De Grote Communicatie. En de Kleine.

connectedIk had een belangrijke dag vandaag, op de school van mijn zoontje.

Het ging niet helemaal zoals ik had gedacht. Maar, realiseerde ik me,

ik had ook niet voldoende gedacht.

Als ik beter (na) gedacht had, had ik me gerealiseerd dat ik onvoldoende had gecommuniceerd met de school.

Ik had te weinig gevraagd om informatie en dat is natuurlijk wel mijn verantwoordelijkheid, als ouder.

We hadden een gebrek aan Kleine Communicatie. En om Kleine Communicatie moet je vragen soms, als ontvanger.

Er is vanuit een organisatie altijd de Grote Communicatie, en de kleine.

(bedacht ik vandaag)

De Grote Communicatie is de communicatie die iedereen aangaat. De hele community. Het hele klantenbestand. Iedereen. Die Grote Communicatie is onderdeel van een proces en daarom wel goed geregeld. Automatisch, soms zelfs.

Goede Grote Communicatie geeft duidelijkheid, geeft richting aan verwachtingen, komt op het juiste moment en is liefst ook nog een beetje vriendelijk natuurlijk (ook niet altijd makkelijk).

De kleine is het moeilijkste. En potentieel het waardevolst.

De kleine communicatie is gericht op het individu, op de specifieke situatie.

Het vraagt meer, van de verzender. Niet alleen omdat het niet geautomatiseerd is, maar omdat het vaak om kennis gaat in het hoofd van 1 persoon, of althans een paar, richting een beperkte groep ontvangers.

Dat soort communicatie is niet alleen een verantwoordelijkheid van de verzender (wat bij Grote Communicatie wel zo is, eigenlijk). Maar ook van de potentiële ontvanger. Realiseerde ik me vandaag.

Maar eigenlijk wist ik het al.

Ik krijg zelf iedere dag mailtjes van deelnemers, bij Frankwatching Webinars. Met inhoudelijke vragen over iets uit een webinar. Of met vragen over facturen. Over follow-up. Over processen. Over een webinar dat op de agenda staat. Of wanneer het op de agenda komt!

Ze nemen verantwoordelijkheid voor mijn communicatie. Ze vinden geen antwoord op hun vraag (of niet snel genoeg) en zoeken die bij mij. En ik ben daar blij mee.

Ze dwingen mij tot kleine communicatie.

En hoe waardevol Grote Communicatie ook is, het is in de kleine communicatie dat de echte verbinding ontstaat en je de specifieke informatie vindt die aansluit bij wat de ontvanger (hopelijk) wil weten.

Maar soms moet je er om vragen.

Les geleerd. 🙂

 

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

5 Opmerkingen

Discussieer mee en vertel ons uw mening.

Danielleantwoord
31 oktober 2014 om 00:47

Oh ja, zeker een belangrijke les… maar soms ook gemakkelijk te vergeten!

Ruthantwoord
29 oktober 2014 om 23:29

Mooi hoor hoe je persoonlijk bent en de transfer naar een andere situatie maakt. Alhoewel ik er wel nieuwsgierig van word.

Elja Daaeantwoord
30 oktober 2014 om 20:28
– Antwoord aan: Ruth

Hahaha ja eerste had ik natuurlijk een heel verhaal over school. Maar toen dacht ik, mwah. Misschien niet zo handig. Dus toen werd het dit vagere verhaal. :))

Carolien Geurtsenantwoord
29 oktober 2014 om 12:24

mooi, de woorden die je er aan geeft – net zelf toegepast, voorat ik je blog las, dus weet nu hoe ik het kan noemen 😉 – ik ben benieuwd of en hoe dat uitpakt hier – geen school maar een instelling

Elja Daaeantwoord
29 oktober 2014 om 16:59
– Antwoord aan: Carolien Geurtsen

Het is de moeite van het proberen waard he? Je zit meer op het menselijke, dat kan nooit kwaad…

Reactie achterlaten

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.