We hadden laatst in #blogpraat een discussie over het krijgen van comments op je blog naar aanleiding van een vraag van een blogger.
Er wordt ook regelmatig over geschreven natuurlijk, over of en hoe je comments krijgt als blogger. Iedere blogger wil meer comments. Behalve Seth Godin dan, want die heeft de reactiemogelijkheid gewoon uitgezet.
Zo zit ik er in:
Bloggen is een egoistische bezigheid. Egocentrisch. Ik wil wat melden aan de wereld. Ik hoop dat mensen er iets aan hebben, want dat geeft mij voldoening. Ik denk dat mijn mening en kennis het delen waard is. Egoistischer en arroganter kan niet.
Ik wil natuurlijk gelezen worden. En hoe meer lezers, hoe meer mijn ego gestreeld wordt. Invloed. Macht. Succes. Dat willen we, toch, als bloggers?
Ik zei altijd dat ik blogde om kennis te delen, ondernemers te helpen. Maar ja…als ik echt puur blogde omdat ‘ik mensen wil helpen’, dan zou het niet uitmaken hoeveel mensen mij lazen. Laat staan hoeveel er reageerden.
Laat staan iedere dag te gaan bloggen! Dat doe je voor jezelf, denk ik.
De lezer is mijn klant
Kijk – ik zie het een beetje als ondernemen, als marketing. Dat doe ik eigenlijk bij alles overigens. Iedereen heeft een klant, is mijn motto, wat je ook doet. Mijn blog is in dit geval mijn ‘product’ [voor de goede orde, ik heb momenteel niet echt iets te verkopen, dus dit is figuurlijk bedoeld].
En de klant is …
De lezers zijn mijn klanten. En de klant heeft geen verplichtingen. Ik ben blij dat ze mijn klant zijn. Ik heb geen voorwaarden, geen eisen, geen verwachtingen. Ik ben blij dat ze er zijn, die klanten/lezers. Blij dat ze me hebben weten te vinden. Blij als ze niet direct wegklikken (dit kun je zien als je een programma als Google Analytics installeert, aan de ‘bounce rate’, die laat zien hoe groot het percentage van je lezers is dat direct weer van je pagina vertrekt). Blij dat ze er zijn.
Zij zijn koning, niet ik.
Natuurlijk is het leuk om comments te krijgen. En tweets/likes/facebookvermeldingen. Maar het HOEFT allemaal niet. Ik vind het een eer om gelezen te worden, eerlijk gezegd. En ik vind het prima dat jij, lezer, dat doet op JOUW voorwaarden. Als je een vraag hebt, stel je hem. Als je iets kwijt wilt, roep je het. Als je lang of kort wilt lezen of 3 keer wilt lezen, allemaal prima. Of als je wegklikt, ook prima. Jij bent de baas. De klant is koning.
Dus. Zo zit dat voor mij. Natuurlijk vind ik comments leuk. En ik hecht aan BETROKKENHEID. Mijn EGO hecht aan het idee dat mensen zich verbonden voelen. Misschien terugkomen. Misschien een keer iets laten horen, ooit (via welk kanaal dan ook). Community, betrokkenheid, dat is meer nog dan alleen comments.
Maar het hoeft niet. Jij bent de baas, jij lezer. Niet ik, blogger. Jij bent koning.
Daarom vind ik ‘lurkers‘ (mensen die meelezen maar niet meepraten, online) ook zo’n stom woord. Alsof het lezen van een blog je verplicht tot iets. Voor mij zit de wederdienst – als je daar al van mag spreken – in het gelezen worden.
Nou ja. Ieder zijn mening. Dit waren ‘my 2 cents’. Wil ik dus geen comments? Jawel. Vind ik hartstikke leuk en een enorm compliment. Maar het hoeft niet, wil ik maar zeggen. Ik blog even hard door!
- Waarom gebruiken we AI? - 9 januari 2026
- Gevraagd worden - 8 januari 2026
- Wil je meer boeken lezen dit jaar: 5 ongebruikelijke tips van een boekenwurm - 7 januari 2026
Ontdek meer van Elja Daae
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
