Ik was vandaag bezig met een blogartikel. Ik ben al een paar maanden (maanden!) bezig met dat artikel.
Ik heb op alle mogelijke plekken aantekeningen. In Word, In WordPress, in een audio-opname (handig, op de iPhone!). Echt overal.
Ik heb ook ik weet niet hoeveel screenshots op mijn computer staan, om te gebruiken bij het artikel.
Dus waarom is het nog niet af?
Goede vraag.
Mijn bedoeling is om het te schrijven voor Frankwatching. En het gaat over Facebook, waar ik al eens eerder een artikel over geschreven heb voor Frankwatching. Dat artikel is heel succesvol gebleken. Ik krijg nog wekelijks reacties op het artikel, terwijl het uit september 2011 is.
Ik denk (nu ik er zo over nadenk) dat dat me tegen houdt. Het moet perfect zijn. Het moet net zo’n klapper worden. En ik ben bang dat ik niet genoeg weet. Als je als expert dingen roept, moet je ook precies weten hoe het zit.
Kortom, ik werp telkens meer blokkades op voor mezelf. Toch grappig om je dat te realiseren. En dat allemaal omdat ik van mezelf MOET bloggen op een zaterdagavond en dit het enige is dat ik kon verzinnen zo snel, als onderwerp.
Food for thought.
- 50 worden: het alternatief is minder - 11 augustus 2024
- Vakantie - 1 augustus 2024
- Achieve more - 25 mei 2024
Zo herkenbaar. Mijn artikel met 7W’s blijkt nog steeds een Top 10 artikel te zijn. Een succesvol thema wil je graag evenaren, dus leg je de lat hoger. En als je dan op Frankwatching wil publiceren, wordt de uitdaging nog groter. Een snel artikel past niet daar. Meer kwaliteit, meer diepgang, meer expertise, meer onderzoek. En dan komt vriend “Perfectionist” ook nog eens langs. Gevolg, die drempels. Ook voor mij dan de vraag: Hoe doorbreek je die cirkel?
Als ik er achter ben, laat ik het je weten Mark. En jij mij? 🙂
Wat je schrijft is heel herkenbaar voor mij. Ik maak mezelf constant wijs dat ik voor mijn eigenste plezier blog en voor niemand anders. Dat lukt aardig, tot op het moment dat ik een beetje respons krijg. Dan komt dat verdomde duiveltje weer opzetten…