De magie van lijstjes maken

Er is veel te doen over de kracht van schrijven en lezen, onder mensen die verstand hebben van het brein en van leren. Dat komt omdat AI zoveel van dat werk van ons overneemt. Ze maken zich zorgen over onze cognitieve vaardigheden. En ik denk dat het klopt: het is belangrijk dat mensen zelf blijven schrijven omdat schrijven denken is. Zelfs als het zoiets simpels is als een lijstje maken.

Ik ben dol op lijstjes. Ik heb er dan ook heel erg veel.

Een lijstje met mijn favoriete fantasy boekenseries; lijstjes met mensen met wie ik nog koffie wil gaan drinken; lijstjes met dingen om mee te nemen op vakantie; lijstjes met wat ik altijd meeneem voor mijn familie in Engeland; lijstjes met ideeën. Lijstjes met dingen die ik heb bereikt in mijn vorige werk. Lijstjes met plekken waar ik geweest ben en waar ik nog heen wil.

Lijstjes! Ze helpen je om je gedachten op een rijtje te zetten, om informatie te ordenen en om informatie op te slaan.

Gisteren moest ik opeens heel nodig weer een lijstje maken. Er zat zoveel in mijn hoofd aan plannen. Of vooral aan opties: dingen die ik zou kunnen gaan doen als werk. Ze zijn natuurlijk ook al ruim 6 maanden aan het borrelen, dus het is niet gek.

Het lijstje ‘Dingen om te doen na ontslag’

Ik heb de afgelopen maanden dingen afgestreept op mijn lijstje met ‘dingen om te doen na ontslag’. Ik heb het gemaakt direct nadat ik ontslag heb genomen. Of misschien vlak daarvoor 🙂 Het is een goed lijstje. Een soort droomlijstje: wat zou ik willen? Waar heb ik zin in?

Het staat vol met mensen die ik wilde spreken. Musea die ik wilde zien, ook in het buitenland. Zoals Parijs! Ik ben ook bezig met een lijstje musea in Londen. Heel veel achterstallige klussen, zoals die aan deze website. Op het lijstje stond ook ‘ wilde ook ‘meer sporten’. Kan ik afvinken, want naast mijn zwemschema ben ik gestart met yoga en de sportschool. SPIEREN MENSEN! Dat had ik er op moeten zetten: spieren 🙂

Er stond ook ‘Knoflook en uien planten’, zag ik net. Haha! Dat moet in oktober/november en het is gelukt. Zowel de knoflook als de uien groeien goed, al weet ik niet meer precies wat wat is. LOL

Het leek me ook mooi om af en toe mee te gaan met mijn man, als hij op zakenreis ging naar allerlei plekken in Europa. En ook dat is gelukt. Eergisteren heb ik hem afgezet in Duitsland, omdat de trein pas laat ging en er lang over deed. ’s Ochtends nog even samen ontbeten en toen ben ik alleen weer teruggereden. Wat een vrijheid, dat dat kan.

Ik heb niet alles gedaan van dat lijstje, maar ik ben ook nog niet klaar. En het heeft me al heel veel geholpen.

Het hielp me om voor ogen te houden dat er dingen waren die ik kon gaan doen en die ik ook graag wilde doen. Dingen om mijn tijd mee in te vullen maar ook gewoon tijd aan mezelf te besteden. Rust te krijgen in mijn hoofd en in mijn hart.

Dat lijstje was een manier om te voorkomen dat ik in een groot leeg gat zou vallen nadat ik vertrok bij mijn werkgever. Als totale workaholic was dat geen gek idee. Het waren alle dingen die mijn brein kon bedenken en waar ik zin in had of waarvoor ik gewoon de rust niet had gehad, de jaren daarvoor.

Het lijstje ‘Carrière opties’

Inmiddels heb ik het eerste half jaar van mijn ‘jaar vrij’ (wordt het een heel jaar?? Geen idee) afgesloten en begint het te kriebelen. Volgens jaar-vrij-expert Karine hoort dat er bij, bij een jaar vrij (haar boek ligt in alle biebs, begreep ik!). Dat het na een half jaar gaat kriebelen. We waren samen op de radio, vorige week, mocht je haar er over willen horen vertellen.

Het is tijd voor een nieuw lijstje. Een lijstje vol met dromen, net als de vorige. Maar dan vooral met dromen over hoe ik de rest van mijn werkzame leven kan gaan invullen.

Het is, denk ik, maar goed dat ik dat lijstje niet direct heb gemaakt nadat ik gestopt was bij mijn vorige werkgever. Dan was ik denk ik bedrogen uitgekomen. Het is gewoon moeilijk om goed naar jezelf te kijken als je nog vol bent van iets anders. Je hebt afstand en rust nodig. Herstel. En het is onmogelijk om te dromen als je zo lang een baan hebt gehad die zoveel van je vroeg.

Ik heb eerst maanden lang koffie gedronken. Toen een opleiding gedaan. Ik ben gestart met vrijwilligerswerk. Ik heb iedere dag door LinkedIn gescrold en artikelen gelezen. Eindeloos nagedacht en gemijmerd. Veel geblogd. Lekker gelezen en TV gekeken. In de tuin gewerkt. Ik ben uitgeslapen en uitgerust.

En opeens moest er een nieuw lijstje komen. Het vloog uit mijn toetsenbord. En het verraste me. Het was een heel ander lijstje dan ik had gemaakt als ik het 6 maanden geleden had opgeschreven.

Lijstjes zijn de beste manier om te dromen

Ik weet hoe het gaat met lijstjes: ze zijn nooit in 1 keer af. Ze hebben tijd nodig. Je heb tijd nodig om ze bij te schaven. Dingen toe te voegen, dingen weg te halen. Dingen anders te ordenen. Het ene idee leidt tot het andere … dat is het mooie van lijstjes.

Het gaat niet om het lijstje. Het gaat om het proces van denken en dromen. Lijstjes zijn je gedachten op papier. Je denkproces, concreet gemaakt.

Lijstjes zijn de stap tussen dromen en werkelijkheid. Want puur door ze te maken, zet je al een stap richting het realiseren.

Ik weet niet of jij lijstjes maakt. Of je wel eens opschrijft wat je opties zijn, of je dromen. Maar ik hoop van wel.

Want lijstjes zijn een beetje magisch.