Wij waren vandaag naar Westerveld, om een plekje uit te zoeken voor mijn moeders as. Het was een beetje een dromerig gebeuren. Door de omgeving, want het is een prachtige plek. Maar ook door de supervriendelijke begeleiding en uitleg. Zo liefdevol en met eindeloos geduld. We werden een uur lang rondgereden in zo’n golfkarretje om rustig te kunnen bekijken wat nou een mooie plek zou zijn.
Mijn moeder had hele specifieke wensen. Dat maakte het makkelijker.
Maar het was een gekke ervaring. Ook al omdat ik er al een keer geweest was, voor een vriend, toen ik 19 was. Dat was een heftige ervaring die ik in een roes heb meegemaakt, want ik kon me nog maar een paar dingen herinneren. Zoals hoe we door die bemoste heuvels liepen met zijn allen, diezelfde heuvels waar wij werden rondgereden vandaag. Volgende keer ga ik hem even opzoeken, denk ik.
Het is ook gek om eerst over de parkeerplaats te lopen waar mensen elkaar omhelsden, omdat ze op weg waren naar een uitvaart. Mijn broer en ik waren nogal casual gekleed en keken elkaar even aan: mag dat wel? Maar we hadden allebei direct het idee van wel. Want wij kwamen niet voor een uitvaart.
En toen reden we dus over zo’n prachtige oude begraafplaats. Je kunt er zelfs rondleidingen krijgen, en dat begrijp ik wel. Het is er prachtig.
Af en toe kwamen we mensen tegen met plantjes en schepjes of met bloemen. Veel mensen komen ieder weekend, vertelde de mevrouw van Westerveld.
Ik heb geleerd dat er zoveel verschillende wensen zijn en zoveel verschillende mensen. Dat de begraafplaats een soort welstandscommissie heeft, voor de hele oude monumentale gedeeltes waar niet ieder soort grafmonument is toegestaan. Dat er families zijn met een eigen mausoleum, en dat die ook nog steeds gebouwd kunnen worden als mensen dat willen.
En dat al die heuvels op Westerveld goed uitkomen, omdat in sommige culturen de doden liefst op heuvels worden begraven.
Ik heb ook gevoeld. Is dit een mooie plek? Zou ik hier willen komen? En dan dicht bij het pad of wat verder er van af? Bij het water of onder de oude bomen? Op de open plek zonder bomen? En dan ergens waar je er van alles bij mag plaatsen of waar juist striktere regels zijn en alles wat uniformer?
We hebben een plekje gevonden dat precies voldoet aan mijn moeders vereisten. Maar goed. Toch een beetje een gekke dag.
120/1000
- Voor alles is een laatste keer - 16 maart 2026
- AI en creativiteit - 13 maart 2026
- Tussen twee banen in: een plan van aanpak - 12 maart 2026
Westerveld is een mooie plek. ❤️
<3
❤️
<3