Ik was al een uur met Anna-Maria aan het bellen.
Bellen met haar is een soort luxe spa treatment voor mijn hoofd.
De scrub, de (hardhandige) massage en het warme modderbad tegelijk.
(nou ja dat beeld ik me zo in ik heb er geen ervaring mee eigenlijk)
Werkende moeders die de hele dag snapchatten, geloof me, er is altijd veel belangrijks te bespreken.
Maar goed, druk aan het bellen dus.
“Ik zit op mijn laatste 2%”
zei ze, “maar dit is mijn advies.”
Ze bedoelde de batterij van haar telefoon. Die had ik met haar leeggebeld.
Ik dacht: mooie titel voor een blogartikel.
Diepzinnig, ook.
Want:
wat doe je met je laatste 2%?
Hoe lang duurt die 2%, als je iemand belt (gebeld worden schijnt beter te zijn voor je telefoonbatterij dan bellen)? 5 minuten? 10 minuten?
Wie bel je, met je laatste 2%?
En vooral: wat zeg je?
Wat heb je te zeggen, die laatste minuten?
Soms Redelijk vaak verspil je je laatste 2%. Waar of niet?
Aan mensen die er niet toe doen. Werk dat er niet toe doet. Gesprekken die er niet toe doen.
Je kunt hem beter opbellen met je liefste, je kinderen, je ouders, je lieve oom en tante, je beste vriendin, je vriend ver weg.
Mooi concept: met wie zou je je laatste 2% willen verbellen?
- 50 worden: het alternatief is minder - 11 augustus 2024
- Vakantie - 1 augustus 2024
- Achieve more - 25 mei 2024
Hè verdorie, nou heb ik het weer verkeerd gedaan. Net mijn telefoon aan de lader gehangen terwijl er nog 2 procent in de accu zat 😉
Wie weet wat voor mooi gesprek je had kunnen voeren Paul! Hahaha!