Terugblik, week zoveel

Zo. Ik blog alleen omdat ik weet dat een paar van jullie dit lezen. En als ik dan toch bezig ben, een terugblik op de week.

(je kunt je afvragen of het nou echt zo boeiend is, mijn week. of waarom ik zo arrogant ben dat ik denk dat het interessant is. whatever. blog komt weblog en dat was gewoon ‘dagboek’. dus)

Opruimwoede, vervolgd

De opruimwoede van gisteren heeft zich doorgezet naar vandaag. We hebben de studeerkamer uitgemest en de slaapkamer van mijn zoon, die een jaar geleden uit huis ging ook. Ritjes naar het grofvuil en naar de kringloop … slepen met wat meubels…

Ik heb ook mijn moeders archief opgeruimd vandaag. Ik vond het gek om het bij het oud papier te zien verdwijnen. Niet alles natuurlijk, maar wel veel.

Ze leefde helaas een leven vol strijd en rechtszaken, dus er was nogal wat om op te ruimen. Ze zou niet blij zijn als ze het wist, denk ik. Maar ja. Ik hoop dat ze zou weten dat ik het allemaal zo goed mogelijk heb proberen te doen.

Ik kwam wel hele heftige brieven tegen, inclusief een correspondentie tussen mij en mijn ouders naar aanleiding van hun vechtscheiding. Ze kwamen er allebei niet zo goed vanaf, zag F. (ik wilde het niet lezen, brrr).

Ik heb alles lekker weggegooid. Gedane zaken nemen geen keer, he. De leuke dingen, inclusief de rapporten uit haar kindertijd, heb ik bewaard. En ja, ook alle officiële stukken (mochten bepaald personen ideeën krijgen! Je weet nooit wie er meeleest).

(zo achterdochtig ben ik opgevoed, door schade en schande wijs geworden)

Vergiftiginkje

Ik was ook heel, heel ziek deze week. Een week geleden at ik een salade met kip waar ik een week later eindelijk overheen ben – ik heb 3 dagen in bed gelegen en nog dagen nauwelijks kunnen eten. Geen sportschool … nauwelijks buiten … het was niet leuk.

Wel leerzaam, zo’n ervaring waarbij je zo ziek bent dat je niet eens kunt lezen of TV kunt kijken en alleen maar met jezelf en je buikpijn en misselijkheid in bed kunt liggen. Ik wist niet eens meer welke dag het was of hoe laat het was. Er zijn genoeg mensen in de wereld die altijd moeten leven met pijn en ongemak en dit was een goede reminder. Na twee dagen kon ik weer Netflixen en heb ik eindeloze romantische series en films gekeken. Maar om nou te zeggen dat het leuk was, nee.

Het restaurant reageerde vriendelijk toen ik ze mailde om het ze te laten weten. Ze legden me uit dat het niet aan hen kon liggen. Ik heb de ervaring dat dat altijd zo is, als iemand een voedselvergiftiging oploopt: het restaurant kan er nooit iets aan doen en herkent zich er niet in.

Nou ja. Ze moeten ook wel. Je wilt niet dat er op die manier over je gepraat wordt of erger nog, dat iemand een klacht indient ergens. Bovendien kan het gewoon ook dikke pech zijn. Maar ik weet heel zeker dat het aan hun eten lag. Dus voorlopig hoef ik daar niet meer heen en eet ik ook geen salades kip meer. Het is tijd om mijn vegetarische levensstijl weer te omarmen 🙂

Voorbereiding

Toch ook met andere dingen bezig geweest deze week, want ik heb binnenkort een sollicitatiegesprek … ja! ik zeg het hier hardop! Dus daar ben ik me op aan het voorbereiden. Het is een nieuwe omgeving voor mij dus ik lees me in, maak aantekeningen en wacht af.

