Leven als toerist in Frankrijk

Ik was een paar dagen met V naar Frankrijk. Ze heeft er een huis dat ze verhuurt. Ik kom er vaak, maar dit keer was het echt een werkvakantie.

Op de terugweg net maakten we een lijstje van dingen die we gedaan hadden. Snoeien, zwembad schoonmaken, nieuwe foto’s voor Airbnb, nieuwe tuinslang, en 30 andere dingen.

Ik heb vrolijk takken gezaagd (de sportschool helpt!), het zwembad schoongemaakt, honderd tripjes naar de doe-her-zelf zaak en zo meer.

Maar mijn belangrijkste super power (Dingen Die Je Nog Niet Wist Over Elja) is Nieuwe Interessante Plekken vinden.

Dit keer vond ik een landbouwvoertuigenmuseum; twee brocantes; 1 vreselijk hotel, 1 geweldig hotel, 1 champagnemerk, 1 nieuwe goedkope troepwinkel, 1 gek restaurant, etc.

Oh, en 1 leuke ‘pratende ramen’ tentoonstelling die etalages van verlaten gebouwen in kunst verander. Het was behoorlijk zoeken.

Gek genoeg was er geen informatie over de kunstenaar. Of de prijzen. Dat schijnt niet het idee te zijn van de ‘talking windows’??!?

Fransen doen alles net een tikje anders dan ik verwacht. Laten we het daar op houden.

Ik ontdekte ook een monument dat overstromingen van de Loire markeert (hoogste pijl: 1907). Wie houdt nou niet van informatieborden?? Ik wel!

Ik heb een enorme Google Maps lijst waar ik alles in opsla. Inclusief musea waar we ooit nog heen moeten. Alleen het infameuze zandsteenmuseum kan ik niet vinden. Wel de walnootoliemolen, de geitenboerderij, de vele kerken en alle tweedehandswinkels in de omgeving. Al heb ik pas net (dankzij AI! Sssttt) ontdekt dat kringloopwinkels ‘Emmaüs’ heten. Volgende keer ben ik er bij. Ze staan al in de lijst.

Verder heb ik op mijn rug tussen de madeliefjes gelegen:

Me verbaast over de bloemen die overal al groeien en bloeien:

Oh en een babykoe gered die ontsnapt was en op de weg liep:

Tussendoor stond ik met foto in het NRC twee zelfs!

Het leven is goed.

Als een toerist in Frankrijk!