Ik gooide net 3 conceptblogs in de prullenbak. Ik weet niet precies waarom. Het was het allemaal gewoon net niet. Net niet goed genoeg om te publiceren. Niet eens goed genoeg om te bewaren voor een volgend blog.
Soms heb je dat, als veelblogger. Dat niets werkt. Dat je overnieuw moet beginnen.
Eentje ging over mijn ervaring in het Van Gogh museum vorige week, waar ik emotioneel reageerde op een schilderij. Ik vond het zelf heel stom, dat het gebeurde. Zo stom dat ik vergat een foto te maken. En mijn verhaal daarover en over de expositie zelf kwam ook niet rond. Weg er mee.
Eentje over dat niet alle kennis online ook gratis is, zoals sommige techjongens lijken te denken. Het was in mijn hoofd een redelijk verhaal, maar op het digitale papier was het geen logisch stuk. Hop! In de prullenbak.
Ik wilde ook iets zeggen over hoe ik, om me voor te bereiden op mijn ontslag, een bericht voor LinkedIn had geschreven. Pas toen ik wist dat ik het goed kon verwoorden voor de buitenwereld, durfde ik het aan om de stap te nemen. Ik moest er aan denken omdat me laatst een bericht te binnen schoot over een mogelijke nieuwe stap. Niet dat ik die al ga nemen, maar ik wist opeens hoe ik het op LinkedIn zou kunnen zeggen. En daarom wist ik ook dat het een goed idee was. Alleen het conceptblog dat ik er over schreef was een beetje … bleh. Weggegooid.
Maar ja.
Ik weet uit ervaring – jarenlang ervaring – dat als je alles blijft weggooien en niets publiceert, je uiteindelijk ook niets meer schrijft.
Dus daarom toch een berichtje, voor de vaste lezers.
Op naar het volgende idee!
Ja, die ken ik! Als je maar kritisch blijft, breng je niks meer de wereld in. Ik ben echt niet altijd tevreden met mijn wekelijkse strip, maar ik móet hem van mezelf versturen. En daardoor kan ik met de lessen van de vorige, weer verder met de volgende.
ja precies dat. Je moet iets publiceren, anders kom je nooit verder. Het doen is de sleutel!
En die pannekoeken? Komt dat nog 🙂
Haha! Het geheim was baking soda en bakpoeder en dat je citroensap bij de melk moet doen … dan wordt het dikker en is het lekkerder!
Heel herkenbaar. Leuk dat je dit toch schrijft.
Opmerking: het is vlgs mij ‘opnieuw’ en niet ‘overnieuw’.
Ik heb een gepaste hekel aan dingen opnieuw doen. Vooral als dat met schrijven te maken heeft. Het ergst vond ik tentamens overdoen. Heb er ooit maar 1 herkanst godzijdank.
Emotioneel van een schilderij wordt ik wel vaker.
Benieuwd naar de volgende :),
Nadat ik het gepubliceerd had, twijfelde ik over dat overnieuw! Ik ga het aanpassen.
En dank voor de aanmoediging 🙂