Hoe toekomstmuziek geschreven wordt

Toekomstmuziek. “Dat is toekomstmuziek”. Zo’n woord met een dubbel gevoel. Wie dat zegt, gelooft dat iets gaat gebeuren, misschien, maar niet op korte termijn. Hij/zij of anderen zijn er mee bezig, ze gaan iets doen, maar het gaat ze voorlopig nog niet lukken. Het is wel iets leuks ( = muziek) maar voorlopig hebben we er nog niet zo veel vertrouwen in ( = toekomst).

Het is een onderwerp dat me enorm veel bezig houdt. Hoe maak je een plan, maar vooral, hoe kom je in actie? Hoe begin je met bouwen? Wat zijn je stappen? Of is de eerste stap het maken van je plan, het krijgen van je idee?

Als je in mijn hoofd zou kunnen kijken, zou je honderden scenes uit programma’s, artikelen online en uit tijdschriften, screenshots, gesprekken met mensen die ik ken zien rondzweven. Over dat onderwerp. Hoe komt je in actie? Hoe maak je je dromen werkelijkheid?

Gisteren nog zag ik een fragment op televisie van een speech van Bill Ransick, een motivational speaker en ondernemer. Bekend geworden als de eerste ‘Apprentice’ uit de gelijknamige show met Donald Trump, en sinds een aantal seizoenen het middelpunt van een hele indrukwekkende docusoap die laat zien hoe hij en zijn vrouw getroffen worden door ongewenste kinderloosheid en door kanker [en daar op een ongelofelijk inspirerende manier mee omgaan].

Hij stond te spreken voor een groep studenten van een vooraanstaande universiteit en hij zei: it’s all in the execution. Mensen hebben hun mond vol van wat ze willen doen, een boek schrijven, een bedrijf beginnen, een droom najagen. Maar zonder actie gebeurt er niets. DOEN.

Ik zag ooit een prachtige documentaire (Nederland 2 of 3 of zo, jaren geleden). Het was een gesprek met Deepak Chopra (maar die kende ik toen niet). Hij zei: als water stilstaat omdat de beek geblokkeerd is, hoef je alleen maar de steen op te tillen om het opnieuw te doen stromen. De stap van stilstaan naar actie, is actie.

Zo simpel is het.

Ik heb al best veel van die eerste stappen gezet in mijn leven. Gewoon gaan, gewoon beginnen. En dan zien we het wel. Ik zit nu even in zo’n fase dat ik stappen zet, gewoon om in beweging te blijven. Maar geen idee heb waar ik naar toe ga.  Dat is eng, en het vreet energie.

Maar we bewegen onszelf vooruit, pushen onszelf, en hebben het geloof dat het allemaal goed gaat komen, en duidelijk zal worden. Als je maar gewoon gaat lopen, blijven de dingen geen ‘toekomstmuziek’ en heb je die ook niet nodig. Dan loop je rustig voor die toekomstmuziek uit.

Dit was een blog in het kader van #WOT, Write On Thursday. Je kunt meer over #WOT en de andere inzendingen hier lezen.