Slow marketing. En koekjes. En ijs.

Wat is dat toch? Waarom kunnen (grote) bedrijven geen eerlijke en ethische marketing bedrijven? Hun miljoenenbudgetten voor marketing niet ten goede gebruiken? Ik kijk net naar een reclame voor koekjes, en ik zit bijna vloekend achter mijn computer. Prince koekjes: die eet je kennelijk omdat er zoveel GRAAN in zit. ??!!!

De onethische kant van marketing: ook in Nederland?!

Ik was natuurlijk wel iets gewend in de VS.

ethisch?Het kindergokparadijs Chucky Cheeses sponsorde niet alleen veel te veel kinderprogramma’s op televisie, ze presteerden het ook nog om in reclamefilmpjes voetballende kinderen te laten zien. Alsof er ook maar IETS sportief is aan de keten van gokhallen voor kinderen waar je vanaf je vierde (wat zeg ik? Je 1e! Zie screenshot rechts) opgeleid wordt voor een leven als pizza-etende, gokkende, geldverspillende, impulsgevoelige leeghoofdige consument.

Nutella doet zich voor als ‘evenwichtig en voedzaam ontbijt’.  En moet het bekopen met een boete. Ik geef mijn kinderen bijna iedere dag nutella. Maar ik heb niet de illusie dat het een gezond ontbijt is (in Nederland liep een soortgelijke klacht bij de Reclame Code Commissie op niets uit).

Oh, gelukkig. Ook in Nederland is dus nog veel mogelijk (hoewel al in 2004 de fabrikant van Chupa Chups gesommeerd werd een misleidende reclame van de buis te halen). Vandaag zette ik de radiostream van Radio 538 aan, en kreeg een reclame voor Prince koekjes te zien.
Je kent ze wel. Die koekjes waar zoveel grrrraaan in zit. Meer dan de helft van de tijd zag je wuivend graan. En toen een jongen die enthousiast werd van al dat graan. Enthousiast werd van Prince koekjes omdat er zoveel graan in zit?! Graan is de reden om die koekjes te kopen?
 [voeg vloek in]

Boze brieven en ethische marketing

Hier spreekt tot jullie de dame die jaren geleden al een boze brief schreef aan de marketeers van Hertog IJs.

ijsmarketing
Wel hoog in google op ‘ijs’! De reclames hebben geholpen?!

Misschien kennen jullie de serie reclames nog wel: de heren van Hertog IJs (allen grijs, middelbare leeftijd, donkere pakken) waren zo bevlogen dat ze verwachten dat alles in het heel bedrijf om ijs draaide. Dus mocht de kantinejuffrouw hen geen vlaflips aanbieden bij de lunch. Oh, nee. Fatale fout. Volgende scene: kantinejuffrouw mag de herenwc schoon te maken. “Zo, Gonnie, promotie?”. Volgende scene: de heren zitten te grinniken. Fijn hoor.

Het venijn, de minachting voor vrouwen/schoonmaakster/kantinejuffrouwen/laagopgeleid personeel/vrouwen van boven de 30 druipt er van af.

Misschien kennen de heren/dames marketeers dat fenomeen niet, dat fenomeen dat wij met zijn allen via al die reclame boodschap na boodschap na boodschap over de wereld krijgen? Dat zowel volwassenen als kinderen hun wereldbeeld bijstellen op basis van al die honderduizenden boodschappen die wij meekrijgen, iedere dag, iedere maand, ieder jaar, ons hele leven?

Prachtig hoor. Tonnen geïnvesteerd om de wereld de volgende boodschap mee te geven: vrouwen zijn dom. Vrouwen zijn minder. Laagopgeleiden zijn minder. Kantinemedewerkers stellen niets voor. Bij Hertog IJs stellen vrouwen niets voor. Bij Hertog IJs kijken we neer op onze lageropgeleide collega’s. En op herintreders. En op, o ja, vrouwen.

[voeg hardere vloek in]

Het is natuurlijk water under the bridge, lang geleden, niet meer relevant. Maar ik werd zo boos om die reclame. Ik word nog steeds zo boos om die reclame. Het is sexistisch, het is vrouwonvriendelijk, het is dom (als je wilt dat vrouwen nog Hertog IJs kopen) en het is onethisch. Onethisch, omdat je al dat geld dat je als marketingafdeling tot je beschikking hebt gebruikt om een dergelijke boodschap de wereld in te sturen.

Ik kreeg uiteraard een vriendelijk en nietszeggend briefje terug. Had niet anders verwacht, want ik ben tenslotte zelf ook productmanager geweest bij een groot bedrijf, alwaar ik dit soort lastige klantbriefjes en -telefoontje kreeg. En stom vond.

