Van de week was ik met collega’s aan het praten over iedere dag bloggen.
Hoe je dat dan eigenlijk vol kunt houden. Het leek hen een onmogelijke opgave.
De grap is: voor hen is het dat dan ook. Want als het zo lijkt, is het waar.
Maar toch:
@eventjes komt door #blogtip @Elja1op1 … Simpel als wat: gewoon doen! Eindelijk werkte het. Het is nooit perfect. Er is nooit tijd.
— puur (@puur) November 6, 2014
Er is nooit tijd.
Het is nooit perfect.
De clou in twee korte zinnetjes.
Maar er hoort er nog een bij:
Doe het voor jezelf.
Als je iets wilt vanuit je jezelf, kun je alles.
Als je het voor anderen moet doen, is het veel lastiger.
Uitgezonderd Liefde: soms is Liefde een goede vervanging voor die intrinsieke motivatie.
Maar meestal niet.
Een klein bloginzicht zo op de zaterdagavond.
Slaap lekker voor zometeen 🙂
- 50 worden: het alternatief is minder - 11 augustus 2024
- Vakantie - 1 augustus 2024
- Achieve more - 25 mei 2024
De truc is natuurlijk ook om niet te veel eisen aan jezelf te stellen. Niet het perfecte plaatje willen vinden of maken, niet een minimum aantal woorden willen halen, niet elke post van evenveel toegevoegde waarde willen voorzien, etc. Dus inderdaad, gewoon doen. (Zegt de persoon die net weer van 4 naar 3 keer per week is gegaan)
Nou ja, 3 keer per week is een behoorlijk perfecte score voor een zakelijke blogger als je het mij vraagt!!! Het gaat daar niet om toch, hoeveel, hoe vaak? Gaat om jou, of je er lol in hebt, of het je brengt wat je wilt, of jij zelf tevreden bent (imperfect of niet)!
Precies! Ik heb de ambitie ook helemaal niet om elke dag te bloggen hoor. Maar ik had het net getikt en vond het toen eigenlijk een beetje gek staan. Dat iemand iets zegt over dagelijks bloggen, terwijl ze dat zelf niet doet. Alsof ik een van de 16 miljoen bondscoaches ben tijdens een WK zeg maar.
Hahaha. Welnee. Je weet er veel van en je weet zelf heel precies waarom je het wel of niet doet. En ook al ben je die miljoenste bondscoach, je mag een mening hebben toch?! 🙂
Whoohooo
Als jij dat wilt moet je ervoor gaan!
Jaaaa maar ik heb ook weer genoten van jouw blog hoor…iedere dag, iedere maand, ieder jaar, maakt niet uit!
Helemaal mee eens! Het moet uit jezelf komen, je moet het echt zelf (heel graag) willen. Bij NaNoWriMo waar ik nu aan meedoe is dat ook zo. Op de momenten waarop je denkt dat je het niet volhoudt, trekt dat je er doorheen. Mooi inzicht!
Ja wat me leuk lijkt daaraan is dat duizenden (honderdduizenden?) mensen over de hele wereld meedoen!
Dat is ook leuk! Die community. Alleen de gedachte is al motiverend: honderdduizenden mensen doen op dit moment precies hetzelfde als jij en halen hopelijk op 30 november de eindstreep. Overigens moet ik zeggen dat ik niet veel contact heb met andere deelnemers. Via m’n blog wel, maar ik zit niet op de speciale fora en ik bezoek ook geen speciale schrijfevenementen tijdens november.
Voor mij is het vooral een knop die omgaat op 1 november. Hup, schrijven. En er is een deadline, dat helpt enorm.
Het lijkt heel goed te werken voor heel veel mensen he? Wat ik leuk vind (wat ik er van begrijp van vrienden die meedoen) is dat je jezelf niet mag bekritiseren, echt gewoon een X aantal woorden moet schrijven per dag, hop. Een beetje zoals ik doe bij iedere dag bloggen! Bij mij werkt dat ook heel goed. 🙂