Relaties moeten groeien, online en offline

istanboel5 relaties moeten groeien

Het is niet makkelijk om ergens overnieuw te beginnen. Dat geldt voor mij, als nieuwe expat in Turkije. Maar dat geldt ook voor jou, als je net begint met Twitteren. En voor mij, nu ik net een beetje op Google+ begin. Of voor jou, als je net begint met bloggen.

Relaties moeten groeien.

En groei vraagt een investering in energie, en in tijd. Ik weet dat dat zo is, want ik heb het al vaak moeten doen: vanuit het niets beginnen met het opbouwen van relaties. Zowel online, als offline.

Vriendschappen en connecties ontstaan pas na talloze interacties. Je moet vele minuten in elkaars tijd doorbrengen. Vele woorden met elkaar uitwisselen. En daar gaat heel veel tijd overheen. Bovendien: je moet elkaar eerst nog vinden! Je moet eerst de gelegenheid hebben om elkaar te ontmoeten. En dan moet  je inventariseren of je bij elkaar past. Of je wel klikt.

Als je ergens overnieuw begint, moet je dus wel het hele traject opnieuw gaan volgen.

Laten we wel wezen: het valt niet mee!

Het valt niet mee, om iets op te bouwen op Twitter. Het valt niet mee, om nieuwe vrienden te maken in een nieuwe woonplaats. Het duurt een tijdje, voor je op je nieuwe werk de mensen hebt gevonden waar je collegavrienden mee kunt worden.

Die dingen gaan niet vanzelf. En ze duren een tijd. Er is geen shortcut. Er is geen easy way out. Soms kun je efficiënter zijn bij het uitvoeren van een van je stappen in dat traject, dat wel. Maar je kunt ze niet overslaan. En uiteindelijk gaat het om investeren.

Dat houd ik mezelf vrijwel dagelijks voor, hier in mijn nieuwe woonplaats. Ik wéét dat het minimaal een jaar duurt voor je een beetje gesetteld bent, en je draai hebt gevonden in je nieuwe omgeving.

Relaties groeien in stappen:

  • Gelegenheid creëeren: mensen zoeken en vinden.
  • De wederzijdse klik bepalen.
  • Tijd samen doorbrengen en woorden uitwisselen.
  • Groeien naar een relatie.

Het echte leven en het virtuele leven verschillen toch niet zo heel veel van elkaar….

En daarom even een ander verhaal. Uit het leven gegrepen.

(ik heb het ook beschreven in dit artikel: De belangrijkste vraag voor iedereen die iets anders wil gaan doen)

Toen ik een tijdje in de VS zat, had ik het helemaal gehad. Ik was eenzaam. Heel eenzaam. Geen baan. Geen vrienden (althans, geen sociaal netwerk, want dat bestaat uit allerlei soorten vrienden en uit familie, he?). Geen doel.

Wat ik wel had, was een geweldige business coach, die me op een dag vroeg: wat zou je NU kunnen doen, deze week, omdat daar verandering in te brengen? Wat zou je kunnen ondernemen? Nou, zei ik, er zijn wel wat dingen waar ik over denk…. Er is een bijeenkomst van de nieuwe red-onze-bibliotheek-groep, zag ik. En op de school van T. willen ze een ouderraad beginnen. En ik volg een social media goeroe op Twitter waar ik wel graag voor zou willen werken. En mijn lokale koffieshop is bezig met een emailllijst. Ik zat er over te denken om aan te bieden ze te helpen daarmee.

Zo gezegd, zo gedaan. Geholpen door dat coachende duwtje.

Ik ging aan de slag met de emaillijst van mijn lokale koffietent.De eigenaresse van de koffieshop betaalde mij in koffie & sandwiches. Geen slechte deal! Inmiddels is ze een goede vriendin geworden, en haar koffieshop werd mijn satellite office. Bovendien besloot ik voor haar een Facebook fanpagina aan te maken, en deed ik zo ervaring op met Facebook voor (Amerikaanse) bedrijven. En dat leidde weer tot mijn contact met Frank, die voor Frankwatching bezig was met Facebook, en the rest, as they say, is history.