De ethische kant van marketing heeft twee, eh, kanten

Toevallig had ik gisteren een conversatie op Twitter met Kitty en Hilde, over slow marketing:

Kennen jullie dit, slow marketing? ow.ly/fj5wm @edwinvlems @hildebackus @elja1op1

— Kitty Kilian (@KittyKilian) November 15, 2012

Hoe je het ook noemt, Kitty heeft volgens mij een heel belangrijk punt, waar ook ik in geloof:

@kittykilian @edwinvlems @hildebackus @elja1op1 ik bekijk het vanuit de marketer: persoonlijk contact & kwaliteit boven kwantiteit

— Kitty Kilian (@KittyKilian) November 15, 2012

Alleen zie ik het nog iets breder.

Er zitten wat mij betreft twee kanten aan ethische/groene/slow marketing.

  1. Een boodschap moet in orde zijn. Geen trucjes. Geen misleiding. Mensen niet op het verkeerde been zetten. De nadruk leggen op aspecten die, als je alle daadwerkelijke aspecten tezamen bekijkt, de verkeerde indruk geven. Details die wel belangrijk zijn voor je klanten, en die hun beslissing zouden kunnen beïnvloeden, stiekem weglaten
  2. Als marketeer heb je een verantwoordelijkheid richting je klanten, en richting de wereld. Als jij geld of moeite investeert boodschap, laat dat dan de juiste zijn die je doelgroep ten goede komt. Als jij bereik hebt, gebruik dat dan ten goede, en niet ten slechte.

Zo kan het ook, heren en dames koekjes- en ijsmarketeers…

Waarom o waarom, zou je niet doen wat juist is? Waarom zou je niet zoeken naar dat punt waarop zowel jouw belangen als die van je doelgroep samen komen, en je die doelgroep kunt helpen? Niemand zegt dat je zo ver moet gaan dat je je winst uitgeeft aan goede doelen.

[hoewel je daar ook vast iets mee zou kunnen doen in je eigen voordeel]

Het gaat gewoon om ethiek. En om geven om je doelgroep.

Kijk, zo doet Chipotle dat (een semi-fast food keten uit de VS die zich focust op organisch en goed voedsel in een fast food texmex jasje):

Met een filmpje wordt een booschap overgebracht. Ja, die boodschap is dat ze zelf zulke lekkere en goede dingen maken. Maar ook dat er een einde moet komen aan smerige voedselproductie, aan productie zonder aanzien voor het milieu, voor dieren.

Het budget dat gebruikt is voor dat filmpje en de muziek en het verspreiden van dat filmpje, draagt aan meer bij dan de omzet van Chipotle. Het creeërt bewustzijn voor iets waar Chipotle graag de aandacht op vestigt.

Nike: empowerment van iedereen met een lichaam

Merken als Nike proberen hun klanten een gevoel van empowerment te geven. Ik geloof echt dat al die marketingdollars van Nike hebben bijgedragen aan de gezondheid van hun klanten. Sporten is cool, hardlopen is cool, bewegen is cool. Letten op je gezondheid is belangrijk. Iedereen kan het.

Dat zie je terug in de Mission Statement van Nike:

To bring inspiration and innovation to every athlete* in the word.

*If you have a body, you are an athlete.

(meer over die mission statement)

Ik denk dat ze dat waarmaken. En dat ze er veel geld aan verdienen.

Update 16/11/2012:

Terecht merkte Ward het volgende op…

 

Pespsi refresh: steun lokale doelen

Pepsi verbindt haar naam aan een project waarbij lokale goede doelen worden gesteund. Alle goede doelen om mij heen, toen ik in de VS woonde, deden mee en probeerden stemmen te krijgen. De school, de bibliotheek, de YMCA, iedereen deed mee.

Tuurlijk kun je zeggen dat ze er zelf belang bij hebben. Maar dat is toch PRIMA? Die cola wordt toch wel verkocht, en ondertussen genereert zo’n actie een gigantische hoeveelheid bewustzijn voor lokale organisaties.

Small Business Saturday na Black Friday

small business saturdayAmerican Express investeert bakken met geld in een campagne om de Small Business Owner te steunen, de MBK-er, de bakker op de hoek: Small Business Saturday.

Waarom dat belangrijk is? Omdat de vrijdag daarvoor Black Friday is, de dag na Thanksgiving, de dag waarop de grote retailers de grootste omzet draaien van het hele jaar door belachelijke aanbiedingen. En dat vlak voor het kerstseizoen. Al die miljoenen dollars worden op 1 dag uitgegeven – en niet bij de winkelier op de hoek.

