Disrupt the data & vote with your feet

8656924219_509df45c26_qIk las dit:

Al sinds ik heel klein ben vroeg ik me af: wat als de wereld anders was? Of wat als de wereld eigenlijk heel anders IS?

Ik had een boek waarin een van de verhalen daarover ging. Dat wij onze levens leidden, alsof het is zoals het is. Maar uiteindelijk bleek dat wij een speelbal waren in het universum van reuzen, die vol verwondering keken naar dat gekrioel en oorloggevoer. Een beetje zoals die film…weet je wel? Over die man die er achter komt dat zijn hele leven letterlijk een TV show is? The Truman Show?

Het idee dat het anders kan dan ‘corporations, jobs, debt’, spreekt mij aan.

Net als het idee van een beetje disruptie.

Stout, he?

Niet in de zin van erge dingen natuurlijk! In de zin van slimmere, aardigere, sterkere collectieven en ideeën zodat de oude garde gedwongen wordt om te veranderen.

Coöperatieve, kleine  banken die de juiste motieven hebben om dingen te doen. Farmaceuten en verzekeraars die ethisch en oprecht handelen. Weet ik veel, dat soort dingen. Kleine initiatieven  die je natuurlijk overal al ziet. De medemens. Groen. Etc.

Een vriend van mij stelde voor om expres online gedrag te gaan vertonen dat anders is dan je zou willen. Mess up the data.

Vond ik ook wel een lollig idee. Disrupt the data.

(hij noemde het anders…ik heb het ergens opgeschreven…ik zoek het nog eens op)

Daar heb ik in mijn werk overigens totaal geen belang bij, dat we dat gaan doen. Maar ik vond het een grappig idee.

Want wie is er nou eigenlijk de baas? Jij toch?

Dus zou het allemaal niet anders kunnen?

De vrouwen onder mijn lezers herinneren zich wellicht het boek van Thea Beckman over een wereld waar vrouwen de baas zijn. 🙂 Ik geloof dat het ook daar fout loopt, dus wat dat betreft! Je kunt natuurlijk niet zo maar een hele groep uitsluiten. Het is allemaal niet zo makkelijk op te lossen.

Maar een ding weet ik wel:

we kunnen stemmen met onze voeten.

Oftewel, WIJ kiezen waar we ons geld aan uitgeven. En de meeste problemen draaien uiteindelijk toch om geld. De meeste partijen die je liever kwijt dan rijk bent, de meeste foute praktijken: geld.

Geld is een machtig middel. Ook als je er niet veel van hebt.

Toen hier in Istanbul protesten uitbraken en de plaatselijke Starbucks weigerde gewonde protestanten binnen te halen, hadden ze dagenlang nauwelijks klanten meer. Toen realiseerde ik me wat ‘vote with your feet’ écht betekent.

En wat een waanzinnig krachtig principe het is.

Enfin.

Zo maar wat gedachten op de vrijdagmiddag…

 

 

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

5 Comments

Join the discussion and tell us your opinion.

Jacob Jan Voermanreply
september 14, 2013 at 01:09 PM

Gaaf!

Zo dacht ik ook. Ik weet nog dat ik tijdens wiskunde dacht: Oh, dus 1+1=2 is gewoon een afspraak?
Ik vroeg de leraar wat er zou gebeuren als ik me niet aan de afspraak zou houden. Zijn weinig stimulerende antwoord was: “Dan ben je gek”

We zijn niet gek.

Dus geweldig, deze oproep! Hou ik van.

Elja Daaereply
september 14, 2013 at 08:09 PM
– In reply to: Jacob Jan Voerman

Prachtig voorbeeld. 1+1=…whatever!

Elja Trumreply
september 13, 2013 at 04:09 PM

Kinderen van Moeder Aarde bedoel je (en de vervolgboeken). Daar liep het fout door de mannen waarna er op Groenland een door vrouwen geleide maatschappij ontstond. Mooie boeken, vond ik, zelfs als man. 😉

Elja Daaereply
september 14, 2013 at 08:09 PM
– In reply to: Elja Trum

Ha, dat is hem. Gave serie vond ik het. Maar op een gegeven moment blijkt dat de vrouwen doorslaan, toch?

Elja Trum
september 14, 2013 at 08:09 PM
– In reply to: Elja Daae

Volgens mij viel het doorslaan wel mee, maar op een gegeven moment krijgen mannen geloof ik wel wat meer rechten. Ik vond de manier van straffen in het boek ook wel grappig; je kreeg dan een stempel op je voorhoofd. Kleur gaf aan hoe ernstig je misdrijf was en als ie sleet zag je dat het al langer geleden was. Afhankelijk van de variabelen werd je soms volkomen genegeerd door je omgeving en hielp niemand je of sprak zelfs niet met je.

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.