Er is ZOVEEL om over te bloggen dat ik vrees dat ik over niets blog, vandaag.
Zo gaat dat soms. Soms heb je helemaal niets om over te bloggen en soms heb je zoveel dat je het jammer vindt dat je maar 1 keer per dag mag bloggen van jezelf. En soms heb je zoveel dat je niet eens meer weet waar je moet beginnen.
Ik merk dat ik minder blog dan ik wil, dat het niet iedere dag lukt, omdat ik met andere dingen bezig ben. Maar ook dat ik soms gewoon meer tijd nodig heb voor een blog.
Dat is natuurlijk niets voor mij, eigenlijk: ik houd er van om dingen snel te doen. Helemaal bloggen! Schrijf schrijf schrijf, lees, pas aan en publiceren. Boem. Uit mijn hoofd, in de wereld.
Het is jammer dat ik geen afstand kan nemen tot mezelf en kan interpreteren wat dit nou betekent. Als ik het zo probeer in te schatten, hebben de afgelopen 6-7 maanden, sinds ik stopte met werken, me zoveel gebracht qua denken over mijn vak. Alles begint langzaam samen te komen.
Niet alleen over mijn vak, trouwens, ook over de wereld daaromheen. Het grotere plaatje.
Daarom cirkelen er zoveel gedachten, concepten, ideeën en verbanden in mijn hoofd rond, denk ik.
Klinkt als de inhoud van een boek, nu ik het zo opschrijf.
Alleen moet je voor een boek een concept hebben, een haakje. Een soort slagzin of mantra. En dat heb ik niet.
Anyway.
Dank dat je wilde luisteren vandaag. De blogs die in mijn hoofd aan het rondzingen zijn gaan er komen. Iets over ‘intelligentie’. Iets over de musea die ik bezocht in Londen, de kunst die ik zag en wat het met me deed. Iets over hoe ik mezelf meerdere keren aan familie hoorde uitleggen wat er allemaal mis is met ‘AI’ (taalmodellen). Iets over ongemak – hoe mensen reageren als je ze iets vertelt dat ze niet willen horen (zoals dat de AI-tools die ze graag gebruiken niet OK zijn, of dat je je daartegen kunt verzetten). En iets over de smerige marketingtrucs die ik overal hoor en hoe taal misbruikt wordt (ik hoorde net een reclame voor de Aldi waar heel trots werd gesproken over ‘1 ster beter leven karbonades’. Alsof 1 ster betekent dat die varkens een beetje beter leven hebben, in plaats van dat je het slechtste van het slechtste koopt).
In het ergste geval ontvang je vandaag als abonnee van dit blog twee emails. Maar ik doe mijn best om mezelf in te houden en je dat te besparen!
PS De alt-tekst tool die ik gebruik, maakte dit van de omschrijving van de foto bovenaan: Een Kindle met tekst staat op een tafeltje naast een kopje Latte in een Caffè Nero-mok bij het raam, perfect om bloggenideeën op te schrijven terwijl je naar de wazige straat en geparkeerde auto’s buiten kijkt. Toch een beetje gek, vind ik dat. Het klinkt meer als een verkapte SEO-poging dan iets waar lezers met een beperking iets aan hebben. Toch?
Lekker doen wat je wil toch? Een blog per dag of per week, twee blogs per dag. Het is aan helemaal aan jou. Juist het bloggen moet geen verplichting worden en leuk blijven. Dat gaat in mijn geval met pieken en dalen. Soms zit ik een poosje in een piek en heb ik veel inspiratie. Dat kakt ook weer een keer in en dan moeten mijn lezers het met minder doen. En wat de een leuk vindt om te lezen, daar vindt de ander dan weer geen bal aan. Ik ‘please’ vooral mezelf! 😁
Ha, dat is ook zo! De ervaring spreekt 🙂 Dank voor de reminder!!
Wat moet een slecht/nietziende met een omschrijving met een aanbeveling? Ik beschrijf een open plek in het bos toch ook niet met ‘de specht op de achtergrond, ideaal als je je lunch wilt delen met een vos’?
Ja raar he. Ik wil dit toch eens gaan uitzoeken en navragen bij mensen die hier gebruik van maken. Ik zie in een project waar bij betrokken ben hoe lastig het is om te weten wat handig is als je zelf ziend bent.