Ik las de nieuwsbrief van Jennifer van Stroopwaffled en dacht: misschien moet ik Jennifer wat meer channelen? Ze heeft lef. En humor. En een consistente schrijfstijl + onderwerp.
Ik weet niet meer hoe ik ooit op haar nieuwsbrief landde. Zo gaat dat vaker. Ik neem me soms voor om op te schrijven wie me naar een blog, boek, podcast of nieuwsbrief leidde maar helaas … ik doe het niet dus ik weet het niet.
(het zou wel gaaf zijn als ik als ik daar een database van had bijgehouden de afgelopen 20 jaar! eens kijken wie er zoveel impact op mijn leven heeft gehad)
Jennifer is zo lekker consistent in haar schrijfstijl en haar onderwerp. Daar kan ik nog wat van leren. Bij mij is het all over the place. Je kunt bij haar wel zeggen dat haar nieuwsbrief in ieder geval nog in lijn is met haar werk en ambitie. Mijn blog zou me nog wel eens de kop kunnen gaan kosten, denk ik wel eens, als het gaat om mijn carrière. Als ik slim was geweest, had ik de afgelopen maanden alleen over dingen geblogd die in de lijn van mijn werk pasten.
Maar nee.
Geen zin in.
Mijn nieuwsbrief is iets beter, want langzamerhand heb ik een format, en het gaat vaak over mijn werk, maar toch heb ik er een raar gevoel over. Ik krijg nauwelijks reacties en geen nieuwe abonnees dus ergens gaat iets fout. Alsof ik in het luchtledige schrijf.
Nieuwsbrieven zijn natuurlijk wel het nieuwe bloggen. Maar blogs blijven leuker, vind ik. Helemaal als het alternatief is dat je alles via Substack verstuurt (geen leuk bedrijf). Bovendien kun je een nieuwsbrief niet doorzoeken en dat is toch wel echt heel onhandig.
Wat als een blog er meer uit zou zien als een social media account? Of als het je social media account was, je plek op het internet? Je online huis?
Mijn jongste zoon loopt de komende twee dagen ‘stage’ bij mij. Ik had bedacht dat ik hem WordPress ging leren en aan het werk ging zetten om afbeeldingen op dit blog van alt-tags te voorzien. Met behulp van Claude kan hij er wel een social media site van maken lijkt me zo.
(nee hoor!)
Hij wist tot gisteren niet dat ik een website had die zo groot is dat ik bij mijn website een beheerdersaccount heb in plaats van een gewoon account (en zelfs die is al bijna vol). Morgen zal hij er achter komen.
Waar ik dan over schreef, vroeg hij?
ALLES, zei ik.
Ik zei er niet bij dat ik niet (echt) over hem schrijf. Misschien vroeg hij zich dat af?Morgen zal hij het allemaal gaan ontdekken.
Als eindproject van zijn stage mag hij zijn eigen website maken. Ik heb de domeinnaam met zijn naam al gekocht toen hij geboren was, dus dat is makkelijk. Ik heb alle domeinnamen van mijn gezin. Alsof ik verwachtte dat al mijn gezinsleden ooit hun eigen domein nodig zouden hebben.
Je kunt denken: waarom zou je? En: is dat niet wat te openbaar?
Maar zoveel minder openbaar is het niet om je hebben en houden op Instagram, Facebook of LinkedIn te zetten. Het lijkt wel privé maar het is het natuurlijk niet.
Misschien heeft Gemini een suggestie voor een wordpressklus die J morgen uit kan voeren…
Leuk om stroopwaffled te lezen. Maar wel on Substack en daar wilde ik ver van blijven… verder ben ik ook gewoon lekker inconsequent. Ik zou Zoon laten uitzoeken waarom de nieuwsbrieven zo slecht functioneren. Spoiler alert: de reactieknop werkt niet. Maar zijn eigen website bouwen is natuurlijk ook geen slechte opdracht. Veel plezier samen!
Eens… Substack is niet hekenaal ol volgens mij