Sinds een paar jaar betaal ik voor nieuwsbrieven. En soms pakt dat anders uit dan ik denk.
Mijn favoriete betaalde nieuwsbrief en mogelijk de eerste waar ik ooit voor betaalde, was van mijn favoriete foodblogger. Ik volgde zijn blog al zo lang, dat een betaalde nieuwsbrief een logische stap voor mij was (zijn boeken zijn moeilijk te krijgen in Nederland). Hij schrijft zo lekker dat ik er graag voor betaal. En ik gunde hem de business. Toen ik financieel wat minder zat, ben ik gestopt en ik ben niet meer opnieuw gestart. Ik weet niet waarom. Ik krijg nog wel zijn maandelijkse gratis nieuwsbrief.
Maar de eerste meer professionele nieuwsbrief waar ik voor ben gaan betalen is Stratechery. Die is van een techanalist en gaat de laatste jaren voor een heel groot deel over AI. Toen ik mijn huidige baan kreeg, kwam dat extra goed uit. Het is al jaren een van mijn geheime wapens dat er voor zorgt dat ik altijd mee kan praten als het gaat over grote, wereldwijde AI-ontwikkelingen.
Overigens ben ik het, vooral het laatste jaar, niet meer helemaal eens met zijn standpunt. We hebben een fundamenteel verschil van mening over de rol van AI en (vrees ik) kapitalisme en de aandelenbeurs. Maar inhoudelijk vind ik het interessant. Het is goed om het grote, invloedrijke perspectief te horen dat hij vertegenwoordigt.
Waarom betalen als het ook gratis te krijgen is?
Een tijdje geleden besloot ik om me in het kader van nog meer geheime wapens op de betaalde nieuwsbrief van een AI governance-expert te abonneren Ik vond haar op LinkedIn geweldig. Daar had ik haar ook ontdekt. Ik ging er van uit dat haar betaalde nieuwsbrief – waar ze vaak naar verwees – een uitbreiding was van haar LinkedInberichten. Maar dat beleek niet zo te zijn.
HUH???
Ik had meteen spijt van mijn jaarabonnement. Want waarom moet ik betalen voor wat anderen gratis krijgen?
Bovendien staat er bovenaan iedere nieuwsbrief eerst een grote alinea – op de mobiele telefoon een vol scherm – over haar andere betaalde aanbod aan cursussen. Als je al betaalt voor die nieuwsbrief, is dat behoorlijk irritant, vind ik. Grappig hoe die relatief kleine dingen zoveel impact kunnen hebben.
Ik heb meteen het jaarabonnement weer opgezegd, inclusief de reden. Ik kreeg een vriendelijk mailtje terug dat ze het heel jammer vond.
7 Dollar per maand
Ondanks die ervaring heb ik me net weer aangemeld voor de betaalde nieuwsbrief van een andere AI-expert, waarvan ik al vrij lang de niet-betaalde nieuwsbrief volg. Maar dit keer ben ik wijzer geworden en heb ik een maandabonnement (7 dollar per maand) afgesloten.
Ik heb geen idee of deze man ook nog echt nieuwe content aanbiedt voor betalende abonnees. Ik denk het niet. HIj heeft er, net als de dame waar ik het over had, geen enkel belang bij om zijn kennis achter een betaalmuur te zetten. Maar voor 7 dollar per maand kan ik me geen buil vallen.
(trouwens, met AI-expert bedoel ik geen ‘prompt engineer’ of ChatGPT-koning(in). Ik bedoel meer AI-beleid-experts. Zie hier een overzicht van AI-nieuwsbrieven die ik aanraad)
Tijdloze business modellen
Het is grappig om terug te kijken op de afgelopen – pak hem beet – 20 jaar en hoe er niets verandert. Alleen de vorm.
Ik was ooit lid van een betaalde community van mensen zoals ik die geld probeerden te verdienen met hun kennis. Het was in de tijd dat ik naar SobCon ging – de Amerikaanse bloggerscommunity van zzp’ers die een business probeerden te maken van content en kennis.
