Waarom je voet niet op het pedaal hoeft bij rood licht

alfaIk heb een aantal grote projecten in de pipeline zitten. Ze gaan hartstikke voorspoedig. Het ziet er naar uit dat alle projecten succesvol gaan worden. Het is alleen nog een kwestie van de laatste fase, de laatste details. Dan kunnen we los. Dan gaat het beginnen.

Ik ben geen geduldig mens. En al helemaal geen geduldige ondernemer. Maar misschien passen die termen ook niet bij elkaar, ‘geduld’ en ‘ondernemer’?

Het is net alsof ik voor een rood stoplicht sta.

Je wacht maar en je wacht maar, je hebt alles gedaan dat je kunt doen tot je het gaspedaal kunt indrukken. Je voet op het pedaal, je oog op het stoplicht, je hand op de versnellingspook. Klaar om te gaan. 

Je bent in een soort van opperste concentratie. Je weet dat je, zodra het licht op groen gaat, je best moet gaan doen. Goed opletten. Gas geven, schakelen, inhalen, remmen, de weg vinden, linksaf, rechtsaf, parkeren. Goed opletten op je medeweggebruikers. Zorgen dat je de plek van bestemming haalt. Je weet hoe het moet, je weet wat je ongeveer kunt verwachten (behalve als je in Istanbul woont zoals ik…!).

Toen ik in de sales zat, reed ik iedere dag in mijn gloednieuwe Alfa 147 tussen Den Haag en Utrecht heen en weer. Voor ieder stoplicht waar ik stil moest staan, had ik mijn voet op het gaspedaal. Omdat het zo’n lekkere scheurbak was. Het werd een sport om als snelste weg te zijn bij het stoplicht. Tot grote irritatie van heel wat andere weggebruikers die zo’n blonde jonge vrouw in zo’n gloednieuwe blitse Alfa als een persoonlijke belediging leken te zien.

Het had ook iets agressiefs, toegegeven. Ik zat slecht in mijn vel, had het moeilijk op mijn werk. Naarmate ik dichter bij Utrecht kwam werd ik ongelukkiger en bozer. Ging het pantser aan. En hoe gepantserder ik was, hoe harder ik reed.

Dat zul je me nu niet meer zien doen. Drie kinderzitjes achter in de auto doet dat met je.

Maar goed. Op een dag werd ik boventallig verklaard (niet leuk!), besloot ik vervolgens om de regeling niet af te wachten maar zelf te vertrekken (dat voelde oed), en moest ik de auto inleveren. Ik had het eventjes heel moeilijk.

Ik ben daarna weer gelukkig geworden. Zonder auto. En ik haal niet meer van die stunts uit bij het stoplicht. En ik rijd in een hele mooie auto tegenwoordig, maar die is niet van mij dus ik kan er niet echt credit voor nemen. En ik vind rijden in Istanbul doodeng, dus ik doe het rustig aan.

Zo moet het eigenlijk ook met die projecten. NIET de voet op het gaspedaal voordat het uberhaupt op oranje staat. Maar opletten, klaar zijn, en vol gas zodra het oranje licht gaat knipperen….!

Afbeelding: flickr.

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

8 Opmerkingen

Discussieer mee en vertel ons uw mening.

Aritha A. Vermeulenantwoord
21 maart 2013 om 10:54

Hoi Elja,

Ik probeerde je e-mail maar het lukte niet! Daarom zo. Ik heb een posting geschreven vanmorgen over je boek ( ik kreeg het om te recenseren ). Misschien vind je het leuk om het te lezen?
http://eenvoudigbloggen.blogspot.nl/2013/03/bloggen-als-een-pro.html
Linkje naar de recensie volgt later. Daar moet ik nog aan beginnen 🙂
Fijne dag!

Elja Daaeantwoord
21 maart 2013 om 11:26
– Antwoord aan: Aritha A. Vermeulen

Hoi! Nou zeg, wat een leuke recensie, hij voelt heel erg, hoe zeg je dat: passend. Alsof jij begrijpt wat ik heb bedoeld te zeggen, vooral ook omdat je niet alles toe wil passen maar gewoon de dingen er uit wilt halen die jou aanspreken. Gaaf! Kan ik hem al tweeten?

Ga zo even kijken waarom email niet werkt…

Aritha A. Vermeulen
21 maart 2013 om 16:22
– Antwoord aan: Elja Daae

Je mag er gewoon mee doen wat je wil. Ik tweet nog niet.

Elja Daae
22 maart 2013 om 07:42
– Antwoord aan: Aritha A. Vermeulen

Dan tweet ik gewoon hoor 🙂 Heb je ook een twitternaam? Kon hem zo snel niet vinden.

Martine Bakxantwoord
20 maart 2013 om 15:35

Geduld is voor mensen die tijd over hebben.

Elja Daaeantwoord
20 maart 2013 om 16:00
– Antwoord aan: Martine Bakx

Zo is het. Als ik tijd over heb, ben ik ook altijd heel geduldig. 😀

Carel de Mariantwoord
20 maart 2013 om 15:02

mooie metafoor (alleen hier gaan de lichten meteen van rood naar groen).

Elja Daaeantwoord
20 maart 2013 om 15:59
– Antwoord aan: Carel de Mari

O ja! 🙂 Haha. Eventjes in de war met mijn vorige woonland. 🙂

Reactie achterlaten

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.