De Parent Teacher Association werd gestart, en ik werd secretaris. Ik hield er geen vrienden aan over, maar wel een goed begrip van de school en hoe zo’n organisatie in de VS nou werkt, plus een goed contact met de directrice (altijd handig, als ouder).

Mijn vrijwilligerswerk voor de bibliotheek leidde tot een geweldige vriendschap met een van de leukste vrouwen die ik ken.

En mijn tweet aan de social media goeroe leidde tot mijn eerste Amerikaanse pay check, plus een hoop inzicht in social media, leuke contacten, een gesponsorde reis naar Nederland, en een hoop zelfvertrouwen.

Dus [note to self]! Conclusie voor wie ergens nieuw is (hetzij offline, hetzij online):

Relaties moeten groeien.

1. Weet dat het tijd en energie gaat kosten. Cut yourself some slack. Het gaat niet 1,2, 3. En het is OK om even te balen. Weet dat je over een tijdje terugkijkt en denkt, goh, dat is snel gegaan, en goed gelopen!

2. Maak een plan. Volg je hart, ga af op wat je leuk vindt, volg je eigen interesses en je vindt gelijkgestemden.

Zo komt alles goed. Promise!

[update: eigenlijk zijn dit twee artikelen. Maar ik kon het tweede pas schrijven nadat ik dit eerste stuk had geschreven. En dat eerste stuk, dat was eerst anders, dus het is eigenlijk het tweede stuk – en dat andere dus het derde – maar dat eerste stuk heb ik gedelete omdat ik al schrijvende ontdekte waar het echt over ging en wat me nou echt bezig hield. Snap je?]

 

Elja elders:

Elja Daae

Elja is spreker, trainer en adviseur op het gebied van social media. Ze is daarnaast een van de bekendste blogexperts van Nederland. Elja is de auteur van twee boeken over social media en heeft al een vaag idee voor de derde. Meer lezen? Abonneer je op haar nieuwsbrief over marketing, social media en ondernemersschap. Iedere vrijdag in je inbox!
Elja elders:

18 Opmerkingen

Discussieer mee en vertel ons uw mening.

Mervin Willemszantwoord
21 april 2013 om 22:19

Goed verhaal! Volg je hart, ga door en overwin.

Maaikeantwoord
15 februari 2013 om 15:59

Mooi verhaal Elja! Ik heb hetzelfde mee gemaakt in Brussel, toen we daar woonden; dat opstarten kan zo lastig zijn want je kent weinig mensen… Bijzonder he, hoe het dan kan lopen!? Fijn dat je me eraan herinnert dat het even mag kosten en dat het vanzelf goedkomt als je je best doet!

Erik Daaeantwoord
10 februari 2013 om 21:48

Geweldig wat een eerlijk verhaal over je eigen gevoelens en ervaringen; daar kunnen anderen inspiratie uit putten.

Elle Beeantwoord
9 februari 2013 om 20:28

Bedankt voor dit verhaal, doet me goed en geeft me het noodzakelijke duwtje om op het door mij ingeslagen pad verder te gaan, mijn interesses te volgen. Was nogal somber gestemd was na een zeer teleurstellende workshop ( over hoe val je op met je webshop) die ik afgelopen week volgde.
Nog een fijn weekeinde!
groet,
Letty

Elja Daaeantwoord
10 februari 2013 om 19:53
– Antwoord aan: Elle Bee

Pff dat klinkt niet positief, Elle, van die cursus. Wat was er teleurstellend aan?
Toevallig had ik het van de week met iemand over mijn ervaringen als webwinkelier, hoe moeilijk ik het vond, en hoeveel dingen ik verkeerd heb gedaan destijds. Hoe anders ik het nu zou doen.
Bloggen deed ik wel toen maar niet zoals nu!

