Van het formulier moest ik 5 vragen beantwoorden. Het ging over marketingtypes. Met als belangrijkste doel tips over hoe je jezelf als coach, trainer of spreker het beste in de markt kunt zetten. En die ene vraag, die veranderde alles.
Jezelf in de markt zetten
Ik weet niet meer hoe ik er op kwam. Ik was op onderzoek uitgegaan, geïntrigeerd door iets dat ik gelezen had en waardoor ik een heleboel vragen had. Het ging over marketing. Van jezelf als professional, dan.
Ik kan mezelf redelijk aardig ‘in de markt zetten’ volgens mij. Maar als je social media trainer bent en tegelijkertijd jezelf via social media in de markt zet, dan zit je wel eens met een soort van metavraag.
Het probleem met meta
Het is net als met iedere dag bloggen: 6 jaar lang deed ik dat zonder enige vraag in mijn hoofd over waarom ik dat deed, hoe ik dat deed en voor wie ik dat deed. Daarom had ik ook niet de vraag of het wel goed genoeg was – de vraag die alle creativiteit doodslaat.
Het moment dat ik al die vragen ging stellen ging het mis en was het afgelopen. Als je jezelf in twijfel gaat trekken, wordt creativiteit heel lastig. Creativiteit is een actie, een werkwoord, een doen. En je kunt het alleen maar doen en zijn als je open staat en niet belemmerd wordt. Je kunt wel vragen stellen, maar geen belemmerende. Anders wordt het niets.
Dat metaprobleem, dat vragen stellen, heb ik ook met social media. Vooral met Instagram. Ik doe het al jaren en jaren maar nu de hele wereld er ook zit en me er op zoekt, wordt het lastig. Moet ik geen voorbeeld zijn? Moet het niet anders? Beter? Meer? Persoonlijker? Consequenter? Is het wel leuk? Goed? Interessant? Doe ik het voor jou? Voor mij? Voor nieuwe klanten?
ARGGHHHHHH!
Het resultaat is hetzelfde als bij het dagelijkse bloggen: ik heb er geen lol meer in en weet niet meer wat ik er nou zal moeten doen. ALLES zou mogelijk zijn, maar NIETS lijkt meer leuk genoeg.
Toestemming
Vandaar dus mijn zoektocht naar de vraag hoe dat eigelijk zit met marketingtypes en wat nou bij mij past. En die vragenlijst. En die ene aha!-vraag.
‘Op welk vlak geef ik mezelf geen toestemming om volledig mezelf te zijn in mijn zakelijke rol?’, vroeg het formulier. En ik dacht: ha. Goede vraag!
Ik moest meteen aan Instagram denken. En aan mijn blog. Dit blog. Hoe ik, door mezelf in twijfel te trekken, de creatieve vibe heb doodgeslagen. Arme vibe. Arme ik!
Puur knows best
Dit was een paar dagen geleden. Sindsdien zit dit in mijn hoofd, ook al heb ik het er nog met niemand over gehad. Maar gisteren belde ik sinds weken weer eens met Anna-Maria.
Ze is het beste klankbord dat ik ken. En ze begon over rituelen. ‘Mensen als jij en ik’, zei ze, ‘hebben rituelen nodig’.
Ik wist precies wat ze bedoelde. Zo subtiel was ze niet.
Schooier.
Ze mist gewoon mijn blog 😉
- 50 worden: het alternatief is minder - 11 augustus 2024
- Vakantie - 1 augustus 2024
- Achieve more - 25 mei 2024
Alsof AmHG dagelijks blogt.
https://www.annamariaheeftgelijk.nl/weblog
Ha ha!! Ik keek nét weer op mijn blog en dacht…mis het zo
Je blogt op Insta!
Ik kom nooit op instagram. Net gezocht. Waarschijnlijk bedoel je nooitsaai, een soort fototwitter. Volg dus nu maar twitter. 😉
Je vindt haar op Twitter als @puur. En op Instagram als @nooitsaai. Ze maakt op Instagram iedere dag een verslag van haar dag in stories. Heerlijk om een vriendin op die manier te volgen, krijg je kijkje in haar dag!
Met vlagen 🙂 Ben dol op haar blogs dus als ze weer een tijdje blogt ben ik altijd blij!