo.