Bloggen met AI, het schijnt heel makkelijk te zijn. Dat leerde ik vandaag althans op Linkedin. Waar mensen het je graag uitleggen, hoe je geautomatiseerd kunt bloggen. Er komt eigenlijk nauwelijks meer een mens aan te pas.
Ahhhh LinkedIn. Wat moet je er nog mee? De hoeveelheid onzin begint zo snel toe te nemen dat het platform steeds meer aan waarde verliest. Soms kan ik er om huilen. Maar soms moet ik er om lachen. Zoals vandaag.
Bloggen met AI is een keuze
Iemand uit mijn netwerk had gereageerd op zo’n bericht van iemand die iedereen vroeg om een woord (“SEO”, natuurlijk) in de reacties te zetten om zo zijn slimme bloggen-met-AI-workflow te bemachtigen. Mijn kennis kon het niet aanzien en voelde zich geroepen om uit te leggen dat het zo niet werkt. Ik vond het dapper van hem.
Het bericht begon met:
Ik schrijf vrijwel nooit meer zelf een SEO-blogpost.
En nee, dat is geen luiheid.
Dat is een keuze.(bron: bekend bij de redactie)
Ik moest lachen.
Want luiheid IS een keuze.
Het is eigenlijk gek dat hij niet zijn ‘zo scoor je op LinkedIn met AI’-workflow had gedeeld. Want alleen al door die rare, plausibel-klinkend-maar-onzin-bevattende tekst weet je dat er generatieve AI gebruikt is. Maar misschien had hij dat al eerder een keer gedaan.
Er waren in ieder geval 200 mensen die er niet om moesten lachen, zoals ik. Die graag wilden weten hoe hij volledig geautomatiseerd blogt met AI (is het nog ‘bloggen’ als je zelf niets doet? Iets om over na te denken).
De overige tien reacties kwamen van mensen die het net als mijn kennis niet aan konden zien.
Zo kwam het bericht in mijn tijdlijn terecht, want ik heb de strenge regel dat ik alle mensen die meedoen aan dit soort ‘laat een woord achter in de reacties’-acties direct uit mijn LinkedIncontacten verwijder. Na een paar jaar actieve toepassing van die regel begint dat beleid vruchten af te werpen. Maar anders dan ik kon de kennis het niet laten om te reageren. En niet met het woord ‘SEO’.
Als we gaan bloggen met AI, doen we het onszelf aan
Het probleem dat ik er mee heb, met bloggen met AI, is dat het veel grotere gevolgen heeft dan je zou denken.
Toen ik vandaag met iemand een gesprek had over een mogelijke presentatie die ik ga geven, kwamen we uit op het feit dat – bij AI – iedereen meedoet aan iets dat op de korte termijn voor een individu prima lijkt. Maar op de lange termijn problemen gaat geven voor iedereen.
De grote AI-modellen die de meeste mensen gebruiken, zijn voor een groot deel getraind op de inhoud van delen van het internet die niet veel goeds en slims bevatten. Die onzin – vaak ook nog eens racistisch en seksistisch van aard – vormt de basis van die modellen.
(Natuurlijk proberen de aanbieders van die modellen ze vervolgens te ‘finetunen’: bij te leren. Maar de vraag is of dat echt lukt. Of dat je, als de basis slecht is, de fouten uit het verleden nooit helemaal te boven komt.)
Vervolgens gebruiken mensen als die meneer op LinkedIn en zijn 200 enthousiaste kennissen die modellen om nog meer middelmatige, plausible klinkende, vlakke content te publiceren.
En worden daarna weer nieuwe en bestaande modellen direct of indirect getraind op die nieuwe, matige online teksten.
Tel uit je winst.
De gevolgen van AI slop zijn voor iedereen
Je ziet dat mensen massaal meegaan in dit soort ‘slimme workflows’. Omdat mensen nu eenmaal gericht zijn op de korte termijn (1) en op zichzelf (2).
Maar het volpompen van social media kanalen en het internet met ‘AI slop‘, heeft gevolgen. En die gevolgen raken ons op termijn allemaal.
Bijvoorbeeld: doordat iedereen troep gaat publiceren, verliest het hele internet haar waarde. Als er niets goeds meer te vinden is, hoeven we er ook niet meer te komen. En hoeven we ook de website van die meneer (+200) te vinden via de zoekmachines. We kunnen beter direct naar goede bronnen gaan. Grote kans dat het internet totaal andere vormen krijgt en het ‘open internet’ nog verder zal verdwijnen. Misschien dat de zoekmachines beter gaan worden in het herkennen van kwaliteit? Zou mooi zijn. Maar als dat zo is, komen die AI-blogs niet meer boven drijven.
En: hoe meer we vervolgens modellen gaan trainen op de afnemende kwaliteit van het internet, hoe slechter generatieve AI-modellen worden; hoe slechter de output wordt; hoe slechter de ‘bloggen met AI’-blogs worden; waar dan weer modellen op getraind worden; waardoor alles nog slechter wordt …. etc.
Dat betekent ook dat die meneer, maar eigenlijk iedereen die online content publiceert, steeds minder serieus zullen worden genomen. Wie vertrouwt iemand die slappe, vlakke blogs publiceert? Ik niet, in ieder geval. Ik heb vandaag geleerd dat dat ‘epistemische zelfverdediging’ heet:
Epistemic self-defense refers to the cognitive and social strategies individuals use to protect themselves against manipulative, misleading, or unreliable information, particularly concerning matters of public importance like environmental crises. This concept highlights the necessity of developing personal capacities for critical thinking and source evaluation to maintain a truthful understanding of the world. It is a vital intellectual tool in an era saturated with intentional disinformation regarding sustainability challenges. Bron
Mijn kinderen zitten nu nog uren per dag aan TikTok en Instagram en YouTube gekluisterd, maar ik denk dat er een punt komt in de nabije toekomst waarin AI-gegenereerde content hun aandacht niet meer zal kunnen vasthouden. Een mens kan hopen! Als dat gebeurt, is dat het einde van de verdienmodellen van die platformen.
Finaal gevolg: het wordt steeds moeilijker om doelgroepen online te bereiken. Niet alleen op het grote internet, maar ook op social media of in de e-mail. Je bereikt misschien wel de ogen, maar nooit meer het hoofd of het hart. Als ze je content al onder ogen krijgen, zien ze direct dat iets is gemaakt met AI en daarom niets waard is. Hetzelfde geldt voor het geval dat ze die ‘blogs’ onder ogen krijgen: mensen zijn niet gek. Ze voelen wel dat er iets niet klopt.
Op LinkedIn zie je dat al en hoor je dat al: mensen klagen meer en meer dat LinkedIn zo vol zit met AI-gegenereerde berichten. Dat gaat vroeg of laat leiden tot afnemend gebruik (de markt is rijp voor een LinkedIn-alternatief!).
Bloggen met AI levert je niets op
Titels vinden voor je blog met AI kan handig zijn. Onderzoek doen met AI ook. Verbeteren van de inhoud, stijl of opzet met AI: go for it. Maar of je jouw unieke stem en jouw unieke kennis kunt vervangen door AI? Ik betwijfel het.
Net als bij alle beloftes die gedaan worden rondom (generatieve) AI, is het maar de vraag of bloggen met AI op de manier die in dat LinkedInbericht werd gepromoot – volledig geautomatiseerd – echt iets oplevert.
Het zou kunnen dat de club ‘luiheid is een keuze’ aan de lopende band geweldige blogs gaat publiceren, die leiden tot enorme posities in de zoek- en chatmachines, en daarom tot een grote boost in imago, positie en omzet.
Maar ik heb daar nog geen bewijs van gezien.
Jij wel?
* De titel verwijst naar een Postbus 51-campagne uit de jaren 90, inmiddels onderdeel van de Van Dale.
Inderdaad ervaar ik dat zelf ook al – en inderdaad eigenlijk een goede ontwikkeling, al is het ook jammer dat je iets mist wat er vroeger wel was – met het zoeken van mooie afbeeldingen (om na te tekenen bijvoorbeeld) of beelden: er is zo veel AI dat ik het steeds minder doe, dat scrollen. En natuurlijk de steeds slechtere teksten.
Ik moet een beetje denken aan het verhaal van de bekende fastfoodketen die zijn kipsnacks maakt van kippen die kipafval en kippenpoep eten, zodat het steeds minder naar kip smaakt… 🥴
Brrrr
Kan me goed vinden in je verhaal. Neem aan dat dat niet compleet bedacht en uitgevoerd is door AI. 😉
Ik heb er geen problemen mee dat iemand zijn/haar blogbericht door een spel- en grammaticacheckert haalt, wat voor mij ook al een beetje AI is. Heb er ook geen moeite mee dat je een paar dingen op het net met AI nazoekt. Voor mij geen verschil met gewoon zoeken, dat naar mijn gevoel vaak betere resulaten oplevert. Het wordt pas vervelend als alles bedacht en uitgevoerd is door AI en je zelf alleen nog even naleest of het klopt. Dan hoort niet de naam van de blogger (die niet meer is dan een redacteur) er onder, maar de naam van het AI-programma.
Ik ken een blogger die een soort vervolgverhaal maakt, waarbij alle stripafbeeldingen door AI worden gemaakt. Denk dat ie zelf niet kan tekenen. Eigenlijk vind ik dat ook nix. Maar dat hele stripverhaal zelf boeit me nog minder, sla zoiets al om een andere reden over. (Heb trouwens de indruk dat ie dat met en/of voor zijn kleindochter maakt.)
Lubach had gisteravond een aardig item over scholieren en AI.
Ik schrijf lekker zelf, leer ik af en toe ook nog eens iets van. Lijkt me ook handig. En lastig met AI omdat passief lezen een van de slechtste dingen is die je kunt doen op het gebied van leren. Morgen de vertaling van mijn boek door PWA laten controleren, met geïntegreerde AI-hulp. Gisteren in het kader van ‘shhip before you’re ready’ al naar 2 mensen gestuurd die wat haast hadden, voor spelling/grammatica en ‘Englishness-controle dus. Daarna naar een derde native speaker mailen.
Helemaal mee eens! Het gemiddelde wordt alleen maar slechter en daardoor wordt waar AI mee komt ook slechter.
En mijn kinderen vinden de AI-content nu al heel vervelend en stom op hun socials. Misschien gaat het nog veel sneller dan je denkt.
Ja … misschien gaat het veel sneller. Dat lijkt me eigenlijk goed nieuws 🙂