Ik heb er destijds (uiteraard) over geblogd, volgens mij staan die artikelen hier
(ik moest 10 minuten zoeken om alles terug te vinden. Hoezo, memory lane? Ik zie ook dat ik eens een nieuwe tag moet gaan maken. Iets van ‘persoonlijke ontwikkeling’, of ‘purpose’, of ‘carrière).
De mensen die destijds die betaalde community runden, zijn niet meer in beeld. Niet bij mij, en zo te zien ook niet bij anderen. En de community is nu onvindbaar.
Het was eigenlijk gewoon een paywall met daarachter inspirerende content, waaronder webinars, video’s, checklists, werkbladen en een wekelijkse call waar iedereen bij kon aansluiten. Ik weet niet meer wat het kostte, maar het was prima te doen.
Tijden veranderen, maar het verdienmodel is nog hetzelfde. Wie probeert er eigenlijk niet geld te verdienen met content? Influcers doen niet anders.
Hetzelfde geldt voor het vraagstuk: hoe verdien je geld met je kennis? Hoe bouw je een community die bereid is te betalen voor wat jij weet? Ook geen nieuw vraagstuk.
Ik volg al jaren een podcast die eigenlijk over dit fenomeen gaat. Misschien ken je hem. Er zitten af en toe pareltjes tussen, vooral als je geld wilt verdienen met een nieuwsbrief (of een Instagramaccount).
Jij en ik bepalen de waarde
De oplossing van het vraagstuk blijft eigenlijk onveranderd, ook al verandert het medium en de technische mogelijkheden. Namelijk: wie is er bereid om te betalen voor jouw kennis en waar vind je die mensen? Hoe bereik je ze en wat kun je bieden?
Er is een handjevol mensen dat iedere dag mijn blogartikelen leest. Hun tijd is het duurste dat ze te geven hebben en dat is mij meer waard dan geld. Laat staan dat ze me ook nog reacties sturen, hieronder of via de app of de mail. Wat is er kostbaarder?
Jij en ik bepalen wat iets ons waard is en of we onze tijd of onze euro’s er aan willen besteden. En daarmee sturen we de wereld een klein beetje.
Mooi idee.
En: dank voor het lezen. Jouw tijd is het kostbaarste dat je hebt.
184/1000
- AI en creativiteit - 13 maart 2026
- Tussen twee banen in: een plan van aanpak - 12 maart 2026
- Bloggen met AI maakt meer kapot dan je lief is* - 10 maart 2026
Er is zoveel overvloed aan nieuwsbrieven, dat ik er niet eens meer aan toe kom om ze te lezen. Voor jouw blog maak ik altijd tijd. Misschien niet dagelijks, maar dan lees ik ze terug vanaf waar ik geëindigd ben. Het is fijn om mee te mogen in jouw alledaagse dingen, geïnspireerd te raken door jouw inzichten, aan het denken gezet te worden door jouw vraagstukken en te lezen hoe andere lezers erover denken.
Ik vind dat weinig terug in nieuwsbrieven, de paar uitzonderingen niet meegerekend.
Wat leuk om te lezen Esmeralda, dat doet me goed!
Ik heb dat zelf ook niet met veel nieuwsbrieven, dat ik ze graag lees gewoon vanuit interesse en niet vakmatig. Soms als ze heel goed geschreven zijn en niet zo verkoopachtig. David Lebovitz (de food blogger) blijft een favoriet omdat hij lekker schrijft over lekkere dingen. Ik heb nog een nieuwsbrief (die ik nu even niet kan vinden) die ik graag lees, iemand die ooit een Instagramaccount had en toen een nieuwsbrief. Hij is nogal anders dan anders, alsof je in haar hoofd zit. Lastig te beschrijven maar een van de nieuwsbrieven die ik fijn blijf vinden.
Oei, nu ben ik wel heel benieuwd wie dat is. Mocht je weer op weten wie het is, dan hoor ik het graag.
