…dat argument dat bij bloggen kwantiteit en kwaliteit elkaar uitsluiten, en dat je daarom niet veel moet bloggen (laat staan iedere dag).
ONZIN.
Veel bloggen en kwaliteit gaan prima samen, hoor.
Vaak bloggen, iedere dag zelfs, doet niets af aan kwaliteit. Het hangt er gewoon af wat je beoogt.
Als je doel is om zo snel mogelijk zo veel mogelijk lezers te krijgen, ja, dan misschien wel.
Als je doel is om zo snel mogelijk te klimmen in de zoekmachines, ja, dan misschien wel.
Als het bovenstaande je doel is en je dat wil bereiken door veel te bloggen, en daarbij de kantjes er af te lopen, te kopieren, en er met de pet naar te gooien, ja, dan misschien wel.
Maar wat als je…
- Iedere dag blogt uit passie?
- Iedere dag blogt omdat je het leuk vindt?
- Iedere dag blogt omdat je zo graag dingen wil delen?
- Iedere dag blogt om jezelf te verbeteren?
- Iedere dag blogt om jezelf te oefenen in schrijven, fotograferen, videos opnemen of podcasten?
- Iedere dag blogt je het zo leuk vindt om te communiceren met anderen: je lezers?
- Iedere dag blogt er altijd zo veel te vertellen is?
- Iedere dag blogt omdat je benieuwd bent wat het gaat brengen?
- Ieder dag blogt om jezelf uit te dagen?
Beauty is in the eye of the beholder, he?!
En dan nog: wat is kwaliteit? Wie zegt dat iemand die, stel, in keer in de week 5 uur besteedt aan 1 blog, altijd beter blogt dan iemand die iedere dag een half uur besteedt aan bloggen? Of iedere dag 1 uur? Of iedere dag 2 uur?
Is het niet arrogant om te denken dat je dan wél kwaliteit levert? Wie bepaalt dat?
Als je blijft streven naar een idealistisch beeld van ‘kwaliteit’, ja, dan wordt het het lastig om daar aan te voldoen. Zelf, of anderen. Dagelijks, of wekelijks. Of maandelijks. Of jaarlijks.
Je doet je ding, om de redenen die alleen jij weet. En dat is prima.
Een veelblogger verwacht niet van andere dat die dat ook doen, kunnen en willen. Daar gaat het niet om.
[En even voor de goede orde: te druk is niet echt een reden om niet meer te gaan bloggen. Ik ken heel voorbeelden van mensen die fulltime werken, gezinnen hebben, en ieder dag bloggen. Mensen die chronisch ziek zijn en nooit een dag overslaan (naast hun studie!). In the end is het een kwestie van motivatie. Wat je er uit haalt voor jezelf. Als het niet lukt, is het gewoon niet belangrijk genoeg, en levert het je niet genoeg op aan energie/werk/lol/genot/interactie/whatever en dat is PRIMA.]
Wil niet zeggen dat iedereen dat moet doen. Helemaal niet. Je HOEFT niet méér te bloggen! Je doet het, als je het echt wilt. PUNT.
Maar het is onzin, en een beetje unfair, vind ik, om te zeggen dat mensen die heel vaak bloggen geen kwaliteit leveren.
[Ik zeg niet dat ík kwaliteit lever, voor de goede orde. Dat bepaal ik helemaal niet. En dat maakt, heel eerlijk gezegd, ook helemaal niet uit. Ik doe wat ik leuk vind, jullie lezen het, of niet. Maar er zijn heel veel bloggers die heel veel bloggen en die gewoon heel leuk zijn om te lezen. Briljant, zelfs. Raak. Opbeurend. Inspirerend. Nuttig. Etc. Het is mijn persoonlijke overtuiging dat veelbloggen juist de weg is naar verbetering, naar innovatie, naar zelfkennis, naar ‘community’, naar meer.]
Ieder zijn ding. Ieder zijn kwantiteit. En ieder zijn idee van kwaliteit.
Zo.
Zo.
Maar goed dat ik een boek aan het schrijven ben. Moet ik het ook nog op een normale, vriendelijke, doordachte manier gaan verwoorden, mijn gevoel. Maar voor nu: zo!
- 50 worden: het alternatief is minder - 11 augustus 2024
- Vakantie - 1 augustus 2024
- Achieve more - 25 mei 2024
Oh zo! Vind ik ook. Nadeel vind ik wel dat men bij iederdagbloggen niet zoveel reageert 🙁
Dat ervaar ik ook als jammerrr inderdaad, maar zoek t dan wél bij: zal wél niet interessant genoeg zijn / mensen aanspreken… Ook jammer maar ook begrijpelijk…
Ja vind je? Ik heb overall juist veel meer comments. Misschien niet veel per artikel maar veel meer lezers en ook meer betrokken lezers, volgens mij. Maar bij jou dus minder per artikel dan daarvoor?
’t Maffe is dat men de tijd dan niet meer lijkt te nemen… Vluchtig leest en weer weg is. Jammer hoor. Maar wel blij voor jou…
Happy! With you!
🙂
Inderdaad. Als je er gewoon even voor gaat zitten kun je best een leuke blog eruit tikken.
Kwaliteit is een persoonlijk en dus relatief begrip. Kwaliteit is wat jij goed genoeg vindt om aan je blog toe te vertrouwen. Heb je meer dan pakweg een handvol lezers en komen die regelmatig en met graagte terug zonder je uit te schelden? Dan betekent dit dat ook anderen op zijn minst kunnen leven met jouw definitie van kwaliteit. Dan ben je op de goeie weg, toch?
ZO, mooi dat je gelijk hebt, die zeurende kwaliteitsbroodbloggers ook. Ik mis echt soms juist de iederedagbloggen juist vanwege de kwaliteit. Keuzes maken en nadenken of je je lezers niet verveelt. Doorgaan, wat zeg ik 3 posts op een dag 🙂
Jaaaa #goedvoornemen iedere dag 3 keer bloggen!! Let’s go!
beetje arrogant inderdaad om te claimen dat als je minder vaak blogt je voor betere kwaliteit zorgt. wat een kul.
en Guido: daar ben ik nu ook wel klaar mee, met die tekst ‘waarom altijd zo serieus?’
We zijn er soms gewoon klaar mee, he Karin? Met het een, of het ander, ach… Ik vandaag een beetje klaar met dat kwaliteit vs kwantiteitsgedoe altijd. Ook al heb ik er vroeger zelf vaak genoeg aan mee gedaan (voor iemand me met een oude archieftweet om de oren slaat! Ik weet: ik was die mening ook toegedaan. Maar stiekem zei ik het omdat ik jaloers was en niet dacht dat ik het ook kon, dat veelbloggen).
Amen!!!
whahahaha
Je doet het goed meis!
Ik blog niet iedere dag, maar probeer minstens 2 keer in de week te bloggen
Soms zelfs bijna iedere dag *wauw*
Missie geslaagd,
Bloggen is gewoon leuk, en zeurkousen moet je gewoon laten zeuren!
Ow oww jaloezie? Kijkt u soms om de hoek?
Jaja. Dat is ook zo. Ieder zijn ding. Maar ik moest het even kwijt. Gelukkig maar dat ik dat kan, op mijn blog.
Pakt een stoel.
Gaat zitten.
Zucht.
en denkt:
“Waarom altijd zo serieus?”
Bedoel je mij Guido? Neem ik het te serieus vind je?