Ik was jaren een fanatiek podcastluisteraar. Serial, how I built this, this American life, de plantage van onze voorouders, reply all… ik luisterde iedere dag. Vooral ik de auto, onderweg naar trainingen.
Het gekke was: hoe meer podcasts er kwamen, hoe minder leuke ik vond. Alles werd een truc en een herhaling van dingen die al gedaan waren, leek het.
Maar laatst ontdekte ik een nieuwe. Eentje waar ik hard om moet lachen (++). Over eten (+). en met beroemdheden (+-).
De podcast heet Dish, wordt gepresenteerd door een sterren (TV) chef en haar sidekick en betaald door een Britse supermarkt. Heerlijk om naar te luisteren.
Pas toen ik laatst weer een keer Saturday Kitchen keek, op de BBC, realiseerde ik me dat ik de chef daarvan kende. Geen idee wie de andere host is, maar ik moet erg om hem lachen.
Iedere aflevering eten en drinken ze met gasten. Althans, ik neem aan dat ze echt eten en drinken – zo klinkt het in ieder geval (dus laat me in mijn illusie please).
De gasten zijn Britse Beroemdheden. BB-ers. Ik ken ze vaak niet, maar ze zijn altijd vermakelijk. (“Smakelijk en vermakelijk”! Ha! Mooi motto.)En ze leveren altijd een lijstje aan van wat ze wel en wat ze niet lekker vinden*.
Leuk format, leuk onderwerp, gasten die gewend zijn op het podium te staan, grappige hosts…. Ingrediënten voor succes.
(Vroeger had ik er vooral met een marketing/contentbril naar gekeken. Maar dat hoeft niet meer! Dus dat bespaar ik je. You’re welcome.)
Het gaat vast weer vervelen uiteindelijk, maar zo lang het duurt is het een aanrader. Luisteren maar.
* Ik heb een kookboek van Roald Dahl, waarin achterin beroemdheden hun ‘laatste avondmaal’ (hangman’s dinner) hebben opgestuurd. Ondanks de morbide context ook zo fascinerend leuk.
27/1000