Vraag me naar mijn naam

Soms vragen mensen naar mijn naam. Nou ja, soms: iedere presentatie, iedere training, iedere lezing, iedere zakelijke ontmoeting.

“Ja”, zeg ik dan, “mijn opa was een Noor. Maar ik ben nog nooit in Scandinavië geweest, hoor.”

En steeds vaker voel ik me raar als ik dat zeg.

Wil ik nou bewijzen dat ik echt Nederlands ben?

Of wil ik laten zien dat ik trots ben op mijn exotische afkomst?

Het is allebei waar. Ik ben echt heel erg Nederlands. En daar ben ik soms trots op en regelmatig niet. En ik zou ook best willen dat mijn Noorse connectie substantieel was.

De waarheid is: mijn naam zegt niets over wie ik ben. Het is niet meer dan een onvrijwillig haakje om iemand aan te kunnen benoemen en herkennen. Als een soort van postcode.

Alleen heb je meer invloed op je postcode dan op je naam!

Een naam zegt helemaal niets.

Als je een’ buitenlandse’ achternaam hebt, zegt het dat je misschien begrijpt hoe het is om in en met 2 culturen te leven. Dat de kans groot is dat je meer dan 1 taal vloeiend spreekt. En dat je met een andere blik kunt kijken naar je eigen en andermans culturen.

Maar zelfs dat weet je niet zeker als je kijkt naar een naam.

Vraag me naar mijn naam – maar laat me je vertellen wie ik eigenlijk ben.

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

8 Comments

Join the discussion and tell us your opinion.

Liesbethreply
juli 11, 2017 at 09:07 PM

Ik moest onmiddellijk denken aan dit gedicht:

Mijn moeder is mijn naam vergeten

Mijn moeder is mijn naam vergeten.
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.
Neeltje Maria Min

Een gedicht wat vroeger heel veel indruk op me heeft gemaakt en wat me letterlijk is bijgebleven.
Niet helemaal van toepassing op jouw blog maar toch ook weer wel een beetje dus ik wilde het even delen.

Elja Daaereply
juli 16, 2017 at 03:07 PM
– In reply to: Liesbeth

Zo mooi. Heb hem ook!

Emma Voermanreply
juli 08, 2017 at 10:07 AM

Ik ben nu in de bijzondere omstandigheid dat ik mijn eigen naam gekozen heb. Nou ja, de helft dan.

Elja Daaereply
juli 16, 2017 at 03:07 PM
– In reply to: Emma Voerman

Ja da’s weer eens iets heel anders. Hoewel we dat eigenlijk allemaal zouden kunnen doen, doen we dat niet.

Carolien Geurtsenreply
juli 08, 2017 at 10:07 AM

A ja, ik zou het dan weer met trots zeggen als mijn opa een Noor was geweest, gewoon omdat ik Scandinavië zo leuk vind – ik denk dat ik het ergens maar saai vind/zou vinden als ik tot in het oneindige te herleiden zou zijn tot NL – via mijn vaders moeder loopt er in ieder geval één lijntje naar Duitsland, of eigenlijk uit Duitsland vandaan naar mij toe, en meer dan een soort vaag grappig vind ik dat niet, alhoewel ik mijn achternaam best saai vind – en de jouwe heel leuk want ‘anders’.
lekker vaag he?!
a ja, whats in a name 😉

Elja Daaereply
juli 16, 2017 at 03:07 PM
– In reply to: Carolien Geurtsen

Ik weet het niet! Is het echt belangrijk? Sommige mensen zweren van wel, he?

Carelreply
juli 07, 2017 at 01:07 PM

What is in á name zei Shakespeare reeds. Onze achternaam kwam in medio 18e eeuw al in het Utrechtse voor. Voel me 100 % wereldburger

Elja Daaereply
juli 16, 2017 at 03:07 PM
– In reply to: Carel

A rose is a rose is a rose!!

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.