Anyway, als ik je kan helpen door nog ergens over te bloggen hoor ik het wel he? 🙂

Jacob Jan Voermanantwoord
9 februari 2013 om 11:58

mooi mooi

en dan drie puntjes 
. . .

want ik wilde nog meer zeggen, maar dat heb jij al gedaan, hier. 

duss

Marjolein van Braam Morrisantwoord
9 februari 2013 om 11:50

Wat is dit een fijn duwtje-in-de-rug blog… ook voor mij. 

Frank Janssenantwoord
9 februari 2013 om 11:14

PS-je van mij. Relaties worden intenser en duurzamer als ze zowel een offline als online dimensie hebben. Bij alleen offline is het erg moeilijk om het contact goed te blijven onderhouden, tenzij je in elkaars buurt woont. Bij alleen online mis je dat extra laagje. Online maakt nieuwsgierig naar offline, een daadwerkelijke ontmoeting doet extra vlammen. 

De kracht zit soms ook in de combinatie, offline en online, zeker on the long term. En dicht bij jezelf blijven helpt, dicht bij je interesses, je kwaliteiten, je talenten en je eigenaardigheden. Ken jezelf. Prachtig verhaal. Puur. Dank je! 

Elja Daaeantwoord
9 februari 2013 om 11:30
– Antwoord aan: Frank Janssen

Goede toevoeging Frank! Volgens mij werkten wij zo’n 5 maanden samen toen we elkaar voor het eerst ontmoetten? 

Er zijn ook best wat mensen die ik als virtuele vrienden beschouw, maar het is toch leuker als je elkaar ook een keer in het echt ziet, heb ik gemerkt, precies zoals jij zegt.

Frank Janssen
9 februari 2013 om 12:02
– Antwoord aan: Elja Daae

Klopt! Augustus > december. Alleen het jaar vergeet ik steeds :p

Peter Pellenaarsantwoord
8 februari 2013 om 18:44

Het was ook de eerste bewustwordingsstap in het proces wat ik ruim een jaar geleden alweer aangereikt kreeg:
I am responsible / I choose
Niks nieuws. Vaker gehoord. Maar nooit iets mee gedaan. Totdat je het wel doet en dan pas merkt hoe verbazend makkelijk een aantal zaken dan gaan. En je vraagt je af waarom zo’n duwtje (elke keer weer) nodig is…

Elja Daaeantwoord
9 februari 2013 om 11:31
– Antwoord aan: Peter Pellenaars

Ja. Misschien is het gewoon menselijk, af en toe een duwtje nodig hebben? Ik heb dit keer mezelf maar een duwtje gegeven, bij gebrek aan anderen. Heb al mooie lijst met acties en plannen gemaakt gisteren. 🙂

lindakwakernaatantwoord
8 februari 2013 om 15:08

Way to go!!
Er liggen altijd nieuwe kansen op de loer!

Elja Daaeantwoord
9 februari 2013 om 11:32
– Antwoord aan: lindakwakernaat

Jaaaa! En gek genoeg, zodra je er mee bezig bent, kom je ze tegen. Ik letterlijk gisteren weer iets tegengekomen.

Tussenjouenmijantwoord
8 februari 2013 om 14:26

Jouw blog komt op het juiste moment. Fijn!

Elja Daaeantwoord
9 februari 2013 om 11:32
– Antwoord aan: Tussenjouenmij

Fijn om te horen!! Let’s go… 🙂 

Mary Sjabbensantwoord
8 februari 2013 om 13:54

Man man, wat klinkt dit leuk en makkelijk. Wat zal ik eens gaan doen??

Elja Daaeantwoord
9 februari 2013 om 11:33
– Antwoord aan: Mary Sjabbens

Hahaha. Ja, makkelijk joh! Daarom was dit artikel ook nodig voor mezelf! 😉 Nou ja, nee dus. Maar volgens mij is de moeilijkste stap nog: bedenken wat je zou KUNNEN ondernemen om de situatie te veranderen. Dat is bij mij in ieder geval zo. Op het punt komen dat je die relaties gaat opzoeken.

Reactie achterlaten

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.