De kracht van nieuwe marketing (moet je wel begrijpen)

zarasjaalturkijeIk ben, lieve lezer, niet zo’n shopper. Ik vind het op zich wel leuk maar alleen als ik vind wat ik wil. En dat is vaak niet zo.

Zo zijn er al jaren (jaaaaaaren) een paar winkels en merken waar ik altijd slaag. Dus daar ben ik trouw aan.

Een van mijn favoriete merken is Turnover. Het past bij me. Het is mooi maar altijd net een beetje anders dan anders. Het gebruikt altijd kleuren die ik mooi vind. Het past altijd. Het voelt goed.

Tsja. Gewoon. Ik ben een fan.

Tot mijn spijt verkopen ze Turnover met name in een groot warenhuis waar ik nooit de weg weet en nooit iemand kan vinden om de weg te wijzen. Waar ze ieder jaar de indeling omgooien. En, zo ontdekte ik, waar ze nog maar drie kleine rekken hangen met mijn favoriete merk.

Maar, dacht ik opeens, in deze tijd van social media en online marketing en een directe band tussen consument en merk is het vast niet moeilijk om andere outlets te vinden en wie weet, ook direct met het merk in contact te treden.

Dat valt een beetje tegen :(

Op de website vind ik alleen dat grote warenhuis terug als verkooppunt en de flagship store in Antwerpen. Voor andere verkooppunten moet je bellen. Deze klant, die dus echt al jaren en jaren van dit merk houdt, wordt daar niet zo blij van.

Lastig is ook dat er geen online store is of een link naar een online store van iemand anders. Via Google vind ik dat wel, natuurlijk, maar het punt is dat ik graag met het merk zelf in contact kom. Als Fan.

Op Instagram vind ik wel een account met mooie foto’s. En grappig zijn de foto’s met kleurstalen, vind ik echt origineel. Maar verder vertelt het me niet zo veel. Niet over het merk, wie er achter zit, wat ze geloven, het hoe wat waarom.

Op Facebook vind ik ze ook terug. Af en toe hier wel een post met wat achtergrond info over dat hoe-wat-waarom. Maar verder vooral producten. Wat ik zou willen zien is meer. Foto’s uit winkels waar ze de collectie hebben hangen, het opnemen van foto shoots, de mensen achter het merk, een foto van vroeger, een verhaal over de allereerste collectie…

(en, net als op de meeste facebookfanpagina’s, vindt er geen dialoog plaats tussen fans en merk. Terwijl er trouwe fans blijven reageren)

De kracht van Nieuwe Marketing

Er is zo veel veranderd in de wereld van de marketing, de afgelopen jaren.

Je hebt dat warenhuis weliswaar nodig voor de verkoop en het prestige. Maar de band met je fans en klanten kun je gewoon zelf, rechtstreeks, opbouwen. Op de kanalen waar die fans graag rondhangen.

Dan ga je direct de vraag creëren, in plaats van te wachten tot derde partijen (de retailers) dat voor je doen. Dan is het nog steeds leuk om in hun kerstcatalogus te staan. Of in hun Google advertenties. Maar je bent er niet langer van afhankelijk. Jij kunt je fans gewoon rechtstreeks informeren over nieuwe producten en nieuwe trends.

Stel je voor. Dat retailers naar JOU toekomen om vooral genoemd te worden op JOUW kanalen, in plaats van omgekeerd!

Ik ben fan.

Van nieuwe marketing.

En van Turnover. Op Facebook. Op Instagram. En in het Echt.

*Ik had geen plaatje van Turnover. Wel van een sjaal van een ander merk, die ik jammerlijk ben kwijtgeraakt. En waar ik besloten heb niet meer te kopen, na het zien van hun reclamecampagne met sexy kijkende minderjarige meisjes. Maar dat is weer een heel ander verhaal.

Eeuwig

Ik lees ‘De eeuw van mijn vader’, van Mak.

Het raakt aan vele thema’s die me bezig hebben gehouden de afgelopen jaren. En het maakt me onrustig.

Zoals hij zegt: het is makkelijk om achteraf verbanden te leggen en ontwikkelingen te duiden.

Het is het richting vinden in het leven nu, zonder toekomstbril, dat zo lastig is.

Moet je nu iets doen, voor morgen? Voor jezelf of voor anderen? Kun je NU iets doen om de toekomst beter te maken?

