Even niet

Ik weet niet of ik het kan vandaag, bloggen. Te moe. Te veel gehuild. Te veel dingen die ik wil zeggen.

De dag begon ermee dat ik keihard tegen de automatische schuifdeuren van het station opbotste. Ik weet niet of ik te snel was of de deuren te langzaam.

De dag eindigde met een begrafenis.

Het was mijn pech, zeiden sommige mensen op de receptie, dat Henk mijn eerste manager was. Want een betere bestond er niet. Dus daarna lag de lat op onhaalbare hoogte.

Maar ik zie het als mijn voordeel. De indruk die hij op me maakte en wat ik van hem leerde, kon ik direct in praktijk brengen. En dat doe ik tot op de dag van vandaag.

Als je zo veel impact hebt op iemand die jong is en nog niets weet en alles aan het leren is, gaat die impact exponentieel tellen, als het ware. Mooi is dat.

Terwijl ik in de kerk zat probeerde ik niet al te hard te huilen want dat vond ik zo ongepast. “Je bent hier voor de ander”, zei ik tegen mezelf, om mezelf een beetje onder controle te krijgen. En ik dacht: dat is pas een mantra voor het leven.

Je bent hier voor de ander.

Weer iets van Henk geleerd.

 

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

12 Opmerkingen

Discussieer mee en vertel ons uw mening.

Petra Blankwaardantwoord
9 april 2015 om 00:59

Ik ‘brak’ vorige week, in een zakelijk gesprek. Voelde me enorm opgelaten en achteraf nog steeds. Maar je doet er niks aan. En ik weet ook wel dat het hoort bij mens zijn, maar toch. Ik geef je een dikke virtuele hug <3

Elja Daaeantwoord
9 april 2015 om 18:32
– Antwoord aan: Petra Blankwaard

Ah Petra 🙁 Maar ja, inderdaad, het is soms zoals het is. Jij ook sterkte!

Peter Pellenaarsantwoord
8 april 2015 om 23:26

Helemaal geen foute gedachte. Maar laat het je alsjeblieft niet weerhouden om te huilen wanneer je de aandrang voelt.

Elja Daaeantwoord
9 april 2015 om 18:31
– Antwoord aan: Peter Pellenaars

Nou weet niet hoor. Ik ben geen familie en zelfs geen hele dichtbije vriend dus het voelt dan raar. Rouw is heel individueel maar toch…

Emmaantwoord
8 april 2015 om 22:39

Heel veel sterkte! En huilen mag best vind ik. Ook hard. Knuffel <3

Elja Daaeantwoord
9 april 2015 om 18:31
– Antwoord aan: Emma

Dankjewel!!! x

Agnes Swartantwoord
8 april 2015 om 22:19

🙂 mooie gedachte en door te doen (hard huilen of proberen juist niet..) leer je weer wat, teken dat je leeft! (en voor nu gauw slapen en eventjes aan jezelf denken voordat je weer aan anderen kunt denken ;-))

Elja Daaeantwoord
9 april 2015 om 18:31
– Antwoord aan: Agnes Swart

Ik zit me vandaag wel af te vragen (of eigenlijk gisteren) of dat in andere culturen anders is. Of mensen daar meer en harder (mogen) huilen? Misschien ben je daar wel de uitzondering als je te stilletjes rouwt.

Agnes Swart
9 april 2015 om 18:53
– Antwoord aan: Elja Daae

Ik denk dan dat wij Noord Europeanen wel een beetje ‘de stillen’ zijn. Ik heb weleens een Irakese begrafenis meegemaakt en daar wordt (vooral bij het graf) veel langer gerouwd/gehuild, met klaagzang e.d.

Paul van der Werfantwoord
8 april 2015 om 22:11

Sterkte, Elja!

Kees Romkesantwoord
8 april 2015 om 21:40

Mooi <3 En dank voor t delen 🙂

Elja Daaeantwoord
9 april 2015 om 18:30
– Antwoord aan: Kees Romkes

Dankjewel Kees!

Reactie achterlaten

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.