Oude boeken zijn het nieuwe AI

Zoals je misschien gelezen hebt, werd een tijd geleden bekend dat Anthropic, de concurrent van OpenAI/ChatGPT hele scanstraten heeft ingericht waar het bedrijf systematisch oude boeken kapot snijdt en dan scant om te gebruiken voor training van hun taalmodel.

Ik vind dat fascinerend. Fascinerend erg en fascinerend onethisch, dat ten eerste. Maar ook fascinerend.

Veelzeggend.

Van de week was ik in De Slegte, de tweedehandsboekenwinkel waar er nog maar weinig van zijn. Misschien gaat dat nog wel eens veranderen. Mijn voorspelling is dat oude boeken steeds waardevoller zullen worden.

Dat komt enerzijds omdat oude, papieren boeken kennis bevatten die je niet online kunt vinden. En omdat ze niet met taalmodellen en AI zijn geschreven. Zelfs niet een beetje (als we de spellingscheck niet meerekenen).

Ik vond bijvoorbeeld een boek van Germaine Greer, over de vraag waarom er zo weinig vrouwelijke kunstschilders zijn van voor 1900. En ook daarna, trouwens. Maar het was moeilijk kiezen in de winkel want er was zoveel! Zo veel interessants.

(ik kwam voor de Culinaria Frankrijk, die ik tijdens een opruiming ooit heb weggedaan en waar we het al jaren over hebben)

Misschien had ik zo’n boek wel kunnen vinden, online, als ik had geweten dat het bestond. Maar het is uit de jaren 70 dus ik weet het niet. Claude kon het niet vinden in ieder geval. Die kende het niet.

OMDAT HET OUD IS EN VAN PAPIER!

Alles dat we vandaag de dag doen, denken en weten, komt voort uit wat er al was. Dat kennen we alleen omdat er een traditie van orale overlevering, en een papieren. Zo simpel is het.

Dat is het interessante aan oude boeken. Alles dat niet gedigitaliseerd is, eigenlijk. Er is een wereld van kennis en verhalen, van lessen en ideeën, die je alleen kunt betreden als je naar DeSlegte gaat, of de KB, of naar een archief ergens. Dat is jammer, misschien.

Maar misschien ook niet. 🙂