Ik schrijf regelmatig over de comfortzone en hoe lekker die is. En dat geloof ik ook: je mag best in je comfortzone blijven. Je hoeft het jezelf niet altijd moeilijk te maken!
Maar stiekem ben ik ook goed in springen in het diepe. Ook al zie ik mezelf niet echt als iemand die dat nou echt van harte doet of erg avontuurlijk is: de feiten vertellen iets anders.
Ik ging in mijn eentje studeren in Groningen. Ik werd in mijn eentje lid van een studentenvereniging. Ik verhuisde vanuit Groningen in mijn eentje naar Den Haag, om stage te lopen.
Ik stopte met een vaste baan omdat ik geen perspectief zag.
Ik startte een webwinkel in het buitenland en ging zelf op zoek naar leveranciers. In het Hongaars!
Ik startte een webinarbedrijf. Ik startte een e-learningbedrijf.
Ik verhuisde 3 keer naar een ander land dan Nederland. En 3 keer kende ik er niemand. Drie keer met kleine kinderen. Waarvan twee keer landen waar ik de taal niet sprak.
Ik sprong ook letterlijk het diepe in: iedere keer dat je je aansluit bij een nieuwe groep zwemmers, of in een nieuw zwembad duikt, of besluit te zwemmen in water dat je niet kent, is het spannend.
Maar ik deed het! Ik dook in meerdere fjorden en in een loch, in oceanen en in meren, meestal in mijn eentje. Ik zwom in water dat zo koud was dat ik geen adem had.
Een sprong in het diepe kan van alles zijn.
Soms betekent een sprong in het diepe dat je iets nieuws probeert waarvan je niet zeker weet of je het kunt. Soms betekent het dat je iets in je eentje probeert in plaats van met een vertrouwde groep mensen.
En soms betekent het dat je ergens mee stopt, zonder te weten wat daarna gaat komen.
Ik ben eigenlijk heel vaak in het diepe gesprongen. En het was nooit comfortabel. Het was eng.
Gelukkig weet ik inmiddels: je komt altijd weer boven.
177/1000
- AI en creativiteit - 13 maart 2026
- Tussen twee banen in: een plan van aanpak - 12 maart 2026
- Bloggen met AI maakt meer kapot dan je lief is* - 10 maart 2026
Reageren?