Ik las vanochtend een artikel van Raymond. Hij legt uit dat al die ‘likes’ op Facebookpagina’s adverteerders en anderen informatie geven over ons. Omdat ze openbaar zijn.
Hoewel ik een redelijke Facebook adept ben en me bewust ben van privacy (dacht ik) had ik daar nog niet echt over nagedacht.
Een like heeft dus daadwerkelijk waarde.
Want je geeft er een stukje privacy mee op.
Het leek me een goed moment om even door die ruim 200 pagina’s te lopen die ik de afgelopen 6 jaar heb geliked.
Nu is het zo dat ik veel pagina’s like omdat ik wil weten hoe ze het aanpakken, op Facebook. Starbucks Nederland. Momables. Snickers (VS). GoToMeeting. Evernote. American towns. San Diego Zoo. The Shedd Aquarium. Horizon Organic (een biologisch merk met melk en chocolademelk dat in de VS een enorme marktpositie heeft). Linda magazine. 101 Woonideeën. Small Business Saturday (van Amex). Righteous Housewifes. LaDress. The Rachel Maddow Show. Strandclub WIJ. OWN Oprah Winfrey Network. Peapod Delivers. AllFacebook.com. San Pellegrino Fruit Beverages. Nigella Lawson. PBS Parents.
Je ziet: het meeste is een overblijfsel van mijn tijd in de VS.
Wat echt verbazend is, als je zo’n exercitie doet (en je een fanatieke marketing-nerd bent) is HOE STOM veel facebookpagina’s zijn.
Blehhhhhhhhhhhhhh.
Ik weet niet waarom ik er 4 jaar als ‘social media marketeer’ over gedaan heb om te concluderen dat er nauwelijks bedrijven zijn die het kunnen, Facebook.
Sure.
Er zijn bedrijven als Starbucks en Snickers en Linda en LaDress en Oprah die likes krijgen als ze een update doen. Dan kunnen ze in hun cijfers noteren dat er ‘engagement’ is.
Maar laten we eerlijk zijn: het stelt niets voor.
En weet je waarom niet?
Het is NOOIT persoonlijk.
Je weet NOOIT wie de update heeft gedaan en met wie je dus ‘praat.
Natuurlijk niet, bedrijven kijken wel beter uit. Ze gaan niet hun hele imago en branding laten afhangen van een paar medewerkers. Dus wij, facebookers, praten met HET MERK.
En het gaat altijd over hen en hun product. Vrijwel nooit over jou en mij.
Neeneeneeneeneenee mensen facebookstrategen.
Het is nooit menselijk en er ontbreekt dus vrijwel altijd ook emotie, passie, menselijkheid.
MAAR IK WIL NIET PRATEN MET EEN MERK.
BLEH!
Ik wil praten met EEN MENS.
REVOLUTIONAIR!
Pffff.
Ongelofelijk eigenlijk. Dat zoiets simpels zo revolutionair is. Gewoon, je medewerkers een beetje ruimte geven op zo’n pagina. Een gezicht geven.
Praten over de ander. Converseren, ook, ipv zenden.
Dat druist natuurlijk volledig in tegen de manier waarop traditionele bedrijven georganiseerd zijn
Wat zijn WEL leuke pagina’s?
1. Pagina’s die gestart zijn door mensen. Tripping while standing still. Upworthy. Mary Smith. Mai & Me. Social Identities. Mary Tyler Mom.
2. Pagina’s met passie. Grammarly. UniteWomen.org. Free your mind and think.
3. Pagina’s met echte content. New York Times. Brainpickings. TNW. Retronaut. Inspirationfeed.
4. Combinaties van 1, 2, en 3.
Het lijkt niet zo moeilijk.
Maar vrijwel geen enkel ‘merk’ kan het.
Ik weet niet wanneer bedrijven gaan leren om te stoppen met dat PR-gepraat en dat stomme ‘wij, bedrijf X’ gedoe.
Maar ik ben er helemaal klaar mee.
En wat nog het stomste is aan dit alles? Dat ik, facebooker, dan ook echt op ‘like’ klik als een dom schaap, als ik zo’n stomme update zie. Ja!!!! Ik vind jouw product leuk!!! ??
Als je het artikel van Raymond leest, realiseer je je opeens dat je klik waarde heeft. En dat je er, net als met alles van waarde, zuinig mee om moet gaan.
********************** continue rant ********************************************
PS Weet je wat ook stom is? Dat zo’n bedrijf, of het nou koffie of ongezonde chocoladerepen verkoopt, zo eendimensionaal denkt. Denkt dat haar doelgroep ook alleen over koffie of ongezonde chocoladerepen denkt. En vergeet dat al die ‘likes’ mensen zijn met alle frustraties en emoties en dagelijkse beslommeringen en dagelijkse gelukjes die horen bij mens-zijn.
- 50 worden: het alternatief is minder - 11 augustus 2024
- Vakantie - 1 augustus 2024
- Achieve more - 25 mei 2024
Ik moest meteen even aan budgetwinkel Action denken. Op Facebook is er een “fanpagina voor de action”, volgens de info gemaakt door een Actionfan. En ze vertelt dagelijks welke leuke dingen ze tegenkwam toen ze weer even naar de winkel ging (“… maar eerst even de kids naar school gebracht”). Inclusief niet echt goede foto’s van eigen knutselwerk. De pagina heeft meer dan 100.000 likes, veel response van andere Action-shoppers, en door de aandoenlijke truttigheid ook een soort cultstatus (met daardoor onvermoede volgers).
Al met al beter voor het merk dan een saaie, officiële pagina. Ik vermoed dat de pagina stiekem gewoon wordt gerund door de marketingafdeling van Action, en dan is het een briljante zet.
Interessant om te lezen, zo had ik er inderdaad nog niet naar gekeken. Ik like niet heel veel maar wel te veel ;-). En… Ik vraag me ook ineens af hoe dat zit met mijn eigen fanpagina. Die gebruik ik eigenlijk alleen om een blogupdate te geven maar misschien is meer persoonlijke interactie wel juist heel fijn. Ik vind dat lastig, waar doe je nou goed aan?
Ik ga bijna denken dat er ergens een collectief bewustzijn is waar we met zijn allen uit putten. Waarom? Omdat ik net zelf zit te puzzelen op een blogpostje met als werktitel ‘Sterk Merk’. 🙂 Fijn dat jij er over schrijft. Kan ik het mooi daar aan ophangen in plaats van een gortdroog, doorwrocht artikel te schrijven.
Tsja. Daar geloof ik sowieso wel in. Vooral met medebloggers raak je op een gegeven moment in een soort gelijke stroom van onderwerpen, merk ik, heel gek. ! Post je nog even een linkje als het af is?
Doe ik.