Blogtip: Gun je lezer een kijkje in je hoofd

weg plus wagenHet grootste obstakel voor mensen die bloggen namens een bedrijf is dat ze zich afvragen of het wel interessant is, wat ze te vertellen hebben. Of ze wel ‘expert’ genoeg zijn.

Dat obstakel geldt denk ik net zo goed voor mensen die bloggen om niet-zakelijke redenen. Is het goed genoeg? Is het leuk genoeg?

Ben ik goed genoeg, als blogger? Ben ik leuk genoeg?

Natuurlijk is het onzin om je te profileren als expert als je dat niet bent. Als ik naar de toonzetting van mijn eigen blog posts kijk, aan het begin van dit blog, had die een hoog ‘laat-mij-je-even-vertellen-hoe-het-zit’-gehalte. Ik durfde niet te laten zien dat er dingen waren die ik niet wist.

Het resultaat is een arrogante toon die afstand creeert. Of, wat veel vaker gebeurt, een leegte. Een blogleegte, waar geen blog posts verschijnen. Omdat de drempel te hoog is.

Zonde! En makkelijk te voorkomen. Want zoals altijd zit het allemaal in je hoofd.

En het enige dat je hoeft te doen, is de lezer meenemen in dat hoofd.

Hoe kijk je naar de wereld? Naar de ontwikkelingen in je vakgebied? Naar de dingen die je meemaakt? Wat is jouw visie? Wat zijn jouw gedachten?

Welke dingen vraag je je af? Welke vragen stel je jezelf, als je nieuwe ontwikkelingen ziet of als er dingen gebeuren?

Als je de lezer een kijkje gunt in je hoofd, is het altijd goed.

Want niemand zit in jouw hoofd, behalve jij.

Is dat probleem van ‘jezelf onderscheiden’ ook meteen opgelost. Hop. Twee vliegen in 1 klap…

PS Dat het belangrijk is om als creatieveling (want dat ben je, als blogger!) niet zo zeer te laten zien wat er ís, maar wat jij ziet, heb ik geleerd tijdens mijn workshops fotograferen in Istanbul. Vorig jaar. En dit jaar.

(workshops) geven en nemen

Time to grow @yacht

Leuk hoor, workshops geven.

 

Soms vraag ik me af waarom ik dat hele workshop-geef-idee niet eerder in mijn carrière heb ontdekt. Ik heb er zo veel lol in.

Het leuke aan workshops is dat je veel kunt geven. Maar ook dat je veel kunt krijgen. Want workshops gaan over mensen, he.

Iedere interactie, iedere vraag die je krijgt, ieder antwoord dat je krijgt, ieder moment dat deelnemers het wel of juist niet met je eens zijn, dat je mensen wel of niet aan het denken zet, ieder moment dat je elkaar raakt is waardevol.

Het leukste is natuurlijk als je elkaar allemaal wél aan het denken krijgt, maar goed, ook als mensen zoiets hebben van nee, bedankt, vind ik dat waardevol. Gebeurt ook, soms. Meestal met een paar deelnemers uit een groep. Nee, dank, ik hoef niet te bloggen, nee bedankt, ik ga niet op Instagram, nee bedankt, ik heb het druk genoeg.

Dat is net zo waardevol, omdat je daarmee een completer beeld krijgt van de groep die je om je heen hebt op zo’n middag of avond. Wat hen bezig houdt. In welk speelveld een een afdeling of organisatie opereert. Waar mensen dagelijks mee te maken hebben en hoe ze daar tegenaan kijken.

Maar vanavond was heel anders. Vanavond was het superinspirerend, met mensen die zonder uitzondering gingen stralen bij het vertellen over de blogonderwerpen die hen leuk leken, de verhalen die ze willen delen, de vakonderwerpen waar ze enthousiast over zijn. Mensen die gemotiveerd zijn, doelgericht en enthousiast.

Yayyyyyy!

Elja’s blogtips tijdens het #uurvanpuur

Anna MariaElke week geef ik een blogtip tijdens Anna-Maria’s (@puur) Uur van Puur, het twitterradioprogramma op Radio Aalsmeer.

[Hier vind je de live stream en de opnames van vorige uitzendingen en hier vind je meer informatie!]

Helaas vergeet ik meestal wat ik vorige keren heb gezegd. Maar ik houd een lijstje bij.

Nou ja. Verschillende lijstjes.

