Tussen droom en daad

wolken_luchtIk droomde dat ik was uitgenodigd voor een bloggerspersbijeenkomst van Enzo. Of misschien was het Leco, want die ken ik ongeveer net zo goed. Dat wil zeggen: niet, want ik heb de rise and rise van Leco en Enzo gewoon gemist met dat verblijf in het buitenland. Enzo heb ik leren kennen toen hij in de Volkskrant stond laatst. Leco, eh, ken ik alleen vanwege zijn haar (daar doet hij iets mee toch?).

Op de bloggerspersbijeenkomst in mijn droom liep ik rond met Miss Lipgloss. (Die ‘ken’ ik toevallig wel. Nou ja, virtueel dan. Ben fan.) Er waren leuke Esprit-achtige kleren in lentekleuren. En houten horloges. En spiegels (ieder haar eigen). Ik zocht in mijn droom een houten horloge uit. Dat mocht.

Ik weet niet of het echt zo gaat, met bloggerspersbijeenkomsten. Ik heb nog nooit iets gekregen. Behalve het boek over Evernote van Frank Meeuwsen (was ik erg blij mee) voor een blog review. Ik geloof niet dat ik erg sponsorbaar ben. De Casino-exploitanten die willen betalen voor een link vanaf dit blog even niet meegerekend.

En toch droomde ik dat ik op een persbijeenkomst was voor bloggers en een houten horloge mocht hebben. Kenneljk is er wel de diep weggestopte wens. (*awwwwww*).

Toen ik zojuist wakker werd, moest ik echt even hard nadenken: waarom een houten horloge*?

En toen wist ik het weer: omdat ik daarover gelezen had op het blog van The Pinterester. Dat was overigens een mooi staaltje advertorial want serieus, hoe kun je nou schrijven over houten horloges als je een kookblog hebt? En onder ons gezegd en gezwegen, The Pinterester lijkt nou niet het type dat zich laat sponsoren door de fabrikant van houten horloges. Een kookblog van iemand die niet kan koken en overal mannelijke lichaamsdelen in ziet, ik bedoel maar. Maar misschien vergis ik me als trouwe lezer.

(je kunt wel zien dat mijn onbewuste het gewoon niet heeft kunnen verwerken, die discrepantie, en er een hele droom aan vast knoopt! Hoe dichtgetikt ben je als blogexpert als je droomt over blogs en geld verdienen met je blog? Antwoord: totaal neurotisch! Ik weet nog niet precies waarom Miss Lipgloss er in voor kwam. Misschien omdat ik haar sinds kort met veel plezier volg op Instagram maar me net als bij Negin continu afvraag wat er nu gesponsord is en wat niet en of daar regels voor zijn?).

En toen werd ik wakker. Om 01:30. Dat krijg je er van, van om 22:00 naar bed gaan.

Maar het mooie was, ik herinnerde me dat ik gisteren ook iets had gekregen.

(*Net als in mijn droom, ik wil het…*)

Namelijk een PERSKAART. En het allermooiste is, hij arriveerde ONGEVRAAGD! Ik ga naar The Next Web!! Yayyyyyy!

Ik ben opeens zo iemanddieongevraagdperskaartenkrijgt. Mijn collega Es verbaasde dat niet eens (“BN-er!”, schold ze). Maar mij wel.

Daarom sta ik nu, om 01:30, een wildedans te doen op het bed met mijn handen tegelijkertijd ritmisch zwaaiend in de lucht en roepend oejeh-oejeh-oejeh.

(niet echt! maar in gedachten)

Alle gekheid op een stokje, ik ga natuurlijk terugmailen en zeggen: hoe hoog moet ik springen, waar moet ik tekenen en hoeveel moet ik bloggen? Want dat stond er niet in, in de email. Er stond helemaal niets over tegenprestaties.

In mijn droom was dat ook zo, grappig genoeg, dat ik niet begreep waarom ik uitgenodigd was en hoe het nou werkte en wat er van mij verwacht werd. Ik nam uiteindelijk het houten horloge gewoon mee (Miss Lipgloss niet maar die had, dacht ik in mijn droom en ook nu in wakkere staat, gewoon een betere smaak en stijl dan ik). Saillant detail: het houten horloge was tegelijkertijd een uitnodiging voor het vliegtuig voor een volgende persreis. Ik wist niet precies om welk vliegtuig het ging en met wie maar ik dacht: GO.

En dat dacht ik ook precies toen ik de email zag gisteren. GOGOGO!

Ik wil namelijk al jaren naar The Next Web. Al jaaaaaaren.

Dat komt: *vioolmuziek aan* ik heb jarenlang perskaarten aangevraagd voor auteurs. Ook voor TNW. En voor andere gave events. Over het algemeen met succes. En de auteurs gingen dan naar allemaal leuke evenementen en naar de voor- en achterafevenementen voor genodigden. En dan gingen ze daarna geïnspireerd bloggen over what’s what in dat mooie vakgebied van Tech en Marketing. Maar ik woonde in de VS en Turkije en ik ging zelf nooit.

[Behalve die keer dat ik voor mezelf een perskaart wist te regelen voor een hip tech event in Turkije (ik zag mezelf al als buitenlandse adviseur van Turkse startups rondlopen tussen de coole lui en vergis je niet, er worden gave dingen bedacht in Turkije) en toen bleek dat alles in het Turks was en iedereen duizend keer hipper dan ik en niemand op me zat te wachten. Maar daar wil ik het niet meer over hebben, mensen. Het was geen mooi gezicht. Hoogmoed komt voor de val, blijkt maar weer.]

