Ik heb een beetje last van mijn geweten, door al mijn AI-gebruik. Ik heb niet alleen een cursus vibeboden gedaan, maar er ook nog eens over geblogd. En iets over op LinkedIn gezet. Ik voel me alsof ik bijdraag aan iets slechts.
Het lijkt soms misschien alsof ik anti-A ben, maar niets is minder waar. In tegendeel! Ik vind algoritmes en AI fascinerend, al heel lang. Daarom wil ik ook graag dat het allemaal goed wordt ontwikkeld, goed wordt gebruikt en voor goede dingen wordt ingezet.
Maar ik ben nooit anti-AI geweest. Ik ben mijn vorige baan gaan doen omdat ik het zo’n mooi onderwerp vind en ik zie dat er zoveel goeds mee gedaan kan worden. En omdat ik heb geleerd van mijn liefde voor social media: hoewel het veel goeds kan opleveren, kunnen de negatieve effecten en de machtsstructuren funest zijn voor de wereld.
Dat maakt me ook zo kritisch op de grote AI-modellen waar we met zijn allen zo vrolijk bovenop zijn gesprongen. Ik twijfel of we die moeten gebruiken. Ik ben dan ook blij dat de overheid daar zo kritisch over is (behalve dat ik vermoed dat het massaal wordt ingezet buiten de werkafspraken om … maar dat is een andere discussie).
Late leerling
Mede daarom kon ik pas nadat ik weg was bij de overheid echt gaan ontdekken wat de mogelijkheden en beperkingen zijn van AI. Ik ben als het ware een late leerling. Hoewel ik er jaren beleid over maakte, kon ik het in mijn werk niet gebruiken. En anders dan veel mensen deed ik dat dus ook niet. Ik was alleen privé een beetje dingen aan het uitproberen.
Sinds ik gestopt ben bij de overheid, heb ik alle modellen geprobeerd en gebruik ik die AI-tools dagelijks. Ik gebruik geen generatieve AI voor dit blog of voor andere teksten, maar ik ben er wel telkens mee aan het experimenteren. Ik gebruik het actief.
Als al die modellen morgen stoppen, of als ik stop met al die modellen, verandert er weinig in mijn leven. Ik kan heel goed zonder. Ik hoef niet productiever te zijn (ik vind dat zelfs een stom argument) en verder geloof ik het wel.
(soms lijkt het me zelfs beter dat de grote AI-modellen en -bedrijven morgen stoppen … sssttt)
Vote with your feet
Tegelijkertijd geef ik door die systemen te gebruiken en er zelfs voor te betalen, een signaal waar ik niet achter sta. Mijn motto is doorgaans ‘vote with your feet‘: betaal voor wat je in de wereld wilt zien. Dat maakt al mijn AI-gebruik een dilemma.
Zo kwam ik er gisteren achter dat mijn favoriete notitie-app steeds meer AI-functionaliteit heeft en dat dat allemaal gebaseerd is op ChatGPT. De prijs van mijn jaarabonnement gaat verdubbelen (!), mede daarom vermoed ik. ChatGPT is nou een tool die ik weiger te gebruiken, dus daar word ik nou niet bepaald blij van.
Maar ik gebruik het natuurlijk verder ook gewoon. Door het volgen van zo’n cursus vibe coden. Door het gebruik van een AI-tool om altbeschrijvingen te maken voor afbeeldingen in mijn website. Door een AI-tool te kopen om mijn site beter vindbaar te maken in de zoekmachines.
Lastig vind ik het.
Het voelt hypocriet.
Het is ook gewoon hypocriet.
Hypocriet als je wel, hypocriet als je niet
Maar oordelen over iets dat ik zelf niet gebruik, is ook niet rationeel of handig. Dat is dan eigenlijk ook weer hypocriet, vind ik.
Ik heb alle respect voor mensen die ronduit weigeren om actief AI te gebruiken. Ik denk niet dat het gebruik van (generatieve) AI onvermijdelijk is, zoals grote bedrijven en de anderen die er hun geld mee verdienen ons doen geloven.
Maar hoewel ik die weigering steun, vind ik dat er ruimte moet blijven voor experimenteren en leren. Voor nieuwe vormen van AI, nieuwe modellen, positieve toepassingen. En wil ik niet oordelen over mensen die andere keuzes maken.
Ik wacht op goede, ethische, duurzame (-re) alternatieven. En ondertussen wil ik weten waar ik het over heb. Ik wil ervaren hoe het allemaal werkt, begrijpen wat het kan en voelen wat het met me doet.
Tot die tijd moet ik leven met mijn schuldgevoel. En mijn slechte geweten.
Reageren?