Ik vind de nieuwsbrieven van Nicole Offenberg altijd zinvol. Ze schrijft fijn en stelt altijd wel zinvolle vragen. Ook als je niet binnen haar doelgroep valt. En de nieuwsbrieven van Cor Hospes zijn altijd een feest om te lezen. Alhoewel hij ook, voor mij, vakmatig interessant is.
Ik vraag me ook af of er nog veel persoonlijke bloggers zijn, zoals jij. Zie jouw reactie aan Noortje. Ik denk dat er niet zoveel meer zijn.
Ik probeer er aan te denken als ze weer in mijn inbox belandt. Het gekke is dat ik haar naam niet eens weet – terwijl de nieuwsbrieven wel intiem zijn en ook over haar mentale gezondheid gaan. Ik weet zeker dat ik haar wel eens op mijn blog genoemd heb maar ja, ga dat maar eens terugzoeken in ruim 2600 berichten 🙂 Ik probeer er aan te denken.
Ik lees Cor niet maar hij is natuurlijk een meester in het schrijven dus ik kan me voorstellen dat het genieten is!
Ik heb nooit iets gehad met nieuwsbrieven. Vind een website/weblog handiger en hou van korte stukjes. Bij een nieuwsbrief haak ik waarschijnlijk al binnen 1 A4’tje af als ik er al aan zou beginnen. Heb uit princiep nooit een creditcard gehad en dan kan je een deel van die dingen niet betalen vermoed ik.
Toch denk ik op dit moment na over een gratis nieuwsbrief voor een regionale belangeorganisatie. Dwz de landelijke organisatie heeft daar een website waar ik ook iets op mag plaatsen. Vind het alleen een vervelend thema en kom er zelden. Terugkeren naar onze gratis wordpress heeft ook nadelen. Niet iedereen gebruikt reclame-blokkers. Een nieuwsbrief kan dan een optie zijn ook al omdat de ontwikkelingen op fietsgebied erg traag gaan. We zijn bijvoorbeeld al 11 jaar bezig met een doorfietsroute en dat gaat nog wel 5 jaar duren. Met zoiets wil ik optimaal vindbaar zijn en zou ik absoluut geen (financiele) barriere op willen richten. Toch heb ik wel eens de indruk dat we meer indruk bij bijvoorbeeld gemeentes kunnen maken als we geld zouden vragen voor onze adviezen. 😉
Ja soms is het pas iets waard als het iets kost, he? Maar ik denk dat dat niet per definitie in een betaalde nieuwsbrief hoeft te zitten. (hebben jullie wel eens gevraagd subiside aan te vragen?).
Ik houd wel van nieuwsbrieven, net als RSS-feeds, omdat je zelf bepaalt of je iemand volgt ipv dat Google je ergens heen stuurt. Ik volg er best wel wat moet ik zeggen. Maar als ik er voor ga betalen, moet ik ze wel heeeeel leuk vinden!
En anders dan jij vind ik langere teksten ook lekker. Als ze goed geschreven zijn, althans … en fijn opgemaakt.
Ik herken dat van dat thema. Ik moet het thema hier op mijn blog hoofnodig aanpassen, ga ik binnenkort weer eens mee aan de slag. Zijn er geen fijne gratis thema’s die je kunt gebruiken?
Tijd… iets dat ik niet in overvloed heb, maar graag spendeer aan het lezen van o.a. jouw blogs.
Je kunt er ook een vrijwillig tikkie aanhangen, zoals bij Kronkeling. Soms stel ik me dan zo hoor dat we een virtueel bakkie doen, en ik betaal die keer.
Hoeveel blogs lees ik dan eigenlijk? Eerlijk gezegd bitter weinig. Kitty is ongeveer gestopt, Elvira heeft leuke fotografietips, Odette kletst met voorwerpen en jij deelt hele interessante levensinzichten. Af en toe lees ik nog een stukje van Jaap en dat was het wel. Ik lees graag echte stukjes. Daar voldoen al deze blogs aan.
Herkenbaar … ik weet niet of er nog wel zoveel ‘persoonlijke’ bloggers zijn uberhaupt??
Geen idee eigenlijk, ik stopte zelf in 2016.