Als het goed is volgen er nog instructies. Ik denk een schrijfopdracht ter plekke? Geen idee. Ze pakken het superserieus aan. Krijg er een heel goed gevoel bij. Heb ook voor het eerst een echt ‘gestructureerd interview’ meegemaakt (door Aaltje weet ik wat dat is), ook heel fijn. Het laat zien dat ze het menen als ze zeggen dat ze de dingen goed willen doen.

Ik heb geen idee wat mijn kansen zijn. Maar ik vind het proces heel erg leuk en ik vind het erg leuk om de organisatie beter te leren kennen. Dat steek ik alvast in mijn zak.

Ik ben ook nog met wat andere dingen bezig, inclusief mooie opdrachten, dus er zit genoeg aan te komen. Het is tijd!

Hobbyisme

Deze week zou ik eigenlijk op atelierbezoek gaan bij het atelier van een lezer, maar die dag was ik nog te wiebelig. Gelukkig kon ik later in de week met W. een uitstapje maken naar een landgoed in de buurt waar ik nog nooit geweest was. Lekker oubollig was het. En met vrijwilligers die heel veel wisten – altijd leuk. En leuk restaurant, ook mooi meegenomen.

(we gingen eigenlijk naar Voorlinden, lekker interactief doen maar het was daar zo afgeladen dat het ons de 22 euro niet waard was. we gaan wel op een dinsdag om 11:00 na de vakantie. en dan ga ik voor W. stiekem de rijst=tel-experience reserveren!)

Verder was het deze week nog een beetje van the usual, dat wil zeggen, toen ik weer energie had om te bewegen. Ik las bijvoorbeeld mijn 100e boek dit jaar uit (!). En ik ging twee keer naar de moestuin om terug te komen met kilo’s courgette en kilo’s tomaten. De laatste boontjes, de laatste prei.

Toen we op vakantie waren hebben de pompoenen de tuin overgenomen, dus ik denk dat we dit najaar pompoen eten (als de familie meeleest: jullie dus ook!). Het is een beetje uit de hand gelopen, geef ik toe.

Verder is de moestuin sowieso een jungle, want de cosmea en de zonnebloemen zijn meters hoog. Maar volgens de Triodosnieuwsbrief deze week is bedekte grond duurzamer dan onbedekte grond. Dus ik laat de jungle nog even doorjungelen. Sorry, medemoestuinierders. Ik haal het weg voor het zaad maakt!

Volgende week ga ik de speurtocht starten om de snoeischaar terug te vinden, want die ben ik in de jungle verloren. 🙂

Eerste ervaring met AI in de workplace

Omdat ik druk aantekeningen maak voor mijn voorbereidingen, heb ik eindelijk ook de kans om (gen) AI in de praktijk te zien. In Evernote zit tegenwoordig een AI-assistent, gebaseerd op die van OpenAI. Heel goed om je aantekeningen opnieuw vorm te geven, begreep ik uit de video van een hele jonge, hippe, georganiseerde vrouw die liet zien hoe haar notities er uit zien. Een beetje bullet journal achtig.

Zo gezegd, zo gedaan.

Het was helaas een beetje een desillusie. Ik had een lange tekst met heel veel verschillende onderdelen om de politieke situatie rondom een onderwerp in kaart te brengen. Maar nadat mijn AI-assistent er over heen was gegaan, klopte er niets meer van.

De mensen die ik ken die met CoPilot werken, zijn heel enthousiast. Dus misschien lag het aan mij. Of aan mijn prompt. Maar ik ben een beetje teleurgesteld.

De Kunst must go on

Ik miste de Kunst, deze week. Ik hoop dat ik dit najaar tijd houd voor kunst, want ik:

• Ga starten met een cursus creatieve materialen van de Volksuniversiteit
• Wil naar Matisse! (de vorige Centre Pompidou-tentoonstelling waar ik was, was zo mooi dat ik twee keer ben gegaan)
• En naar Willem de Kooning!
• Ik heb me ook aangemeld voor een workshop Cyanotype. Ooit gezien ergens en beetje obsessed. Nooit gedacht dat ik dat zelf kon gaan doen.

Zo.

Nu weet je alles.

Geniet van je weekend!