Vandaag was ik met J naar Amersfoort, naar Kunsthal Kade voor de Jacob Lawrence tentoonstelling. En dat zouden jullie allemaal moeten doen. Voor 4 januari.
Ik merk dat de beelden zijn blijven hangen in mijn hoofd. Alsof ik terug zou moeten gaan om ze nog een neerval bekijken. Met nog meer vertraging. Het was echt prachtig.
Ik kende Lawrence niet maar had begrepen dat zijn werk bijzonder was. Dus mooi excuus om J op te zoeken en te gaan kijken. En bijzonder was het inderdaad. Mooi en aansprekend.
(er is een speciale Nederlandse website over Lawrence)
Modernist Jacob Lawrence
Lawrence wordt een Afro-Amerikaanse modernist genoemd. Zijn ontwikkeling als kunstenaar viel samen met belangrijke ontwikkelingen in de Afro-Amerikaanse cultuur, zoals de grote migratie weg uit het Zuiden, de struggle en nog veel meer. Er gebeurde veel tussen zijn gehoortejaar van 1917 en 2000, toen hij overleed.
Ik kan alleen zeggen dat het prachtig was. Uniek en bijzonder. En aangrijpend.
En dat iedereen die het over ‘storytelling’ heeft, zou moeten gaan kijken. Want dat is wat hij deed. In series van tientallen schilderijen legde hij een verhaal uit. Als een soort gesimplificeerd stripverhaal, waarbij de titels van het werk de ondertiteling vormt.
Hij schijnt geïnspireerd te zijn door het kubisme maar daar ben ik nog niet aangeland in Het Kunstboek dus dat nemen we dan maar aan. in mijn hoofd is kubisme iets onbegrijpelijks en abstract, terwijl dit heel figuratief eh herkenbaar was.
Ik mis (weer) de uitleg
Wat ik – alweer! het is een thema in mijn museumbezoeken – jammer vind, was dat er weinig uitleg was over zijn stijl, zijn ontwikkeling, zijn techniek en het waarom. J had ergens een zin zien staan over zijn aanpak voor die series: hij deed alle schilderijen tegelijk en dan iedere keer 1 kleur. Soms wel 60 (hoe dan?). Verder was er veel info over zijn leven en de mensen om hem heen, inclusief archiefmateriaal. Wel heel leuk.
Misschien ligt het aan mij, dat ik overal de info over techniek mis. Ook in het Kroller-Moller, ook in het Van Gogh. Waarom schilderden ze zo? Waarom veranderde hun stijl? Wat was hun bedoeling, weten we dat? Etc etc
Hoe dan ook: Lawrence schilderde op een manier die tijdloos is. Ik denk eigenlijk dat veel kunstenaars hem nadoen. En veel reclamemakers en illustratoren. Het heeft iets bekends, zijn werk. Maar hij was de eerste met die stijl. Alsof je de oorsprong vindt van iets dat je al kent.
Allemaal naar Amersfoort voor 4 januari
En ook mooi:, de werken van Barbara Earl Thomas. Je moet het zelf maar zien. Het is prachtig. Hierboven de omschrijving (vergeten foto te maken van het werk!).
Allemaal naar Amersfoort dan maar, in de Kerstvakantie? Want ik verwacht niet we nog vaak de kans zult hebben om dit werk in Nederland te zien….
NB: het was aardig druk! Dus misschien toch maar vóór de Kerstvakantie?
135/1000
Het is inderdaad een bijzondere tentoonstelling met heel veel (teveel?) achtergrondinformatie. Ik had aan één bezoek niet genoeg en ik hoor dat meer mensen dat hebben. Nu woon ik in Amersfoort dus ik kan er makkelijk nog een keer heen.
Ja dat herken ik allebei. Ik wil ook nog terug, kijken of dat lukt. Ik vond het ook erg veel achtergrondinformatie en te weinig informatie over de werken zelf, het waarom van de werken, wat er mee bedoeld werd, hoe hij zich ontwikkelde. Ook omdat de tijdvakken door elkaar lopen was het lastig om te begrijpen hoe die ontwikkeling plaatsvond. Nieuwe kleuren, nieuwe stijlen, de betekenis, etc. Maar zeker de moeite waard! Misschien is het wel een goed teken bij kunst, als je met vragen blijft zitten?? 🙂
Ja dit is een geweldige tentoonstelling! En zo véél!
Ja zo veel idd!! Knap dat ze zo feel bij elkaar hebben weten te krijgen
Mooie tip. Nog een maandje dus…
Ja nog eventjes!