Als een betrokken lezer gaat vragen of je nou nog geblogd hebt de afgelopen dagen, weet je dat je iets goed doet. Absence makes the heart grow fonder, toch?
Ik stel me zo voor dat ze, onderweg naar onze afspraak in haar hoofd naging wat ik had geschreven de afgelopen dagen en hoe het met me gaat. En zich realiseerde dat ze niets van me gelezen had.
Maar anders dan mensen denken blog ik lang niet alles. Dat lijkt maar zo.
Ze had het wel goed: het is bijna een week geleden dat ik blogde. Statistisch gezien de langste pauze dit jaar, denk ik.
Het komt door Kerst
Ik heb het een beetje moeilijk met het hele Kerstgebeuren dit jaar. Daar komt het door. Als de begrafafplaats van mijn moeder in de buurt was, zou ik er iedere dag zitten, denk ik. Maa het is 45 minuten rijden. Dus misschien later deze week een keer.
Bovendien ben ik de hele tijd op stap.
Vorige week drie keer in Amsterdam, deze tweek twee keer in Utrecht. Zakelijk, privé en soms een combinatie Ik heb het er maar druk mee. Maar goed ook.
December blues
Ik dacht altijd dat mensen 25 december bedoelden, als ze zeiden dat Kerst zo’n lastige tijd is.De eerste Kerst nadat je een geliefde verliest is zwaar, dat hoor je altijd.
Maar nee. Het gaat niet om de 25e, blijkt. Zodra Sinterklaas voorbij is, begint het. Een onbestemd verdrietig gevoel.
Om die reden loop ik al sinds vrijdag rond met een idee voor een blog over dat gevoel. Het concept was wat dramatischer dan wat ik nu schrijf. Vertraging is een mooi iets: even nadenken, even laten bezinken, je moment kiezen.
Een beetje Toorop voor de pijn
Maar/en,, net als de afgelopen maanden: Kunst kijken helpt. Vandaag was ik met G in het Centraal Museum in Utrecht. We konden geen lijn ontdekken in de collectie (zelfs niet ‘Utrecht’), maar who cares? Wij niet!
Het is een soort ‘elk wat wils’ museum, oud en modern door elkaar, tekeningen, schilderijen, sculpturen, altaarstukken of kleding; video, verf, pingpongbatjes of borduursel. Een snoepwinkel voor jong en oud.
Ik pakte deze Toorop mee, zo mooi:
En een paar Mondriaans, zoals deze:
En een Haagsche School die ik graag aan de muur zou willen als ik groot ben – hier zou ik nou erg gelukkig van worden iedere dag:
(Hoe doen ze het, dat licht, die schilders? Kun je dat leren? Ik wil ook)
En een voor mij nieuwe ontdekking, Suze Robertson:
Ik voel een nieuw avontuur aankomen! Zou ik ooit voorbij 1915 komen in mijn Kunstliefde????
Oh en dit dan, dit was waanzinnig groot en je moest goed kijken voor je het zag:
Dit hierboven is geen vaste collectie volgens mij dus allemaal naar het Centraal Museum dan maar….
Kunst is leuk als je stil wilt staan en het pas gaat zien als je blijft kijken. Had ik ook bij dit wandtapijt:
Conclusie: topmuseum. Helemaal als je van moderne kunst en mode houdt. Of Toorop en Mondriaan…. Of van Dick Bruna (ze hebben zijn werkkamer en zijn fiets).
Oh en ook te spreken over het gezelschap. Ha.
Tip van iemand met veel tijd voor mensen met weinig tijd: met een museumkaart kun je gewoon even binnen lopen, paar dingen bekijken, en binnen een half uur weer buiten staan. Gewoon doen, in je lunchpauze.
Of rond de Kerst…. Als je wat kunsttroost nodig hebt. ❤️
139/1000
- Waarom gebruiken we AI? - 9 januari 2026
- Gevraagd worden - 8 januari 2026
- Wil je meer boeken lezen dit jaar: 5 ongebruikelijke tips van een boekenwurm - 7 januari 2026
Ontdek meer van Elja Daae
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