Tot mijn grote schik beweerde Anna-Maria net dat we er al 30 hadden gedaan, van die uitzendingen, dus ook van die blogtips. Maar in mijn meest recente lijstje stonden er maar 10. Zelfs als het er bij nader inzien ‘maar’ 20 zijn geweest, die uitzendingen, moet ik nog even wat tips bij elkaar zoeken om zeker te weten dat ik mezelf niet herhaal.

Inmiddels ben ik via de tweets van de onnavolgbare co-host Esther (@wilg) nog een aantal tips op het spoor gekomen. Ik bedoel, sjonge, zelfs als blogexpert weet je de tips soms niet meer aan te slepen, he? :)

Hieronder dan de ultieme, definitieve, ever evolving lijst met blogtips.

    1. Maak lijstjes

      Makkelijk maar niet minder effectief: maak lijstjes. 10 tips van, de beste manieren om, de leukste plekken die, 5 dingen die je moeten over, 100 place to try before you die. GO!

    2. Just do it

      Het klinkt makkelijk en dat is het ook: blijf niet eindeloos peinzen en nadenken over zo’n blog of een blog post. Begin gewoon. Klik op publish. Klaar.

    3. Je eigen domein

      Als je het bloggen echt leuk vindt en/of er echt een doel mee nastreeft, investeer dan in een eigen domein! Voor een paar euro per jaar heb je je eigen URL. Staat professioneler en is ook slim, want zo’n domein is van jou, in tegenstelling tot gratis blog sites.

    4. Afbeeldingen zijn belangrijk

      Oeps. Per ongeluk twee keer een zelfde tip gegeven. Zie 6. Of zie 12, als je er zo naar kijkt.

    5. Hoe houd ik het vol: doe het voor jezelf

      Er is maar een manier om bloggen vol te houden: door het voor jezelf te doen en niet voor een ander.

    6. Gebruik afbeeldingen

      Visueel werkt beter. Blogs zonder afbeeldingen werken minder goed. Jammer, maar helaas: je moet wat tijd besteden aan de afbeeldingen bij je blog post!

    7. Gebruik alinea’s en kopjes

      Mensen willen graag scannen en dat gaat makkelijker met alinea’s en kopjes. Ook nog eens handig voor je vindbaarheid in de zoekmachines, als je die kopjes netjes opmaakt in HTML. Liever dus geen lange lappen tekst…!

    8. Geen ‘we’

      Het koninklijke ‘we’ komt raar over als je als individuele corporate blogger blogt. Je bent een ‘ik’! Geen ‘we’, geen ‘ons’.

    9. Contentcuratie

      Je kunt andermans content rustig gebruiken, als blogger. Niet door dingen een op een over te nemen, natuurlijk, want dat mag niet. Maar als basis voor je blog post. Pak een link, een quote of andere content die je aanspreekt, en laat je eigen visie daar op los. Of deel je favoriete artikelen, foto’s of video’s. Contentcuratie!

    10. Blog moderner

      Bloggen hoeft niet meer te betekenen dat je lange lappen tekst op een website knalt. Onder invloed van microblogs (en het ongeduld van de mediaconsument) wordt het korter, losser, en makkelijker.

      @wilg Daar issie weer #blogtip @Elja1op1 blog moderner! #ouderwetsch mobiel bloggen, tumblr, ploggen, het kan allemaal korter, losser

    11. Lees andere blogs!

      De beste tip voor wie meer of beter wil bloggen: lees andere blogs. Veel en vaak. Het makkelijks gaat dat met een reader, bijvoorbeeld Feedly of Bloglovin, waarmee je je abonneert op blogs. Zo kun je altijd op 1 plek je favoriete blogs lezen en bijhouden.

    12. Gebruik Instagram

      Instagram, het visuele social media kanaal, kan alles zijn voor bloggers. Bron van inspiratie. Promotie. En natuurlijk bron van leuke afbeeldingen voor op je blog. Embed de foto van een ander of, beter nog, maak zelf foto’s en gebruik die voor je blog posts.
      @wilg: En daar missie weerrrr de van ; Gebruik Instagram voor makkelijke mooie content op je blog

    13. Navigatie is belangrijk

      Kunnen mensen op je blog vinden wat ze zoeken? Hoe zit je navigatie in elkaar? Link je in het ene artikel naar een ander, gerelateerd artikel? Is er een zoekfunctie? Belangrijk als je lezers vast wilt houden! Door bij te houden wat mensen zoeken (heel makkelijk door Google Analytics in te stellen), krijg je bovendien een idee over wat mensen missen of niet kunnen vinden al is het er wel.