Ik was, kortom, een tikkeltje jaloers al die jaren. Ook al was ik oprecht blij voor onze auteurs en blij met de prachtige content die ze produceerden en met mijn werk als perskaartenregelaar in het algemeen. Uiteraard.

Opmerking: op The Next Web wordt het anders dan in Turkije want 1) ik spreek wél Engels en 2) iedereen is ook hier duizend keer hipper maar maakt niet uit want het gaat om de mijn inhoud!

Oh man wat heb ik zin! oejeh ,oejeh, oejeh….

Dit jaar komt o.a. Neelie Smit Kroes (zie line-up). En zijn wel eens van die journalisten die haar dissen (ik kwam ergens iets tegen van de week) of met name schrijven over de verkoop van haar huis (?) omdat die onnozelaars denken dat het heel cool is om kritisch te doen omdat het dan lijkt alsof je op het zelfde niveau staat. Stiekem weten ze net als ik dondersgoed dat er maar weinig Nederlanders zijn die het zo ver geschopt hebben en zoveel bereikt hebben. Laat staan voor wat betreft Nederlandse vrouwen. Typisch kop-boven-het-maaiveld-gedrag van die journalisten, als je het mij vraagt. *protective mode off*

En Werner Vogels komt ook, van Amazon (niet van de boeken maar van de cloud computing), over wie ik, ja, ik geef het toe, mogelijk hier en daar een artikeltje in mijn Evernote heb zitten ja. Hier is zijn blog, by the way, wel een tikje technisch, maar hee, ik ben een wannabe technies techie! En de man achter Getting Things Done waar ik weinig van weet maar wel van weet dat veel mensen het life changing vinden. En een startup wedstrijd. oejeh, oejeh, oejeh….

Zie ik je daar, 23 en 24 april?

(ik hoef geen reclame te maken, hoor, mijn ongevraagde individuele perskaart op naam zegt daar niets over. Maar al stond er ‘als tegenprestatie zien wij graag: 5 linkjes, drie instagrams, drie blogverslagen en 10 tweets’, dan nog zou ik geroepen hebben, ‘zullen we het gewoon verdubbelen???’….

Omdat ik niet cool ben.

Zoals Miss Lipgloss en die mevrouw van The Pinterester).

Disclaimer: dit artikel werd geschreven van 01:30 tot 03:00 vannacht en is gebaseerd op werkelijke en gedroomde gebeurtenissen. Iedere gelijkenis met bestaande personen berust op Elja’s dromende hoofd. 

*In het kader van dingen-die-je-nog-niet-wist-over Elja: ik draag al jaren geen horloge meer. Ik word er zenuwachtig van, horloges. En van tikkende klokken ook. Ik heb al een jaar of 15 een schattig, subtiel klein, horloge (van Esprit…ha…weer geen toeval) in de kast liggen maar ik heb het nooit om. Vrij ironisch dus dat mijn onbewuste zo bezig bleef met dat houten horloge. Snap jij het? Snap ik het?

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

5 Opmerkingen

Discussieer mee en vertel ons uw mening.

Zo doet ik dat, bloggen: een korte bloghandleiding volgens Elja – Elja Daaeantwoord
21 april 2015 om 07:17

[…] Soms is het het einde van de dag, kinderen in bed, werk af, voor ik ga zitten met mijn laptop. Dan ga ik naar mijn WordPress-scherm, klik Nieuw bericht en begin te typen. Heel af en toe lig ik al in bed voor ik bedenk dat ik nog moet bloggen. En zelfs dan doe ik het alsnog. Soms – heel soms – word ik wakker en dan weet ik het al. […]

Josienantwoord
12 maart 2015 om 08:50

Hahaha Elja ik heb hardop zitten lachen. Vooral om het stukje over Es (typische reactie voor haar) en over het stukje van de perskaartenregelaar. Heel herkenbaar. Vooral die naam. Afgelopen vrijdag noemde ik mezelf toevallig ook zo (echt!) en Frank lag helemaal dubbel. En nu ben ik ‘gepromoveerd’ tot coördinator van de eventreportages 😉 hoe vind je die! Chique naam he. Wilde ik even kwijt!!

Elja Daaeantwoord
12 maart 2015 om 23:20
– Antwoord aan: Josien

Hahaha Josien! Ik KEN JOUW BAAN! Wel lollig he?! Zo zie je maar.

Peter Pellenaarsantwoord
10 maart 2015 om 21:49

Hahaha, wat een gaaf enthousiaste droomblogpost. Titel had ook kunnen zijn ‘Tussen droom en (ont)waken’. Ik weet bij god niet wie al die lui zijn waar je het over hebt, laat staan dat ik enig sjoege heb van de events waar je zo graag naar toe was gegaan (inclusief The next web), maar ik wens je hierbij alvast alle plezier van de wereld nu je een volgende kans hebt gekregen met je spiksplinternieuwe perskaart.

Elja Daaeantwoord
11 maart 2015 om 20:57
– Antwoord aan: Peter Pellenaars

Hahaha! Dankjewel! Zin in!

Reactie achterlaten

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.