Dat is nog eens empowerement en steunen.

Koekjesmarketing

Koekjesmarketing is lastig. Want op geen enkele wijze kun je zeggen dat koekjes bijdragen aan de gezondheid. In tegendeel zelfs. Bovendien moet je heel erg uitkijken met die doelgroep: kinderen. Ze zijn kwetsbaar, makkelijk te beinvloeden, makkelijk over te halen.

Als koekjesbedrijf heb je dus ALLE REDEN OM JEZELF NOG EENS OP JE HOOFD TE KRABBEN, voordat je een campagne in het leven roept.

Je moet DUBBEL ZO ETHISCH zijn.

Waarom stoppen jullie, dames en heren koekjesmarketeers, je budget niet in een verhaal met een boodschap waar je doelgroep (kinderen en ouders van kinderen) iets aan heeft? Waarmee je iets doet voor je doelgroep? Ze betrekt bij kinderen die het minder hebben. Ze stimuleert om buiten te spelen (en dan een koekje te eten). Ze helpt urban speeltuinen te verwezenlijken. Dromen doet uitkomen. Waarom zorg je niet dat zo’n reclamefilmpje van 20 seconden een hoger doel dient én koekjes verkoopt?

Corporate responsibility, heren en dames koekjesmarketeers. Misschien moeten jullie er toch eens iets anders naar gaan kijken?

 

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

Latest posts by Elja Daae (see all)

8 Comments

Join the discussion and tell us your opinion.

Een definitie van slow marketing | Elja Daaereply
november 19, 2012 at 09:11 AM

[…] Jan wees me op een prachtig filmpje n.a.v. mijn eerdere blog post over ‘slow marketing’ of ethische marketing of hoe je het dan ook wilt […]

Jacob Jan Voermanreply
november 17, 2012 at 12:11 PM

Mijn kinderen keken toevallig gisteren hier naar:
http://youtu.be/IJNR2EpS0jw

een veiligheidscomercial van:
 McCann Australia for the Melbourne Metro train system

niet alleen fabatstisch leuk, maar ook nog een zinnig.
zo kan het dus ook

Kitty Kilianreply
november 16, 2012 at 02:11 PM

Ja, eens.

Misschien gebruik ik niet de goede term. Marketing. Ik denk vanuit mezelf: misschien bedoel ik eerder marketing en prijsstelling en verkoop. In elk geval, hoe ik het wil doen. Ben er nog steeds niet uit – ik wil diensten verkopen met creativiteit en menselijkheid, mensen niet het vel over de neus halen maar wel fatsoenlijk betaald krijgen. Zonder sleazy marketing.

De sky is niet de limit. Het fatsoen is de limit.
En die grenzen moet ik dus zelf stellen. Dat kan niemand anders voor me doen.

In feite wil ik gewoon leuke inbound marketing.. met creativiteit en plezier.

En als ik een mooie naam voor iemands bedrijf bedenk dan mag dat wel wat kosten. Maar niet zo dat leuke mensen geen zaken meer met me kunnen doen. Ergens ligt een grens – ik hou helemaal niet van de snelle zakenjongens. Daar kan ik niks mee. Dus die markt wil ik ook niet op.

Winstmaximalisatie is niet mijn doel.
Eerlijk en fatsoenlijk zakendoen.
Zelf lol beleven.

Is slow de goede term?
In elk geval is ‘ie bekend.

Elja Daaereply
november 18, 2012 at 07:11 PM
– In reply to: Kitty Kilian

Helemaal eens. Het is een bekende term, dat is waardevol. En geld is niet vies, je moet gewoon goed geld kunnen verdienen, mogen verdienen, vind ik. Niets mis met marketing en verkoop. Zo lang het fatsoenlijk is… net wat jij zegt.

Martine Bakx ARTOEKreply
november 16, 2012 at 01:11 PM

En ze leveren ze ook nog uit http://www.youtube.com/watch?v=57yM4TeyGZo

Sorry, einde reclamebericht.

Elja Daaereply
november 16, 2012 at 01:11 PM
– In reply to: Martine Bakx ARTOEK

Lijkt me mooi voorbeeld van goede marketing! 🙂

Martine Bakx ARTOEKreply
november 16, 2012 at 01:11 PM

Kijk, koekjesreclame die helemaal okay is: http://www.youtube.com/watch?v=8oB77O9PvTU 
Wat zeg ik, okay? Hij is helemaal GEWELDIG!

Elja Daaereply
november 16, 2012 at 01:11 PM
– In reply to: Martine Bakx ARTOEK

Hahahaha! Leuk gevonden!

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.