    14. Blogvoornemens

      Nooit slecht om te doen: nadenken over je doelstellingen voor je blog. Hoe doelgerichter je bent, hoe makkelijker je succesvol bent. Tenzij het je niets uitmaakt en je voor de lol blogt, natuurlijk. Dan zijn doelstellingen niet nodig. Maar als je doelen stelt: maak ze haalbaar!

    15. Rauwer bloggen

      Het is een trend: echter zijn, rauwer zijn, ongefilterder. Een mooi voorbeeld (via Anna-Maria) is deze instagram account, waar het er nogal rauw aan toe gaat. Maar ook de opkomst van fotoblogs (‘plogs’) laat zien dat mensen meer willen weten van wat er echt gebeurt in het leven een blogger. Zie ook dit mooie artikel over de echtheid van het sociale medium snapchat. Ook als blogger kun je hierop inspelen door andere foto’s te delen en een minder ‘ge-edit’ verhaal neer te zetten.

 

 

Terug van weggeweest

2011-12-29_1325161363
Ik had niet gedacht dat terugkomen zo moeilijk was.

Ik wist al wel dat weggaan makkelijker is dan achtergelaten worden.

Vele, vele keren weggaan en vele, vele keren achtergelaten worden de afgelopen jaren hebben me dat geleerd.

(wist je dat er een proces begint, van binnen, op het moment dat je weet dat je weg zult gaan? Dan ga je al afstand nemen, of je wilt of niet. Van de zomer zag ik dat in extreme mate bij een vriendin die net als wij wegging uit Istanboel. Zodra ze dat wist was ze eigenlijk al weg, in haar hoofd. Heel vreemd proces)

Maar dat terugkomen moeilijker was dan vertrekken, dat wist ik niet. Ook al was ik er voor gewaarschuwd.

Als mensen vragen of we al een beetje gewend zijn, zeggen we ja.

Maar het is niet zo.

En ik weet niet waarom niet.

(veilig) Land, (eigen) huis, (goede) school, (leuk) werk, (ruime) auto, (5x) fiets: check.

Nieuwe katten: check. Ingeschreven bij de gemeente: check. Verzekeringen, artsen: check. Rijbewijzen: nog geen check maar het komt vast goed. Afspraak met de vriendelijke mensen van de jeugdgezondheidszorg i.v.m. de vaccinaties van de kinderen: check. Huis beetje opgeruimd en ingericht en opruimen van het te veel aan spullen uit onze expathuizen: check.

Contact met oude vrienden: check. Familie zien: check. Nieuwe vrienden en fijne kerstborrel: check. Je weg vinden in de supermarkt en weten welke afslag je moet hebben om naar huis te gaan: check.

OV-chipkaart die automatisch je saldo afschrijft: check.

Weten welke bus je moet hebben: check.

Het probleem is dat je het niet kunt duiden en ook niet uit kunt leggen. Alles is weer normaal, voor je omgeving. Maar je hapt als een vis op het droge naar adem zonder dat iemand het ziet.

Helemaal ongewoon is dat niet, hoor: “As strange as it sounds, expats become less and less familiar with their home stomping grounds. Returning brings a blanket of fog on perception, like an audience member walking around in a setting that’s familiar but still unreal.” (bron)

Het schijnt vanzelf over te gaan, deze rare repatziekte. :)

 

 

 

6 months and counting

fietsMijn zoontje geloofde niet dat we al zo’n 200 dagen terug zijn in Nederland.

Meer dan 100? Zei hij, ongelovig.

De discussie ontstond omdat hij weigerde te fietsen. Ik moest hem duwen, van huis naar school. 5 minuten fietsen.

Hij zei dat hij niet kon fietsen en ik zei dat hij al fietst sinds we terug zijn en het dus onzin is. Dat is maar 100 dagen! riep hij.

6 maanden pas. Nog niet eens.

We gaan van diepe dalen naar hoge bergen en weer naar beneden. Met recht een roller coaster.

Moeilijk uit te leggen. Moeilijk aan te wijzen. Als navigeren op de sterren door een onbekende wereld.

Waar school heel anders is (heeeel anders) en je naar school kunt/moet fietsen en je de juf niet altijd begrijpt en je niet weet hoe een bagagedrager heet en hoe een oliebol smaakt. Maar je wel weet wat simit is en sloppy joes.

6 maanden pas. Pfff.

Morgen navigeren we weer verder.

Slaap lekker!