Wat houdt je (me) tegen?

All I need

IstanboeluitzichtVoor Henk-Jan’s jaarlijkse #mijnmoment publicatie, waar ik vol trots aan mee doe, heb ik mijn bijdrage al ingezonden (25 december staat hij online geloof ik, hier).

Als je het #mijnmoment project wel eens mee leest, weet je dat er altijd vele ingrijpende momenten te lezen zijn. Een jaar kan heel goed of heel slecht lopen. Je weet het nooit. Maar elk jaar heeft dieptepunten en hoogtepunten. Hopelijk niet te hoge en niet te diepe. Gewoon, normale.

(even los van het gegeven dat wat normaal is voor de een, niet normaal is voor de ander)

Ik weet nog dat we op het vliegveld stonden, in Istanboel. Dat we in het hotel ingecheckt waren omdat onze bedden waren ingepakt. Dat ik de laatste keer het huis uitliep. De laatste keer het zwembad indook (haha!).

Ik weet nog dat ik afscheid nam van onze lieve nanny B.

Ik weet nog hoe ik voor het eerst ons nieuwe huis inliep en verliefd werd op de vloer (tsja. Een mens kan op rare details vallen).

En wat ik vooral nog weet, zijn de duizenden, honderdduizenden momenten met mijn kinderen. In meerdere steden en landen. De dagelijkse vertedering. Het gedoe en de opwinding van drie kleine jongetjes. Stokken, guns, stenen, ballen. Lego lego lego. Gillen rennen springen huilen lachen.

All I need.

 

2014 was het jaar … (dl 1)

elja anna-maria zet je zaak op de kaart…dat ik Anna-Maria ontmoette.

(op de foto zie je de grootse ‘lancering’ van mijn boek eerder dit jaar, eigenhandig door haar geregeld met een running dinner-for-two langs Aalsmeerse hotspots. Ik vond het helemaal te gek)

Niet alleen ontmoette: bevriende. Het tegenovergestelde van ontvriende. (Anna-Maria, we zijn NIET bevriend OP FACEBOOK!).

We schijnen elkaar nog maar 4 keer in het echt te hebben gezien. Raar want het voelt als 100.000.

Anna-Maria zei het van de week: Twiter voor de wereldvrede.

Zo is het. En voor vriendschap!

Als iedereen je werkemail morgen kon lezen…wat dan?

post2Ik las deze post vandaag op INC. (I heart INC.! Kocht het altijd toen ik in de VS woonde maar kan het nu nergens meer vinden).

Ze citeren de gelekte emailconversaties van de CEO van Snapchat met de baas van Sony (het is de email van Sony die op straat is komen te liggen, zie helemaal onderaan voor meer info), die in de board zit, om te benadrukken hoe slim al die mensen toch zijn. Maar stiekem is het voor start-up junkies en wannabe-snapchat-ceo’s als ondergetekende natuurlijk een inkijkje in die wereld.

Whatever!

Dat vind je misschien helemaal niet interessant en dat kan ik me goed voorstellen. Het gaat helemaal om de wereld van de start-ups en vooral hoe ze aan geld komen en waarom en van wie etc.

Maar wat ik zo fascinerend vindt is dit: stel je voor dat JOUW werkemails en chats op straat kwamen te liggen!

Sjonge.

Goede reden om nog eens extra te kijken naar je security settings he?

Maar ook om goed na te denken over wat je allemaal aan de email toevertrouwt.

slimme emailEen beetje paranoia kan geen kwaad, medunkt.

Of misschien moeten we gewoon terug naar duivenpost en rooksignalen?

PS Dat is ook een manier om een blog te vullen, met de privé emailconversaties van belangrijke figuren

PS 2 Met de nadruk op PRIVÉ

PS 3 en de nadruk op ‘vullen’

PS 4 Pffff

PS 5 Dat je dan iemand’s illegaal verkregen emailinhoud letterlijk kopieert maar er boven zet, tussen haakjes: alle spelfouten zijn van hemzelf. LOL. Kan ik wel om lachen.

PS 6 of huilen

PS 7 I heart INC.

PF 7 in de Sony soap valt eindeloos veel te lezen! Zie hier. En hier (het schijnt te mogen, die gelekte informatie gebruiken, in de VS). Etc.