Comfortzone

Hoewel ik helmaal niet vind dat je uit je comfortzone moet komen – sterker nog, blijf er lekker in, zeg ik – heb ik mezelf er toch uit gehaald gisteren en vandaag.

Want het is wel leuk om een paar dagen in je eentje op een conferentie rond te lopen, maar ook raar om vervolgens helemaal alleen te zijn ‘savonds. Vooral als je een gezin van 5 mensen gewend bent.

Voor je het weet zit je te kniezen in je airbnb vol snuisterijen en geurstokjes. En daar wordt een mens niet blij van.

Daarom heb ik mezelf gisteren naar het meer gebracht, wat een hele toer is (lopen, bus, lopen, lopen, zwemhokje, water 15 graden brrr, nog geen km volgehouden) en weer terug. En vandaag moest ik van mezelf op een terras in de buurt een colaatje drinken.

(de uitbater kreeg ruzie met iemand dus ik weet niet helemaal hoe goed deze buurt is om heel eerlijk te zijn maar zolang je niet door het vage parkje met bankjes loopt, gaat volgens mij alles goed)

Ja mensen that’s how I roll. Niet zozeer de comfortzone verlaten. Meer een kwestie van jezelf dwingen om niet te kniezen en uit te dagen om even iets te gaan doen. Al is het een boekje lezen op een terrasje met een cola zero terwijl de ober op de vuist gaat met een voorbijganger. Maar dat laatste kun je niet echt plannen, dus dat zijn gewoon bonuspunten voor de uitdaging.

Daarna mag je dan gewoon boodschappen doen en iets te eten maken in je cozy airbnb-tje. En Netflixen.

Oh en bloggen. En het schema van morgen bekijken.

En stiekem genieten van het feit dat je voor niemand anders eten hoeft te koken 😉

141/1000