Het was vandaag op BNR te horen: de digitale coach is het vak van de toekomst. Althans, zo wist mijn echtgenoot te vertellen, die het vanochtend hoorde (het geluidsfragment op BNR is helaas niet terug te luisteren). Hij was behoorlijk opgetogen, want hij is met zo’n figuur getrouwd.
Wat is een digitale coach, vraag je?
Simpel. Althans, in mijn interpretatie. Een digitale coach helpt mensen en bedrijven om hun weg te vinden online. Die coacht je over hoe je met online ontwikkelingen moet omgaan en hoe je wegwijs wordt in de online wereld. Wat de impact is van online producten, online services en meer. Hoe je die online ontwikkelingen als organisatie kunt toepassen voor een beter resultaat.
Het toeval wil dat ik dat ben: digitale coach.
En dat ik tegenwoordig als zodanig word ingehuurd. Tot mijn eigen verbazing.
Want het rare is dat ik mezelf eigenlijk nooit dat label gaf, tot voor kort. ‘Digitale coach’. Al coach ik al jaren mensen en organisaties op dat gebied. Alleen noemde ik dat dan business development. Of gewoon ‘advies’.
De waarheid is dat het mijn why is: mensen en organisaties bewust maken van de mogelijkheden die de online wereld hen biedt.
Het is mijn ding.
Ik geloof er in. Ik ben een online idealist. Ik weet dat er zo veel mogelijk is. Dat de online wereld zo veel mogelijk maakt op ieder niveau, zowel voor individuen als voor bedrijven en non-profits.
Ik wist eigenlijk zelf niet wat mijn rode draad was.
Maar zelfs bij onze webinars* doen we precies dat: mensen laten zien wat er mogelijk is op digitaal gebied. Het mooie daarvan is dat we daar online methodes gebruiken om kennis over te dragen over de online wereld. En meer en meer zijn we bezig met de mogelijkheden om met zo’n digitaal medium als een webinar verder te gaan dan alleen kennisoverdracht. We willen gedragsverandering. Toepassing!
Hoe je dat digitaal doet, is een digitaal fenomeen op zich.
En nu pas realiseer ik me: ook twitterchat #blogpraat (die ik oprichtte) gaat over het delen van kennis over die digitale wereld. En dat op een digitale manier. Met een digitale community.
Digitaal in het kwadraat.
HUH? De why (dit verhaal)?
Ik wist het zelf ook niet.
Laat staan dat ‘digitale coaching’ daarbij hoorde. Een naam was voor wat ik deed. Maar onlangs rondde ik mijn eerste ‘officiële’ opdracht als digitaal coach af.
Ik deed van alles, in die rol:
- kennis overdragen,
- samen achter de computer en de smart phone zitten en ontdekken hoe dingen werken,
- verzamelingen met artikelen maken en delen bij wijze van digitale leesmap,
- mensen meenemen in mijn visie op die online wereld,
- samen analyseren wat er gebeurt op online kanalen
- en wat er mogelijk is,
- presentaties geven, workshops, inspiratiesessies.
- enthousiasmeren
- tactieken bespreken om digitale verandering in te zetten
- onderdeel zijn van projectgroepen en vergaderingen rondom digitale veranderingstrajecten om daar de visie van een buitenstaander te geven en soms
- de luis in de digitale pels zijn (maar wel een vriendelijke).
Het verschil met advisering, en de reden dat ik het zo leuk vind, is dat ik niet degene ben die de strategie verzint.
Een coach adviseert niet, die coacht.
Ik ben niet degene die het beleid uitstippelt. Ik ben niet degene die de tweets schrijft. Ik sta naast – of eigenlijk schuin achter – mijn opdrachtgeefster. Ik ben de steun in de rug.
Mooi vak.
Het vak van de toekomst, schijnt.
- 50 worden: het alternatief is minder - 11 augustus 2024
- Vakantie - 1 augustus 2024
- Achieve more - 25 mei 2024
Mooi he? Je why vinden.
Een why moet je niet in elkaar knutselen. Je met er over struikelen.
In jouw geval niet eens over de why zelf, maar over het woord er voor.
ja STRUIKELEN!! Je kunt hem niet vinden! Je moet er over vallen!